Παράξενος Ταξιδιώτης *

Παρουσίαση του Παράξενου Ταξιδιώτη Πελοποννήσου στη Θεσσαλονίκη

2011-05-04T09:31:00.001-07:00

Το team του Παράξενου Ταξιδιώτη και οι Εκδόσεις Οξύ σας προσκαλούν το Σάββατο 7 Μαϊου και ώρα 20:00, στην παρουσίαση του ταξιδιωτικού οδηγού «Άγνωστη Πελοπόννησος», της νέας ταξιδιωτικής σειράς «Παράξενος Ταξιδιώτης» που θα πραγματοποιηθεί στο Φιλολογικό Καφενείο (Περίπτερο 13) της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης. Ακολουθήστε τα βήματα του Παράξενου Ταξιδιώτη και γνωρίστε τη μαγεία της άγνωστης Πελοποννήσου!

Υπεύθυνος Πελ/σου
Μιλτιάδης Τσαπόγας

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

Νικόλαος Κουμαρτζής (μέλος της ομάδας Gateway – υπεύθυνος αρχισυνταξίας Κοινότητας του Μεταφυσικού)- Εμπνευστής & συντονιστής της ιδέας του Παράξενου Ταξιδιώτη, υποψήφιος διδάκτορας Δημοσιογραφίας (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης)

Μηνάς Παπαγεωργίου (μέλος της ομάδας Gateway – υπεύθυνος επικοινωνίας Κοινότητας του Μεταφυσικού)- Αρχισυντάκτης ενθέτου ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ, εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος

Μιλτιάδης Τσαπόγας (μέλος της ομάδας Gateway – συντονιστής της ομάδας Πυθέας) – Συγγραφέας-φωτογράφος, υπεύθυνος Πελοποννήσου στο project του Παράξενου Ταξιδιώτη

Γιώργος Αδαμόπουλος – Συγγραφέας-αρθρογράφος, υπεύθυνος Αθήνας & Αττικής στο project του Παράξενου Ταξιδιώτη

Δημήτρης Αναστασίου (συντονιστής του φόρουμ του Μεταφυσικού – υπεύθυνος του weirdnews.gr) – Συγγραφέας-αρθρογράφος, υπεύθυνος Θεσσαλονίκης & Μακεδονίας στο project του Παράξενου Ταξιδιώτη

Την παρουσίαση θα προλογίσει ο Γιώργος Ιωαννίδης (αρχισυντάκτης του περιοδικού Mystery), συγγραφέας-ψυχολόγος.

Σας περιμένουμε και στο περίπτερο 15 της Έκθεσης.

Το Μουσείο των Τατουάζ (Ολλανδία)

2010-09-17T05:05:00.000-07:00

Στον αριθμό 130 της οδού Oudezijds Achterburgwal, στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας, ο παράξενος ταξιδιώτης μπορεί να επισκεφθεί ένα εξαιρετικά αλλόκοτο μουσείο αφιερωμένο στην τέχνη των.. τατουάζ. Και λέω αλλόκοτο, γιατί δεν περιορίζεται μόνο σε φωτογραφίες από σχέδια ή ειδικά εργαλεία, αλλά προχωράει ένα βήμα πιο πέρα εκθέτοντας πραγματικά τατουάζ πάνω σε κομμάτια δέρματος ή σε ολόκληρα ανθρώπινα μέλη διατηρημένα σε φορμαλδεΰδη!

Επιπλέον, στη συλλογή υπάρχουν μουμιοποιημένα χέρια, φωτογραφίες από τατουάζ διάσημων προσώπων, σύνεργα σχεδίασης από την Ινδία, το Λάος και την Ιαπωνία, καθώς και μία μόνιμη έκθεση με φωτογραφίες από τις Ρωσικές φυλακές όπου κρατούμενοι σχεδιάζουν τατουάζ χρησιμοποιώντας ξυράφια, σπέρμα και γυαλιστικό παπουτσιών! Τέλος, σε διπλανό δωμάτιο, βρίσκεται ένα στούντιο σχεδίασης όπου φυλάσσονται μεταξύ άλλων το έμβρυο ενός σιαμαίου.. χοίρου, καθώς και ένα τεράστιο πέος σε βάζο!
Πατέρας του μουσείου είναι ο Hank Schiffmacher, ένας από τους γνωστότερους πανευρωπαϊκά σχεδιαστές που μεταξύ άλλων άφησε το «σημάδι» του στο δέρμα των Pearl Jam, Red Hot Chili Pepper και Ramones.
Το μουσείο είναι ανοικτό από Τρίτη έως Κυριακή, από το μεσημέρι έως τις 5 το απόγευμα, με αντίτιμο εισόδου λιγότερο από 5 ευρώ. Κρατήστε και ένα τηλέφωνο επικοινωνίας, 020 625 1565, γιατί το να χαθείς στο Άμστερνταμ δεν είναι διόλου δύσκολο.

Μουσείο Κατασκοπίας! (Αγγλία)

2010-09-10T06:42:00.000-07:00

«Η ανάγκη για ύπαρξη μυστικών υπηρεσιών δεν είναι δεδομένη» αναφέρεται πολλές φορές σε συζητήσεις μεταξύ ιστορικών, κάτι που υποδεικνύει ότι το κατασκοπευτικό παιχνίδι που μαίνεται πίσω από κάθε πολεμική σύρραξη ήταν πάντα ένα θέμα αμφιλεγόμενο. Όμως, μόνο ένας υψηλόβαθμος στρατιωτικός ή ισχυρός πολιτικός εν καιρώ πολέμου μπορεί να γνωρίζει την πραγματική τους αξία..

«Δίχως μία αποτελεσματική υπηρεσία πληροφοριών,
ένας συνταγματάρχης είναι κατά ένα μεγάλο μέρος τυφλός και κουφός.»

Συνταγματάρχης Earl Alexander

Με τα παραπάνω λόγια κατά νου ξεκίνησα πριν λίγους μήνες να επισκεφθώ μία σπάνια έκθεση στο Λονδίνο που αν και μόνιμη λιγοστοί τη γνωρίζουν. Ο λόγος για την Secret War που εκτίθεται στον 1ο όροφο του Imperial War Museum και ως επί το πλείστον «χάνεται» μέσα στην τεράστια συλλογή του μουσείου.

ΜΙ5 και ΜΙ6: Πρότυπες Μυστικές Οργανώσεις Παγκοσμίως
«Σκοπός της έκθεσης είναι να παρουσιάσει στο ευρύ κοινό μέρος του μυστικού κόσμου της διεθνούς κατασκοπίας και των under cover επιχειρήσεων μέσα από τα μάτια των βρετανικών ειδικών δυνάμεων ΜΙ5 και ΜΙ6», αναφέρει χαρακτηριστικά ο διευθυντής του μουσείου Sir Robert Crawford.
«Έχουμε συγκεντρώσει ένα τεράστιο υλικό που περιγράφει πως οι βρετανικές μυστικές οργανώσεις εξελίχθηκαν από την ίδρυση τους μέχρι σήμερα, τι τεχνολογία χρησιμοποίησαν και πως κατάφεραν να σπάσουν πλήθος κρυπτογραφικούς κώδικες αποσπώντας σημαντικότατες πληροφορίες από εχθρούς του Ηνωμένου Βασιλείου».

Αν και οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες ιδρύθηκαν σχετικά αργά (η Αγγλία ήταν μία από τις λίγες χώρες που εισήλθαν στον 20ο αιώνα δίχως κατασκοπευτική οργάνωση), εντούτοις έως το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο είχαν ήδη καταφέρει να αποτελούν πρότυπο για τις υπόλοιπες χώρες.
Όπως άλλωστε ανέφερε και ο Αδόλφος Χίτλερ: «Αυτό που χρειαζόμαστε είναι κάτι παρόμοιο με τη βρετανική μυστική υπηρεσία: μία οργάνωση που θα κάνει τη δουλειά της με πάθος».

