Ρωτώντας κάποιον σχετικά με το αν υπάρχει χωριό Ινδιάνων στην Ελλάδα, το πιο πιθανό είναι να βιαστεί να απαντήσει αρνητικά ή ακόμα και να αρχίσει να γελάει απαξιωτικά. Και όμως... ο Παράξενος Ταξιδιώτης έψαξε και το ανακάλυψε! Ναι, καλά ακούσατε! Η Ελλάδα μπορεί να μην έχει τον πληθυσμό των Η.Π.Α. ή την έκταση της Αμερικής, όμως διαθέτει εδώ και λίγο καιρό το πρώτο ινδιάνικο χωριό!

Εμπνευστής και δημιουργός του είναι ο Τζον, ένας Κατερινιώτης "Ινδιάνος" που γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ελατοχώρι της Πιερίας. Ο Τζον λάτρευε από μικρός τους Ινδιάνους και είχε ως όνειρο να δημιουργήσει το δικό του ινδιάνικο χωριό. Γύρισε λοιπόν τον κόσμο και έμαθε πολλά πράγματα για την "ερυθρόδερμη" αυτή φυλή. Μετά από πολύ κόπο και ιδρώτα, κατάφερε να δώσει σάρκα και οστά στο όνειρό του και να δημιουργήσει το πρώτο και μοναδικό ινδιάνικο χωριό στην Ελλάδα!
Το ινδιάνικο χωριό αποτελεί μία μορφή εναλλακτικού τουρισμού. Ο επισκέπτης μπορεί να κάνει ιππασία, τοξοβολία και άλλες δραστηριότητες, ενώ μετά τη βόλτα του με άμαξες και έλκυθρα στη γύρω ορεινή περιοχή μπορεί ακόμα και να διανυκτερεύσει! Το τόσο ξένο (για τα ελληνικά δεδομένα) αυτό χωριό βρίσκεται πάνω στο δρόμο Ρητίνης – Ελατοχωρίου, κοντά στην Κατερίνη και αποτελεί δίχως υπερβολή έναν χώρο όπου το ινδιάνικο πνεύμα ζωντανεύει, ένας χώρος που μοιάζει να κινείται στον δικό του χρόνο, σε μία πραγματικότητα πολύ μακρινή αλλά ταυτόχρονα ζωντανή...

Μπορείτε να δείτε εδώ τον χάρτη της περιοχής καθώς και εδώ ένα πολύ ενδιαφέρον video για το ινδιάνικο χωριό από την εκπομπή "Γυρίσματα" του Σκάι.

Διαβάστε περισσότερα...

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η χώρα μας βρίθει από ασυνήθιστα αγάλματα, έργα τέχνης δηλαδή που είτε χαρακτηρίζονται από εκκεντρική αισθητική είτε απλώς δεν περιμένει κανένας να βρει στην Ελλάδα! Τι εννοώ; Πάρτε για παράδειγμα τις «Ιπτάμενες Ομπρέλες» του Γιώργου Ζογγολόπουλου στο Φάληρο Θεσσαλονίκης, τα σουρεαλιστικά αγάλματα στον παραλίμνιο των Ιωαννίνων, αλλά και την προτομή του απελευθερωτή της Βενεζουέλας (;!) Μπολιβάρ στην Γλυφάδα!
Ο σχετικός κατάλογος του Παράξενου Ταξιδιώτη συνεχίζεται μακρύς, δεν θα ήταν όμως πλήρης αν δεν περιλάμβανε το ελληνικό Άγαλμα της Ελευθερίας, ένα (όχι πολύ πιστό είναι η αλήθεια) αντίγραφο του πασίγνωστου συμβόλου των Η.Π.Α.!


Το ιδιαίτερο αυτό άγαλμα βρίσκεται στη Μυτιλήνη, στην περιοχή Τσαμάκια και πιο συγκεκριμένα στη θέση όπου έως και το 1922 βρισκόταν το φρούριο Καστρέλι. Εργασίες ανάπλασης ήταν ο λόγος κατεδάφισης του και τοποθέτησης στο εν λόγω σημείο του παράξενου αυτού αγάλματος. Δημιουργός φέρεται να είναι ο γλύπτης Γρηγόριος Ζευγώλης ενώ το σχέδιο επιμελήθηκε ο Λέσβιος ζωγράφος Γεώργιος Ιακωβίδης. Οι ομοιότητες με τον «μεγάλο αδελφό» που βρίσκεται στην Νέα Υόρκη πολλές: και τα δύο βρίσκονται σε είσοδο λιμανιού, έχουν υπερμέγεθες βάθρο, κρατούν ένα πυρσό με το δεξί χέρι και είναι κατασκευασμένα από μπρούτζο!
Ποιος ευθύνεται λοιπόν για την εν λόγω παραξενιά των ελληνικών νησιών; Σύμφωνα με την παράδοση, κάποιος νέος από τη Μυτιλήνη μετανάστευσε στην Αμερική κατά τις αρχές του 20ου αιώνα ψάχνοντας για ένα καλύτερο μέλλον στην «χώρα των ευκαιριών». Φθάνοντας στη Νέα Υόρκη αντίκρισε το Άγαλμα της Ελευθερίας και στη θέα του γέμισε με ελπίδα. Γι’ αυτό και υποσχέθηκε στον εαυτό του πως αν κατάφερνε να βγάλει χρήματα θα επέστρεφε στην πατρίδα του και θα έστηνε ένα άγαλμα παρόμοιο με το σύμβολο της Νέας Υόρκης! Έτσι έγινε λοιπόν, αποκτώντας η Λέσβος το δικό του Άγαλμα της Ελευθερίας!
Για να το δείτε, δεν έχετε παρά να ταξιδέψετε με πλοίο ως το νησί. Το άγαλμα βρίσκεται μερικές δεκάδες μέτρα μακριά από το λιμάνι της Μυτιλήνης και κατά πάσα πιθανότητα θα το βρείτε μόνοι σας. Αν κάπου δυσκολευτείτε, μην διστάσετε να ρωτήσετε τους ντόπιους!