Η Κρυπτογραφική Μηχανή Enigma και Άλλα Σπάνια Εκθέματα
Σ’ αυτές ακριβώς τις οργανώσεις είναι αφιερωμένη η έκθεση Secret War, με πλήθος σπάνιου υλικού από τις μυστικές της επιχειρήσεις παγκοσμίως.
Καθώς περπατάτε μέσα στον ατμοσφαιρικό χώρο της έκθεσης και εισέρχεστε όλο και περισσότερο στο μέχρι πρότινος άγνωστο κόσμο της κατασκοπίας, θα συναντήσετε αποδείξεις σχετικά με τις επιχειρήσεις της MI5 ενάντια σε Ρώσους κατασκόπους που έδρασαν εντός του Ηνωμένου Βασιλείου και Άγγλους πολίτες που συνεργάστηκαν μαζί τους, τα σπάνια αρχεία της υπηρεσίας σχετικά με την πολύκροτη υπόθεση των Κατασκόπων του Cambridge που αποκάλυψε στο ευρύ κοινό το βαθμό που οι Ρώσοι κατάσκοποι είχαν εισέλθει στην Αγγλία αλλά και την αποτελεσματική αντικατασκοπευτική δράση της MI5, το πολύχρονο project The Double Cross System όπου συμμετείχαν ξένοι διπλοί πράκτορες που κατόπιν εκβιασμού αναγκάστηκαν να συνεργαστούν με την MI6, κ.α.
Ανάμεσα στα πλέον σπάνια εκθέματα θα συναντήσετε μία αυθεντική γερμανική μηχανή κρυπτογράφησης Enigma, ένα δοχείο με αόρατο μελάνι που χρησιμοποιούνταν από τους Γερμανούς πράκτορες, συσκευές sabotage και τη θρυλική Minox miniature camera που χρησιμοποιούνταν κατά κόρον κατά το 2ο Π. Π. Επιπλέον, αναζητήστε τα διάφορα access points από όπου μπορείτε να αποκτήσετε πρόσβαση στα αρχεία συγκεκριμένων πρακτόρων και μυστικών επιχειρήσεων των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών.

Η ΜΙ6 στην Ελλάδα και τον Υπόλοιπο Κόσμο
Αφήνοντας πίσω το 1ο μέρος της έκθεσης, θα εισέλθετε σε ένα ημιφωτισμένο δωμάτιο όπου εκτίθενται μοναδικά στο είδος τους στοιχεία σχετικά με τη δράση της MI6 σε διάφορες χώρες του κόσμου, σε Ευρώπη, Αφρική και Ασία, όπως υλικό εκπαίδευσης πρακτόρων, το πλήρες οπλοστάσιο της υπηρεσίας, ντοκουμέντα από τις επιχειρήσεις της, κ.α.
Μην αμελήσετε να αναζητήσετε το αρχείο με αποδείξεις για τη δράση της MI6 στην Ελλάδα, όπου εκτίθενται πλαστές ελληνικές ταυτότητες, χάρτες της Ελλάδας με πληροφορίες για την εκάστοτε επιχείρηση, κ.λπ. Για παράδειγμα, υπάρχει η πλαστή ταυτότητα που χρησιμοποίησε ο πράκτορας F. E. Enright που αιχμαλωτίστηκε στη Λέρο τον Ιανουάριο του 1944, καθώς και τα μοναδικά (που διασώζονται) έγγραφα παράδοσης της Κεφαλλονιάς στους Συμμάχους στις 19 Σεπτεμβρίου του 1944 υπογεγραμμένης από τα ψευδώνυμα Bug και Moth του Μαρίνου και των συνεργατών του.
Λίγο πριν αφήσετε την έκθεση, αφιερώστε λίγα λεπτά για να παρακολουθήσετε δύο οπτικοακουστικά ντοκουμέντα σχετικά με τις θρυλικές επιχειρήσεις Benina Raid και Nomrad των ειδικών βρετανικών δυνάμεων που κατέληξαν στην ανατίναξη μίας γερμανικής αεροπορικής βάσης στη βόρεια Αφρική το 1942 και την απελευθέρωση ομήρων από τρομοκράτες στην Ιρανική Πρεσβεία του Λονδίνου το 1980 αντίστοιχα.

Ανακαλύπτοντας το Μυστικό Πόλεμο...
Αν επομένως θέλετε να δείτε από κοντά το παραπάνω σπάνιο -και μέχρι πρότινος μη προσβάσιμο- υλικό, απλά πάρτε μία από τις γραμμές Bakerloo, Northern και Jubilee του Λονδρέζικου tube και κατεβείτε στη στάση Waterloo. Ακολουθώντας τις κατάλληλες πινακίδες, σύντομα θα δείτε τα δύο κανόνια που «προστατεύουν» την είσοδο του μουσείου.
Έχετε κατά νου ότι το μουσείο παραμένει ανοικτό από τις 10 πμ έως τις 6 μμ (εκτός 24-26 Δεκεμβρίου) με ελεύθερη είσοδο για όλες τις μόνιμες εκθέσεις συμπεριλαμβανομένης της Secret War. Αν όμως κάνετε το κόπο να επισκεφθείτε το Λονδίνο, προσπαθήστε να το συνδυάσετε με επίσκεψη σε μία από τις διάφορες περιοδικές εκθέσεις του μουσείου που κάλλιστα θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν στον «απαγορευμένο» μας κατάλογο.
Μία τέτοια συνάντησα όταν επισκέφθηκα το μουσείο τον περασμένο Νοέμβριο με τίτλο Weapons of Mass Communication: War Posters σχετικά με την προπαγάνδα εν καιρώ πολέμου (διαρκεί έως τις 30 Μαρτίου), ενώ από τις 25 Απριλίου ξεκινάει η Ian Fleming and James Bond που διαρκεί για κάτι λιγότερο από ένα χρόνο και παρουσιάζει τα πραγματικά στοιχεία πίσω από το λογοτεχνικό ήρωα.

σημείωση:
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την επίσημη ιστοσελίδα του Imperial War Museum www.iwm.org.uk ή επικοινωνήστε με τα τηλέφωνα +44 (0)207 416 5320/5321.

νέα παράξενη σειρά
Ο Παράξενος Ταξιδιώτης
Ταξιδεύει σε Απαγορευμένα Μουσεία
Αλήθεια, τι καταλαβαίνετε διαβάζοντας τον τίτλο αυτής της στήλης; Γιατί ένα «μουσείο» μπορεί να είναι «απαγορευμένο»; Απαγορευμένο ως προς τι; Έχει απαγορευτεί η λειτουργία του; Οι γνώσεις που φυλάει αφορούν μία αθέατη, άγνωστη ή διαφορετική πλευρά της ιστορίας; Ή μήπως απαγορευμένο γιατί αποτελεί έναν τόπο όπου ο άνθρωπος έχει εξορίσει στιγμές της ιστορίας του που προσπαθεί πλέον να ξεχάσει; Και με τον όρο «μουσείο», τι εννοούμε; Κατ’ αρχήν, ξεχάστε τη συμβατική έννοια του όρου, ή μάλλον μην την αφήσετε να περιορίσει την αντίληψη σας. Λέγοντας «μουσείο» σε αυτή τη στήλη εννοούμε έναν χώρο που να έχει την ικανότητα να «εκπαιδεύσει» το συνειδητό επισκέπτη, όπως ακριβώς μπορεί ένα συμβατικό μουσείο. Με λίγα λόγια, μπορεί μεν να είναι ένα μουσείο όπως το νοούμε όλοι, αλλά μπορεί να είναι και ένα παρεκκλήσι, ένα ιστορικό θεματικό πάρκο, κάποια στοά, μία πλατεία, ή ακόμα και μία ολόκληρη πόλη. Άρα, ένα «απαγορευμένο μουσείο» είναι ένα μουσείο απαγορευμένης ιστορίας... τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Ας ταξιδέψουμε λοιπόν αναζητώντας τα, αναζητώντας την δική τους απαγορευμένη ιστορία...

Ένα Δέντρο με Περιουσία! (ΗΠΑ)

2010-09-03T06:40:00.000-07:00

Αν ποτέ ταξιδέψετε στην Αθήνα των… ΗΠΑ (στην πολιτεία Georgia), μην αμελήσετε να αναζητήσετε το μοναδικό δένδρο που ανήκει (κυριολεκτικά) στον εαυτό του! Ήταν αρχές του 20ου αιώνα, όταν το αρχικό δέντρο φυτεύτηκε σε ένα μικρό κομμάτι γης από τον ιδιοκτήτη του χώρου William H. Jackson. Στη διαθήκη του ο τελευταίος, λόγω της μεγάλης του αγάπης γι’ αυτό, του κληροδότησε τη γη όπου βρισκόταν!

Για να δείτε από κοντά το μοναδικό παγκοσμίως αυτό παράδοξο, αναζητήστε το Tree That Owns Itself στη συμβολή των οδών Dearing και Finley της αμερικανικής πόλης. Αυτό που θα δείτε είναι μία λευκή ιτιά, καθώς και μία μαρμάρινη επιγραφή με το επίμαχο κομμάτι της διαθήκης του Jackson!

Στον Κήπο των Τεράτων! (Ιταλία)

2010-08-27T06:35:00.000-07:00

Μπορεί να κτίστηκε κατά τη διάρκεια της Ιταλικής Αναγέννησης, όμως σε καμία περίπτωση δεν ξεχωρίζει για την ομορφιά ή τη συμμετρία του. Ο λόγος για τον Κήπο των Τεράτων στην πόλη Bomarzo της κεντρικής Ιταλίας, ένα πάρκο που σχεδιάστηκε για να σοκάρει! Τι εννοώ;

Περπατώντας στα δρομάκια του θα συναντήσετε ένα τερατώδες κεφάλι ψαριού, το άγαλμα ενός γίγαντα να σκίζει στα δύο έναν άλλο γίγαντα, ένα τερατώδες ορθάνοιχτο στόμα που μοιάζει να ουρλιάζει (με επιγραφή «Κάθε λογική χάνεται»), αιγυπτιακές σφίγγες, τερατόμορφες γοργόνες κ.ά.
Το αρρωστημένο μυαλό που οραματίστηκε τον κήπο ήταν ο πρίγκιπας Pier Francesco Orsini, ο οποίος ήθελε μέσα σε αυτόν να παρουσιάζεται ο πόνος και η οδύνη που γεννάει ένας πόλεμος (είχε χάσει πρόσφατα φίλους και σύζυγο), ενώ αρχιτέκτονας του ο «πολύς» Pirro Ligorio (είχε ολοκληρώσει παλαιότερα τον Καθεδρικό του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη μετά το θάνατο του Μιχαήλ Άγγελου).
Αποτέλεσμα; Έως και τον Salvador Dali γοήτευσε, αναγκάζοντας τον να γυρίσει μία ταινία μικρού μήκους στο εσωτερικό του αλλά και να επηρεαστεί από αυτόν στη δημιουργία του πίνακα The Temptation of Saint Anthony το 1946.
Για να τον επισκεφθείτε, ταξιδέψτε αεροπορικώς έως τη Ρώμη και από εκεί 68 χιλιόμετρα οδικώς βορειοδυτικά στην πόλη Bomarzo. Όταν φτάσετε ρωτήστε τους ντόπιους για το Parco dei Mostri. Αν τελικά καταφέρετε να το βρείτε, μην διστάσετε να περπατήσετε μέσα στο γιγαντιαίο στόμα που ουρλιάζει (γνωστό και ως Στόμα της Κολάσεως) για να ανακαλύψετε το καλύτερο σημείο για… πικ-νικ με τραπέζι τη μαρμάρινη γλώσσα του αγάλματος!

Ένα Μουσείο... Εγκεφάλων! (ΗΠΑ)

2010-08-20T06:26:00.000-07:00

Είστε ανάμεσα σε αυτούς που πιστεύουν πως οι γυναίκες έχουν... μικρότερο εγκέφαλο από τους άνδρες; Μην γελάτε, επί δεκαετίες ολόκληρες η εν λόγω πεποίθηση ήταν ευρέως διαδεδομένη. Κάτι τέτοια άκουγε και η Helen Hamilton Gardener, διάσημη αμερικανίδα φεμινίστρια των αρχών του 20ου αιώνα, και χάρισε τον εγκέφαλο της για να αποδείξει το λάθος μία και καλή. Που το χάρισε; Μα στο μουσείο εγκεφάλων φυσικά!

Ήταν το 1889 όταν ο Dr. Bert Green Wilder, πρωτοπόρος ανατόμος και δημιουργός του σχετικού τμήματος στο Cornell University (ΗΠΑ), άρχισε να συλλέγει ανθρώπινους εγκεφάλους σε μία προσπάθεια να κατανοήσει την ανθρώπινη φύση. Κάπως έτσι, κατάφερε να συγκεντρώσει περισσότερους από 600, οι οποίοι και στέλνονταν συστημένοι από διάφορες επιστημονικές οργανώσεις παγκοσμίως (Μόσχα, Παρίσι, Τόκυο κ.λπ.). Από όλους αυτούς σήμερα διασώζονται οι 70 και οι 8 εξ αυτών εκτίθενται σε μία άκρως σουρεαλιστική έκθεση!
Έχετε λοιπόν αρκετά γερό στομάχι για να την επισκεφθείτε; Δεν έχετε παρά να ταξιδέψετε έως την πόλη Ithica των ΗΠΑ και τον αριθμό 159 της οδού Sapsucker Woods, όπου θα βρείτε τον κτήριο Museum of Vertebrates του Cornell University. Στην αίθουσα Uris Hall βρίσκεται η έκθεση Wilder Brain Collection, όπου πέρα του εγκεφάλου της H. H. Gardener θα βρείτε την φαιά ουσία (ή καλύτερα «πράσινη» λόγω της αποσύνθεσης) του γνωστού δολοφόνου Edward Howard Rullof, αλλά και τον εγκέφαλο του Dr. Wilder. Η είσοδος είναι δωρεάν, όμως απαιτείται επικοινωνία αρκετές ημέρες πιο πριν με το πανεπιστήμιο (607 255-6394, Dr. Barbara Finlay).

Μουσείο "Απαγορευμένης" Ιατρικής (Ελβετία)

2010-08-13T06:54:00.000-07:00

«Δεν έχουμε χάσει την πίστη μας, απλά τη μεταφέραμε από το Θεό στην ιατρική..»

George Bernard Shaw (1856 - 1950)

Ήταν αρχές Ιανουαρίου όταν επιστρέφοντας από τη Θεσσαλονίκη στο Λονδίνο είχα την ευκαιρία να περάσω μερικές ώρες στη Ζυρίχη, ως ενδιάμεσο σταθμό. Πέρα από το σοκ που μπορεί η Ελβετία να σου προκαλέσει συγκρινόμενη με την Ελλάδα (ή ακόμα και με την Αγγλία) σε επίπεδο οργάνωσης, ήξερα ότι λόγω της πλούσιας ιστορίας της χώρας γύρω από την ιατρική ήταν το πλέον κατάλληλο μέρος για να αναζητήσω ένα «απαγορευμένο» μουσείο γι’ αυτήν.. και δεν έσφαλα.