από Γιώργο Αδαμόπουλο

Γνωρίζετε ότι;
Ένα ακόμα ελληνικό Άγαλμα της Ελευθερίας, έργο του γλύπτη Θωμά Θωμόπουλου, υπήρχε στο Ακρωτήρι Χανίων της Κρήτης μέχρι και το 1970 και απεικόνιζε τη.. θεά Αθηνά ως Ελευθερία που φωτίζει τον κόσμο; Επρόκειτο για ένα από τα μεγαλύτερα και εντυπωσιακότερα αγάλματα της σύγχρονης Ελλάδας, καθώς έφθανε σε ύψος τα 17 μέτρα και ήταν φτιαγμένο εξ’ ολοκλήρου από μάρμαρο. Τελικά, το 1970 το άγαλμα απομακρύνθηκε με τη χρήση... δυναμίτη (;!), όταν ο ΕΟΤ αποφάσισε να εξωραΐσει την περιοχή. Μάλιστα, μέχρι πριν λίγα χρόνια ο επισκέπτης μπορούσε να διακρίνει κομμάτια του πεσμένα στο έδαφος, κοντά στους τάφους των Βενιζέλων.

Διαβάστε περισσότερα...

Για το θέμα της ύπαρξης ή όχι δράκων έχουν γραφτεί τόμοι ελληνικών και ξενόγλωσσων βιβλίων, η μελέτη των οποίων απαιτεί μήνες αφοσίωσης. Αν όμως αναζητείτε απάντηση στο παλαιό αυτό ερώτημα και ο χρόνος δεν σας περισσεύει, τότε δεν έχετε παρά να ακολουθήσετε την απλή και γρήγορη λύση που προτείνουν οι Ηπειρώτες: επισκεφθείτε τις Δρακολίμνες της περιοχής τους!

Ο λόγος φυσικά για τις Δρακολίμνες της Ηπείρου, δύο αλπικές λίμνες όπου ζουν μικροσκοπικά αμφίβια γνωστά και ως αλπικοί Τρίτωνες. Τα Triturus alpestris, όπως είναι η επίσημη ονομασία τους, είναι ένα εξαιρετικά σπάνιο είδος σαύρας που θυμίζει μικρό… δράκο! Είτε μέσω μύθων είτε μέσω επιστημονικών ερευνών (όπως π.χ. αυτή του Πανεπιστημίου της Λιέγης) μπορείτε να συγκεντρώσετε αρκετές πληροφορίες για τους τρίτωνες, ο καλύτερος όμως τρόπος για να τους γνωρίσετε είναι να επισκεφθείτε μία από τις λίμνες.
Η πρώτη –και γνωστότερη– Δρακολίμνη βρίσκεται στην οροσειρά Τύμφη και σε υψόμετρο 2.050 μέτρων. Η επίσκεψη απαιτεί 4 ώρες πεζοπορίας (3 ώρες για το καταφύγιο του Άστρακα) από το Μικρό Πάπιγκο των Ζαγοροχωριών, χωριό κτισμένο μέσα στον Εθνικό Δρυμό Βίκου-Αώου, και θεωρείται εύκολη λόγω του πολύ καλά σημαδεμένου ορειβατικού μονοπατιού Ο3.
Η δεύτερη –και σχετικά άγνωστη– λίμνη βρίσκεται σε υψόμετρο 2.150 μ. στο βουνό Σμόλικας (το δεύτερο ψηλότερο όρος της Ελλάδας). Η πρόσβαση είναι εύκολη μέσω του μονοπατιού Ο3 και διαρκεί επίσης 4 ώρες, από το χωριό Παλιοσέλι (29 χιλιόμετρα από την Κόνιτσα). Αν επιλέξετε τη δεύτερη λίμνη, μην αμελήσετε να διανυκτερεύσετε στο καταφύγιο Σμόλικας, ένα από τα πιο καινούργια πανελληνίως.

Φωτογραφίες: Ρίτα Παπαγεωργίου

Διαβάστε περισσότερα...