Για στη Ζυρίχη;
Γιατί όμως να υπάρχει ένα «απαγορευμένο» μουσείο ιατρικής στη Ζυρίχη, ή γενικότερα στην Ελβετία; Τι το ιδιαίτερο έχει αυτή η χώρα; Μα είναι απλό, μία ιστορία 5 αιώνων ουδετερότητας..
Ήταν το 1499, όταν δημιουργήθηκε ένας συνασπισμός ανθρώπων στην περιοχή που κατέληξε σε οτιδήποτε σήμερα ονομάζουμε Ελβετία. Και παρά τους δεκάδες πολέμους που ακολούθησαν και συχνά είχαν ως στόχο την ίδια, η χώρα κατάφερε να παραμείνει εντυπωσιακά ουδέτερη και ανεξάρτητη, με μοναδική ίσως εξαίρεση τη βραχυπρόθεσμη κατάληψη της από τον Ναπολέοντα στις αρχές του 19ου αιώνα.
Δεν έλαβε ενεργή συμμετοχή μήτε σε κάποιον από τους δύο παγκόσμιους πόλεμους, αποφεύγοντας έτσι μεγάλες καταστροφές και ανακατατάξεις που βίωσαν οι υπόλοιπες χώρες του κόσμου. Κάπως έτσι, όντας στο κέντρο της Ευρώπης, αποτέλεσε έναν ασφαλή χώρο συνάντησης διαφορετικών εθνικοτήτων και πολιτισμών, χώρο εξέλιξης της ανθρώπινης γνώσης και κυρίως της ιατρικής επιστήμης.

Το Μουσείο «Προδοσίας» της Οδού Rami
Στο κέντρο της εν λόγω πόλης λοιπόν, στον αριθμό 69 της οδού Rami (Ramistrasse στα γερμανικά), βρίσκεται το Ινστιτούτο Ιστορίας της Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης. Μέρος αυτού είναι και το Medizinhistorischen Museum. Γιατί όμως απαγορευμένο;
Όπως αναφέρει και ο George Bernard Shaw, ο άνθρωπος σταδιακά μετέφερε την πίστη του από το Θεό στην ιατρική. Όπως όμως δεν είναι λίγες οι φορές που αισθάνθηκε να προδίδεται από το Θεό του, έτσι προδόθηκε αρκετές φορές και από την επιστήμη της ιατρικής.

Κάπως έτσι, το εν λόγω μουσείο διηγείται αυτό το κομμάτι της ιστορίας, το οποίο σήμερα έχει πάψει να διδάσκεται στις πανεπιστημιακές αίθουσες, το παρελθόν που εσκεμμένα δεν αναφέρεται για διαφύλαξη του κύρους της ιατρικής.
Το παρόν μουσείο δεν είναι αφιερωμένο στην ιστορία της ιατρικής αυτής καθ’ αυτής (δηλαδή στις θεραπείες), αλλά στην ιστορία των ασθενειών και των θυμάτων τους. Έτσι, ο επισκέπτης γνωρίζει από κοντά την εξέλιξη της πανούκλας, της σύφιλης, της ευλογιάς, της φυματίωσης και άλλων μαζικών ασθενειών, καθώς και τα τραγικά αποτελέσματα που είχαν ή έχουν στον ανθρώπινο οργανισμό (παραμόρφωση, αποδυνάμωση, θάνατο). Είναι αφιερωμένη σε θεραπείες που τις περισσότερες φορές είχαν ακριβώς το αντίθετο από το επιθυμητό αποτέλεσμα, ή σε μακάβριες «λύσεις» που επιστρατεύθηκαν εκεί όπου η ιατρική είχε αποτύχει.

Όταν η Ιατρική Αποτυγχάνει...
Κάπως έτσι, παρατηρώντας τα εκθέματα (αλλά και διαβάζοντας ή ακούγοντας πληροφορίες, εφόσον βέβαια γνωρίζετε γερμανικά) θα μάθετε μεταξύ άλλων πως στις ακτές του Ζαΐρ οι ασθενείς τοποθετούν ένα καρφί πάνω στο ξύλινο είδωλο Bakongo δίνοντας παράλληλα την υπόσχεση ότι θα πραγματοποιήσουν μία ευχή για χάρη του ώστε να θεραπευτούν, ή πώς έβαζαν ένα κλύσμα από ξύλο, κασσίτερο και ορείχαλκο στο πρωκτό ασθενών ώστε να μαλακώσουν και να ξεπλύνουν περιττώματα (με μία.. αηδιαστικά λεπτομερής εικονογράφηση), ή για ένα αυθεντικό φέρετρο του 14ου αιώνα (όταν η πανώλη θέριζε την Ευρώπη) με πάτο που άνοιγε για να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ξανά αμέσως μετά!
Επιπλέον, θα ενημερωθείτε για τις ιατρικές μεθόδους κατά την αρχαιότητα στην Αφρική, την Αίγυπτο (με αντίτυπο του πάπυρου του Ebers και άλλους ιατρικούς θησαυρούς), το Περού, τη Ρώμη, αλλά και την αρχαία Ελλάδα. Μεταξύ άλλων, θα δείτε από κοντά σπάνια ιατρικά βιβλία του μεσαίωνα, την εξέλιξη των πρώτων τεχνητών άκρων, μία πιστή αναπαράσταση φαρμακείου του 14ου αιώνα (που μοιάζει περισσότερο με κατάστημα ειδών μαγείας), κ.α.

Αναζητώντας το «Απαγορευμένο» στη Ζυρίχη
Αν λοιπόν βρεθείτε ποτέ στη Ζυρίχη και έχετε χρόνο να επισκεφθείτε κάτι εναλλακτικό και «απαγορευμένο», ανεβείτε στο τραμ με τον αριθμό 9 από το κέντρο της πόλης και κατεβείτε στη στάση ETH/ Universitätsspital.
Εκεί, απλά περάστε απέναντι στο δρόμο και ανεβείτε τα σκαλιά του νεοκλασικού κτηρίου όπου παλαιότερα αποτέλεσε σπίτι για μερικούς από τους μεγαλύτερους παγκοσμίως επιστήμονες, όπως οι Albert Einstein, Erwin Schrodinger (θεμελιωτής της κβαντικής μηχανικής) και Rudolf Hess, κάτοχος του βραβείου Νόμπελ Φυσιολογίας το 1949 (απλή συνωνυμία με τον ναζιστή Walter Richard Rudolf Hess).
Το μουσείο παραμένει ανοικτό από Τρίτη έως Παρασκευή μεταξύ 1 και 6 το απόγευμα, ενώ τα σαββατοκύριακα μπορείτε να το επισκεφθείτε μεταξύ 11 και 5.

Εκθέσεις, Βιβλιοθήκη και Project... Paracelsus!
Αν τώρα επιθυμείτε να οργανώσετε ένα ταξίδι για το εν λόγω μουσείο, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα www.medizin-museum.unizh.ch ή απευθυνθείτε στο email info@mhiz.unizh.ch για να ενημερωθείτε σχετικά με τις εξαιρετικά ενδιαφέρουσες εκθέσεις που φιλοξενούνται κάθε τόσο στο χώρο, όπως π.χ. οι Disaster in Paradisel: The Landslide of Goldau in 1806 την περίοδο 2006-7, Death is Near την περίοδο 2005-6, Paracelsus Magus: Alchemist- Artz- Magier το 2002-3 και Born Above the Grave: Children’s Troubles in Medicine and Art το 2002.
Αν έχετε λίγο επιπλέον χρόνο, μην αμελήσετε να ζητήστε την άδεια του βιβλιοθηκάριου και να επισκεφθείτε τη βιβλιοθήκη του Ινστιτούτου που βρίσκεται στο ίδιο κτήριο. Αν και η χρήση της επιτρέπεται μόνο σε εξειδικευμένους ακαδημαϊκούς, θα μπορέσετε να ρίξετε μία σύντομη ματιά στην εξαιρετική συλλογή της από σπάνια συγγράμματα.
Τέλος, μην διστάσετε να ζητήσετε πληροφορίες για το Paracelsus Project που «τρέχει» από το 1998 στο Ινστιτούτο, σε μία προσπάθεια να συγκεντρωθεί και να καταχωρηθεί το έργο του μεγάλου (αν και αμφιλεγόμενου) αυτού πνεύματος του 16ου αιώνα.

Ύπνος σε Παράξενα Μέρη (διαδίκτυο)

2010-08-06T06:32:00.000-07:00

Μία ακόμα άκρως παράξενη ιστοσελίδα για το «toolkit» κάθε παράξενου ταξιδιώτη είναι και η www.sleepinginairports.net, αφιερωμένη στην εμπειρία ύπνου σε... αεροδρόμια! «Που μπορεί να φανεί όμως χρήσιμο κάτι τέτοιο;» θα σκεφτείτε.

Αρκετά από τα ταξίδια του ΠΤ είναι «εκτός της πεπατημένης», απαιτούν δηλαδή επίσκεψη σε μέρη όπου δεν υπάρχουν ξενοδοχεία, περιήγηση σε αρκετά παράξενες ώρες (εκτός ωραρίου), μεγάλα ταξίδια με πολλές στάσεις κ.ά. Δεν είναι λοιπόν λίγες οι φορές που η νύχτα βρίσκει τον ΠΤ δίχως κάπου να... κοιμηθεί! Ε λοιπόν, σε αυτές τις περιπτώσεις η καλύτερη λύση ακούει στο όνομα αεροδρόμιο!
Απλά επισκεφθείτε το sleepinginairports.net και θα καταλάβετε τι εννοώ, μιας και θα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε πραγματικά σπάνιες εμπειρίες από ταξιδιώτες, καθώς και tips, προτάσεις και σχόλια για το πως να περάσετε τη νύχτα σας σε πλήθος αεροδρομίων παγκοσμίως. Μέχρι και αξιολόγηση υπάρχει για την εμπειρία ύπνου που «προσφέρουν» διάφορα αεροδρόμια, με σχετικές λίστες για τα top 10 και worst 10 για ταξιδιώτες!

Τα Υπόγεια Μουσεία της Αθήνας (Αθήνα)

2010-07-30T06:29:00.000-07:00

Θεωρείται τον εαυτό σας παράξενο ταξιδιώτη; Αν ναι, πόσα υπόγεια... μουσεία έχει η Αθήνα; Κανένα; Για όνομα των θεών!
Ήταν Νοέμβριος του 1991 όταν ξεκινούσε η μεγαλύτερη αρχαιολογική ανασκαφή της Αθήνας, η κατασκευή του metro. Γνωρίζοντας εξ αρχής οι υπεύθυνοι το ρητό «όπου και να σκάψεις στην Αθήνα κάτι αρχαίο θα βρεις», μίσθωσαν ολόκληρες ομάδες αρχαιολόγων που δούλευαν επί χρόνια πλάι πλάι με μηχανικούς. Αποτέλεσμα; 32.000 αρχαιολογικά ευρήματα ήρθαν στο φως και μαζί τους αρκετά μυστικά της θαμμένης ιστορίας της πόλης. Τι θα έκαναν λοιπόν οι αρχαιολόγοι με τα χιλιάδες αυτά αντικείμενα; Η λύση τελικά ήταν απλή: διαμόρφωσαν αρκετούς υπόγειους σταθμούς του μετρό ώστε να λειτουργούν παράλληλα ως μικρά... μουσεία!

Σας κίνησα την περιέργεια; Αρκεί να πάρετε τη γραμμή 2 ή 3 του μετρό για να κατεβείτε στο μεγαλύτερο υπόγειο μουσείο της Αθήνας, το σταθμό του Συντάγματος. Εκεί, αρκετά μέτρα κάτω από τη γη, εκτίθενται πλήθος ευρημάτων από τον 11ο αιώνα π.Χ. και αργότερα μεταξύ των οποίων τάφοι, ταφικά κειμήλια και νεκροθήκες. Επιπλέον, πάνω στον ένα εκ των τειχών του σταθμού εκτίθεται ολόκληρη η τομή της πόλης (7 μέτρα σε ύψος και 40 σε πλάτος), με δεκάδες «στρώσεις ανθρώπινης ιστορίας»: ξεκινάνε στην κορυφή από τη βυζαντινή εποχή και κατεβαίνοντας παιρνάνε από τη ρωμαϊκή, την αρχαία ελληνική και καταλήγουν στην προϊστορική εποχή, συμπεριλαμβάνοντας τους ανοικτούς τάφους της αρχαίας νεκρόπολης που αρχικά υπήρχαν στο σημείο!
Και όλα αυτά μάλιστα δίχως εισητήριο! Τι έγινε, ακόμα κάθεστε;

Το Μουσείο των Λεπρών (Νορβηγία)

2010-07-23T07:02:00.000-07:00

Στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Νορβηγίας μετά το Όσλο, κάτι σαν τη Θεσσαλονίκη δηλαδή της σκανδιναβικής χώρας, θα χρειαστεί να ταξιδέψουμε ώστε να επισκεφθούμε το επόμενο απαγορευμένο μουσείο.. μία σπάνια και σχετικά άγνωστη στο ευρύ κοινό συλλογή αφιερωμένη στην ασθένεια της λέπρας.
Ο λόγος για την πόλη Bergen, κτισμένη πάνω σε ορεινή χερσόνησο που καταλήγει σε ένα εντυπωσιακό φιόδρ, που αποτέλεσαι πρωτεύουσα της Νορβηγίας τον 12ο και 13ο αιώνα. Ο ταξιδιώτης μπορεί να φτάσει στην πόλη μέσω μίας διαδρομής –εξαιρετικής σε ομορφιά- με τρένο από το Όσλο.. και κάπου εκεί, να ανακαλύψει το Μουσείο Λεπρών και ένα πλούσιο αρχείο που αποτελεί μέρος του Memory of the World της UNESCO.

200.000 Λεπροί στον Κόσμο Σήμερα
«Γιατί όμως ονομάσαμε απαγορευμένο ένα μουσείο αφιερωμένο σε μία ασθένεια;» θα αναρωτηθείτε. Η απάντηση είναι απλή: δεν αποτελεί μία οποιοδήποτε ασθένεια, αλλά για την παλαιότερη καταγεγραμμένη ασθένεια που θέρισε εκατομμύρια ανθρώπους κατά το μεσαίωνα στην Ευρώπη και συνεχίζει να θερίζει μέχρι σήμερα.
Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Η λέπρα θεωρείται πως συνυπάρχει με το ανθρώπινο είδος από τις απαρχές της πορείας του, με παλαιότερη αναφορά σε γραπτά της Αιγύπτου το 1350 π.Χ. Επιπλέον, θέριζε το δυτικό κόσμο επί αιώνες ωθώντας σε επίπονο θάνατο χιλιάδες ανθρώπους καθημερινά. Σήμερα όμως έχει εξαλειφθεί πλήρως, έτσι δεν είναι; Γι’ αυτό άλλωστε η παγκόσμια κοινή γνώμη έπαψε να ασχολείται μαζί της..
Όχι ακριβώς.. μιας και σύμφωνα με την έρευνα Global leprosy situation του Weekly Epidemiological Record εν έτη 2006 υπήρχαν περισσότεροι από 200.000 λεπρούς παγκοσμίως σε τριτοκοσμικές κυρίως χώρες, με τουλάχιστον όμως 25 ασθενείς και στην.. Ελλάδα!
Και το μουσείο του Bergen είναι αφιερωμένο σ’ αυτήν ακριβώς την ασθένεια, τη μοναδική ίσως που σκοτώνει μέλη του ανθρώπινου είδους από τις απαρχές της ιστορίας του μέχρι σήμερα. Επιπλέον, το ίδιο το μουσείο είναι το μοναδικό παγκοσμίως στο είδος του, εξιστορώντας την ιστορία μίας μόνιμης «πληγής» για το ανθρώπινο είδος, η ύπαρξη της οποίας σήμερα έχει τεχνηέντως αποσιωπηθεί στην κοινή γνώμη. Η λέπρα υπάρχει, και ας μην το ξέρουμε, απλά έχει μετοικήσει από την Ευρώπη σε άλλες ηπείρους.

Νορβηγία: Το Ερευνητικό Κέντρο για τη Λέπρα
Γιατί επομένως το μοναδικό σχετικό μουσείο στον κόσμο βρίσκεται στη Νορβηγία; Ποιος ο λόγος; Κατά κάποιον τρόπο, η σκανδιναβική χώρα –μαζί ίσως με την Ισλανδία- αποτέλεσαν τις χώρες από όπου η λέπρα έφυγε από τη δυτική Ευρώπη, μιας και ήταν οι μοναδικές με μεγάλο αριθμών λεπρών στα τέλη του 17ου αιώνα. Έτσι, στο Bergen σήμερα υπάρχει το Αρχείο Λεπρών με πλήθος περιπτώσεων ασθενών από τότε μέχρι σήμερα.
Ήταν το 1702, όταν ολοκληρώθηκε το κτήριο που σήμερα στεγάζει το μουσείο για να χρησιμοποιηθεί ως leprosarium. Και η κατάσταση συνεχώς χειροτέρευε, μιας και το 1830 οι λεπροί ήταν τόσο πολλοί που περίμεναν στην κυριολεξία σε ουρές έξω από νοσοκομεία και μόνον οι προχωρημένες περιπτώσεις αντιμετωπίζονταν.
Μετά από εκτεταμένες επιστημονικές έρευνες των γιατρών Boeck και Danielsen, η λέπρα χαρακτηρίστηκε ως μείζον πολιτικό ζήτημα στη Νορβηγία το 1840 και το 1856 ιδρύθηκε το εθνικό ληξιαρχείο για την καταγραφή λεπρών, το πρώτο ληξιαρχείο ασθενών παγκοσμίως.
Κάπως έτσι, η σκανδιναβική χώρα έγινε το επίκεντρο των ερευνών για την καταπολέμηση της ασθένειας διεθνώς με αποτέλεσμα το 1873 ο Gerhard H. A. Hansen να καταφέρει να απομονώσει τον βάκιλο που ευθύνονταν για τη λέπρα αποδεικνύοντας ότι αποτελεί μεταδοτική ασθένεια (έως τότε δεν γνώριζαν αν ήταν κληρονομική ή μεταδοτική), με πειράματα που πραγματοποίησε μέσα στις αίθουσες του σημερινού Μουσείου Λεπρών.

Επισκεπτόμενοι το μουσείο...
Με τις παραπάνω γνώσεις κατά νου, η επίσκεψη σας μπορεί να αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη αξία καθώς τριγυρνάτε μέσα στα δωμάτια του παλιού αυτού κτηρίου και αναζητώντας το εργαστήριο του G. H. A. Hansen, παρατηρώντας τους θαλάμους όπου απομόνωναν τους λεπρούς ή την εκκλησία όπου οι ασθενείς περνούσαν την ώρα τους με προσευχές.
Επιπλέον, θα έχετε την ευκαιρία να δείτε σπάνιες φωτογραφίες που περιγράφουν την πορεία και τα αποτελέσματα που έχει η ασθένεια της λέπρας πάνω στο ανθρώπινο σώμα, καθώς και σκίτσα από ανθρώπους που έπασχαν από τη διόλου σπάνια αυτή νόσο, μία εμπειρία που δεν δύναται να χαρακτηριστεί ευχάριστη.
Το σημαντικότερο όμως είναι ότι θα έρθετε σε επαφή με το παλαιότερο από τα τρία νοσοκομεία λεπρών της Bergen που αποτέλεσε τη διεθνή πρωτεύουσα των λεπρών μεταξύ 1850 και 1900. Το νοσοκομείο του St. George, όπου σήμερα στεγάζεται το μουσείο, χαρακτηρίζετε από πολλούς ως ένα μνημείο χιλιάδων ανθρώπινων τραγωδιών ενώ ο τελευταίος λεπρός που πέθανε εκεί ήταν μόλις το 1946.
Προχωρώντας στο σπανιότατο αρχείο των λεπρών θα έρθετε σε επαφή –μεταξύ άλλων- με καταλόγους ασθενών από πλήθος περιόδων, στοιχειωθετόντας στο μυαλό σας με το καλύτερο ίσως δυνατό τρόπο τον πόνο και τη τραγωδία που επιβάλει η νόσος αυτή στους ανθρώπους που προσβάλει.

Μην περιμένετε να συναντήσετε κάτι το εντυπωσιακό, γιατί θα απογοητευτείτε. Το μουσείο στην πραγματικότητα παρουσιάζει το νοσοκομείο όπως ακριβώς ήταν την περίοδο που στο εσωτερικό του διέμεναν χιλιάδες λεπροί, με όλα τα δωμάτια και τα αντικείμενα των ασθενών σε εξαιρετική κατάσταση.
Πέρα από τις γνώσεις που θα αποκομίσετε για τον αντίκτυπο στην υγεία του ανθρώπου, θα κατανοήσετε πλήρως το κοινωνικό στίγμα που καλούνταν να κουβαλήσουν στις πλάτες τους οι ασθενείς κατά και αμέσως μετά τον μεσαίωνα.. ένα στίγμα που φορτώνει σήμερα τις πλάτες εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων.

Αναζητώντας του λεπρούς...
Αν επομένως βρεθείτε κάποια στιγμή στη δεύτερη πρωτεύουσα της Νορβηγίας και θελήσετε να επισκεφθείτε το διόλου ευχάριστο αυτό μουσείο –ελπίζοντας ότι ακολουθήσατε τις προτροπές μου και χρησιμοποιήσατε το τρένο- βγείτε απλά από το σιδηροδρομικό σταθμό και αναζητήστε σε πολύ κοντινή απόσταση προς τα ανατολικά το τέλος της οδού Kong Oscarsgate σε μία παλιά πύλη της πόλης από το 1628. Στον αριθμό 59 της οδού θα συναντήσετε το μουσείο, Lepramuseet όπως το αποκαλούν οι ντόπιοι, σε πολύ κοντινή απόσταση με τα πόδια από το κέντρο και τη ξακουστή ψαραγορά της πόλης.
Έχετε κατά νου ότι ανοίγει μόνο το καλοκαίρι, από μέσα Μαΐου έως τέλη Σεπτεμβρίου μεταξύ 11 το πρωί και 3 ή 4 το μεσημέρι, αλλά αν θελήσετε να το επισκεφθείτε εκτός «επίσημης περιόδου» είναι εφικτό αφότου έρθετε σε επικοινωνία με τους υπεύθυνους του μουσείου μέσω email (lepramuseet@bymuseet.no) ή τηλεφώνου (47 55 55 20 00).

Η Πυραμίδα-Τζαμί της Ελλάδας! (Διδυμότειχο)

2010-07-16T06:25:00.000-07:00

Αν σας ρωτούσαν που βρίσκεται το αρχαιότερο, λαμπρότερο και μεγαλύτερο ισλαμικό τζαμί της Ευρώπης, αλήθεια τι θα απαντούσατε; Πιθανόν όχι Ελλάδα και σίγουρα όχι… Διδυμότειχο. Και όμως, σε αυτή τη μικρή πόλη των 9.000 μόλις κατοίκων, άλλοτε πρώτη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (1361), βρίσκεται ένα εξαιρετικά παράξενο κτίσμα.

Κτισμένο το 1368 από τον Σουλτάνο Βαγιαζήτ ΙΙ, το Μεγάλο Τέμενος του Βαγιαζήτ ορθώνεται σήμερα στην κεντρική πλατεία της πόλης διακριτό από αρκετά χιλιόμετρα μακριά, εν μέρει εξαιτίας του μεγέθους του αλλά κυρίως εξαιτίας της πυραμιδοειδής του σκεπής! Ναι, καλά διαβάσατε, η σκεπή του μοιάζει με πυραμίδα, κάτι εξαιρετικά σπάνιο (αν όχι μοναδικό) για οθωμανικό τζαμί. Δυστυχώς, η παλιά κατασκευή μόλυβδου-κασσίτερου που αντανακλούσε τις αχτίδες του ηλίου σήμερα έχει χαθεί και αντικατασταθεί με μουσαμά, τα παράθυρα παραμένουν σπασμένα, το εσωτερικό του μη προσβάσιμο και γενικά αφημένο στην τύχη του. Ακόμα και έτσι όμως, είναι ξεκάθαρο ότι κάποτε αποτελούσε ένα κτίσμα εξαιρετικής αρχιτεκτονικής.
Κατά κάποιο τρόπο μάλιστα, αποτελεί το τελευταίο χαρτί της Ελλάδας στην προσπάθεια αποκατάστασης του συμβόλου του ορθόδοξου χριστιανισμού, του ναού της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη. Ο λόγος για μία πρόταση –εν μέρει δεκτή- που έγινε από τον πρώην βουλευτή Έβρου, Χρήστο Κηπουρό, στην UNESCO και σύμφωνα με την οποία τα δύο αυτά μνημεία θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν σε κοινό ευρωπαϊκό πρόγραμμα αποκατάστασης.
Το μεγαλύτερο, λαμπρότερο και αρχαιότερο τζαμί στην Ευρώπη, το τελευταίο μας χαρτί για την Αγία Σοφία, η πρώην πρώτη πρωτεύουσα της ευρωπαϊκής οθωμανικής αυτοκρατορίας με μόλις… 9.000 κατοίκους σήμερα. Θέλετε και άλλα;
Απλά οδηγήστε έως το Διδυμότειχο, εξαιρετικός δρόμος από Θεσ/νίκη έως Αλεξανδρούπολη και αρκετά καλός από εκεί έως το Διδυμότειχο, περάστε τη γέφυρα στην είσοδο της πόλης (θα έχετε ήδη διακρίνει την πυραμιδοειδή του σκεπή) και κατευθυνθείτε προς την κεντρική πλατεία. Θαυμάστε το οθωμανικό αυτό αριστούργημα, περπατήστε περιμετρικά του κτίσματος και προσπαθήστε να πάρετε καμία κλεφτή ματιά από το εσωτερικό του, μιας και η πρόσβαση δυστυχώς παραμένει αδύνατη.

Το «Σφυριχτό» Νησί! (Ισπανία)

2010-07-09T06:23:00.000-07:00

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε τις Κανάριες Νήσους για διάφορους λόγους. Καιρός λοιπόν να τις μάθουμε για έναν ακόμα, άκρως παράξενο: για ένα μικρό νησί όπου οι ντόπιοι συνεννοούνται... σφυρίζοντας!

Ο λόγος για το La Gomera και τη μοναδική γλώσσα Silbo που περιέχει πάνω από 4.000 λέξεις-σφυρίγματα! Ξεκίνησε να χρησιμοποιείται ως λύση ανάγκης από τους ντόπιους, ώστε να επικοινωνούν αποτελεσματικά σε μεγάλες αποστάσεις πάνω στις βουνοκορφές και μέσα στις βαθιές κοιλάδες του νησιού, ενώ σήμερα διδάσκεται σε περισσότερα από 3.000 παιδιά αποτελώντας επίσημο μάθημα στα τοπικά σχολεία!
Για να βρεθείτε στο «σφυριχτό νησί» λοιπόν ταξιδέψτε με αεροπλάνο από κάποιο αεροδρόμιο της Τενερίφης (θα βρείτε πτήσεις στο Reina Sofia International Airport και στο Los Rodeos Airport) έως το αεροδρόμιο του Playa Santiago ή επιβιβαστείτε σε κάποιο πλοίο από τα λιμάνια της Τενερίφης. Αν επιλέξετε τον δεύτερο τρόπο και κάποιο πλοίο της εταιρίας Naviera-Armas, θα έχετε την ευκαιρία να ακούσετε ανακοινώσεις στα ισπανικά, τα αγγλικά και τα... Silbo. Στο τουριστικό γραφείο της πόλης πάντως θα σας απαντήσουν στα ισπανικά, αρκεί να καλέσετε στο (0034) 922 141 512.

Μουσείο Τερατογενέσεων! (Ιταλία)

2010-07-02T06:08:00.000-07:00

Αυτή τη φορά θα χρειαστεί να ταξιδέψουμε σε μία μικρή πόλη του ιταλικού βορρά και να ψάξουμε στις οδούς της, ώστε να εντοπίσουμε μία σπάνια και απαγορευμένη συλλογή. Και λέω να ψάξουμε, γιατί η συλλογή Cesare Taruffi της Bologna για τουλάχιστον έναν αιώνα αλλάζει συνεχώς στέγη.. κάτι σαν ανεπιθύμητη δηλαδή από δήμο και κρατικές υπηρεσίες.
Τι το απαγορευμένο όμως φέρει ώστε να αξίζει μία θέση στη λίστα των Απαγορευμένων μας Μουσείων; Η συλλογή C. Taruffi διηγείται μία ιστορία για όποιον έχει το χρόνο και τη διάθεση να την ακούσει.. την ιστορία χιλιάδων ανθρώπων που χάρη στη διαφορετικότητα τους η ιατρική επιστήμη δεν άφησε ποτέ να θαφτούν, μήτε στα πτώματα τους να αποσυντεθούν, αλλά τα διατήρησαν μέσα σε φορμαλδεΰδη, τα έκοψαν σε φέτες για διδακτικούς σκοπούς, ενώ ακόμα και οι σκελετοί τους καθαρίστηκαν από υπολείμματα σάρκας ώστε να εκτεθούν σε κάποια προθήκη.

[προσοχή: περιέχει φωτογραφικό υλικό που μπορεί να σας ενοχλήσει]

Και η ιστορία αυτή περιλαμβάνει ως επί το πλείστον νεογέννητα παιδιά με μορφή.. τεράτων. Σοκαριστήκατε; Αν ναι, ανατρέξτε σε ένα πιο light θέμα του περιοδικού, γιατί η συνέχεια εδώ δεν είναι διόλου ευχάριστη.

Η Συλλογή Τεράτων του Taruffi!
Όπως θα έχετε ήδη καταλάβει οι περισσότεροι, η συλλογή περιέχει πλήθος τερατομορφικού ανθρώπινου υλικού: από σώματα διατηρημένα σε αλκοόλη ή φορμαλδεΰδη έως σκελετούς παραμορφωμένους από διάφορες ασθένειες, όπως για παράδειγμα μωρά δίχως εγκέφαλο ή νεογέννητα ακέφαλα σώματα.
Πατέρας της θεωρείται ο Cesare Taruffi, γεννημένος στο Calgiari το 1821, που απέκτησε το πρώτο του πτυχίο στη χειρουργική το 1842 και το δεύτερο στην ιατρική το 1844 από το Πανεπιστήμιο της Bolo-gna, ενώ το 1863 έλαβε το χρίσμα του καθηγητή της Παθολογικής Ανατομίας.
Χάρη σ’ αυτόν, το έως τότε αδιάφορο Μουσείο Παθολογίας του Πανεπιστημίου της Bologna πήρε μία ιδιαίτερα παράδοξη εξειδίκευση σε εκθέματα τερατομορφιών, όπως θα περίμενε κανείς άλλωστε από τον συγγραφέα της σημαντικότερης ίσως μέχρι σήμερα διατριβής πάνω στις ανθρώπινες δυσμορφίες και τερατομορφίες λόγω ασθενειών.
Κάπως έτσι, άρχισε να δημιουργείται σιγά- σιγά μία ιδιαίτερα σπάνια και αλλόκοτη συλλογή που άλλαξε πάρα πολλές φορές στέγη, έως ότου φιλοξενηθεί στο Museo di Anatomia e Istologia Pa-tologica C. Taruffi (Μουσείο Παθολογικής Ανατομίας και Ιστορίας) της οδού via Massarenti.
Τελικά όμως το εν λόγω μουσείο έκλεισε, με αποτέλεσμα η συλλογή να ενσωματωθεί στο Museo delle Cere Anatomiche Luigi Cattaneo (Μουσείο Κέρινης Ανατομίας), στο Ινστιτούτο Normal Human Anat-omy, όπου και συνδυάστηκε περίφημα με την πλούσια συλλογή κέρινων ομοιωμάτων ανθρώπων με δυσμορφίες, πιστών αντίγραφων από αυτοψίες που διενεργήθηκαν στους χώρους του πανεπιστημίου.

Ένα Μωρό με Δυο Κεφάλια...
Επομένως, τι πρέπει να περιμένει κανείς να δει επισκεπτόμενος το μουσείο; Δύσμορφα κρανία νεογέννητων, σκελετούς μικρών παιδιών δίχως εγκέφαλο (;!), νεογνά δίχως σκελετό που μοιάζουν με άμορφες σάρκινες μάζες, δίδυμα με δύο κεφάλια και ένα σώμα ή δύο σώματα και ένα κεφάλι, δίδυμα με δύο κεφάλια, δύο χέρια και τρία πόδια, γυναίκες με 3, 4 ή 5 στήθη, κ.λπ.
Εκ των πλέον μακάβριων εκθεμάτων, θεωρείται το κέρινο ομοίωμα ενός μωρού που προικίστηκε μεν με δύο σώματα, μειονεκτούσε όμως δε γιατί δεν έφερε.. κεφάλι. Σε μία προθήκη, στα ενδότερα του μουσείου, εκτίθεται το σώμα ενός παιδιού «Κύκλωπα» που γεννήθηκε με ένα μάτι στο κέντρο του μετώπου. Λίγο πιο πέρα βρίσκεται το σώμα ενός ανθρώπου με ανοιγμένο θώρακα ώστε να φαίνονται όλα του τα όργανα τοποθετημένα.. ανάποδα (!), καθώς και μία σειρά από σπονδυλικές στήλες παραμορφωμένες σε απίστευτες γωνίες.
Ανάμεσα στα πλέον ήπια εκθέματα της τόσο σπάνιας αυτής συλλογής είναι ανθρώπινοι σκελετοί με 6 δάχτυλα στα χέρια ή στα πόδια. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει και στο τμήμα του μουσείου με τίτλο «Μωρά στη Φορμαλδεΰδη», όπου εκτίθεται πλήθος τερατόμορφων πτωμάτων νεογνών κομμένων σε φέτες ώστε να αποκαλύπτονται καλύτερα οι δυσμορφίες τους, καθώς και μία σειρά από νεογνά δίχως κεφάλι.

Όπως καταλαβαίνετε, το μουσείο δεν είναι για επισκέπτες με ευαίσθητο στομάχι, μήτε για μικρά παιδιά. Πάντως, για τη συντριπτική πλειοψηφία των ανατόμων παγκοσμίως περιέχει μία συλλογή όπου κάθε έκθεμα, πέρα από μία φαινομενικά μακάβρια δυσμορφία, αποτελεί κάτι ανάμεσα σε επιστημονικό θαύμα και εξαίρετη τέχνη!

Ο Δρόμος προς τα Τέρατα...
Αν μετά από όσα σας ανέφερα επιμένετε να το επισκεφθείτε, δεν έχετε παρά να κατευθυνθείτε προς το Ινστιτούτο Normal Human Anatomy και τον αριθμό 48 της οδού via Irnerio. Αν φτάσετε στην πόλη με τρένο, απλά επιβιβαστείτε από το σταθμό σε κάποιο από τα λεωφορεία με αριθμό 32, 36 ή 37 και κατεβείτε στη στάση Porta San Donato. Αν φθάσετε μέσω αέρος στο Areoporto Marconi, χρησιμοποιήστε το λεωφορείο BLQ για να φτάσετε στο σιδηροδρομικό σταθμό.
Η είσοδος είναι ανοικτή στο κοινό καθημερινά από τις 9 το πρωί έως τις 1 το μεσημέρι, δίχως χρηματικό αντίτιμο, ενώ για περισσότερες πληροφορίες μην διστάσετε να επικοινωνήστε με τα τηλέφωνα (+39) 051 244215 και 242217.
Αν όμως επιθυμείτε ξενάγηση στο χώρο, πρέπει να έρθετε σε συνεννόηση με τον υπεύθυνο του μουσείου, καθηγητή Al. Ruggeri, μέσω email (a.ruggeri@biocfarm.unibo.it) τουλάχιστον 15 μέρες πιο πριν.
Στη σπάνια περίπτωση που φτάσατε στην Bologna αλλά συνειδητοποιήσετε τελευταία στιγμή πως δεν προτίθεστε να χαλάσετε τη διάθεση σας επισκεπτόμενοι την αλλόκοτη αυτή συλλογή, αρκεί να σας αναφέρω ότι η πόλη φέρει πλήθος εξειδικευμένων θεματικών μουσείων αποτέλεσμα του γεγονότος ότι το τοπικό πανεπιστήμιο είναι το παλαιότερο στην Ευρώπη που δεν σταμάτησε ποτέ τη λειτουργία του!

Ένα Κάστρο... Ανακυκλωμένο! (Η.Π.Α.)

2010-06-25T06:17:00.000-07:00

Κοντά στο χωριό Antonito του Colorado (850 μόλις κατοίκων), πάνω στη highway 285, βρίσκεται το μοναδικό ίσως «ανακλυκλωμένο» κάστρο παγκοσμίως, κατασκευασμένο από αλουμινένιες συσκευασίες, ανακυκλωμένα παράθυρα, κομμάτια γυαλιού και πολλά (μα πάρα πολλά) τενεκεδένια κουτάκια μπύρας!

Ήταν το 1980 όταν ο ινδιάνικης καταγωγής Donald "Cano" Espinoza, βετεράνος πολέμου του Βιετνάμ, ξεκίνησε να εργάζεται πάνω στο αρχιτεκτονικό αυτό «αλλοκοτούργημα» του! Με ισχυρότατη θέληση και υπομονή (το αφιέρωσε στον καλύτερο του φίλο Gilbert "Pancho" Salazar που πέθανε δίπλα του 5 μέρες πριν επιστρέψει στις ΗΠΑ) κατάφερε να κτίσει τέσσερα διαφορετικά κτίρια (τον Βασιλιά, την Βασίλισσα, το Παλάτι και το Κοράκι) που σήμερα αστράφτουν υπό το φως του ήλιου.
Αν καταφέρετε και το επισκεφθείτε (υπερατλαντικό ταξίδι με αεροπλάνο έως τις ΗΠΑ, επιβίβαση στον San Luis and Rio Grande Railroad και αποβίβαση στον νοτιότερο σταθμό του) θα παρατηρήσετε σίγουρα μία πινακίδα που αναγράφει «Το Αλκοόλ και το Κάπνισμα Σκοτώνουν!». Α, μην με ρωτάτε που βρέθηκαν τόσα κουτάκια μπύρας...

Μουσείο Εγκληματολογίας (Ιταλία)

2010-06-18T05:37:00.000-07:00

Όλοι γνωρίζουμε μερικούς από τους γνωστότερους εγκληματίες στην ιστορία της ανθρωπότητας, όπως το διαβόητο gangster Al Capone ή το διάσημο δίδυμο ληστών Bonnie & Clyde. Έχουμε ακούσει για τα εγκλήματα τους, τη σύλληψη και τις ποινές που τους απαγγέλθηκαν, μιας και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ακολούθησαν τα βήματα τους από το πρώτο έγκλημα έως και τη τελευταία στιγμή της δίκης.
Αλλά έως εκεί.. με το που πέρασαν τις πόρτες των φυλακών ήταν σαν να χάθηκαν από προσώπου γης! Οτιδήποτε συνέβη στο εσωτερικό τους παρέμεινε τις -περισσότερες των περιπτώσεων- άγνωστο...

Ματιά σε μία Παράλληλη και Άγνωστη Ιστορία
Ας σταθούμε όμως μία στιγμή για να σκεφτούμε τη βαθύτερη ψυχολογική κατάσταση που χαρακτηρίζει τις φυλακές και τους τροφίμους αυτών. Οι –διαφόρων ειδών- εγκληματίες, ως άνθρωποι που έχουν θέσει εαυτών εκτός κοινωνίας, περιορίζονται σε έναν άλλο, παράλληλο κόσμο με διαφορετικούς κανόνες και ελευθερίες, με διαφορετικές πλέον αξίες και στόχους.. σε έναν κόσμο μακριά από την προσοχή της εκάστοτε κοινής γνώμης.
Αποτέλεσμα; Τα γεγονότα που εκτυλίσσονται σ’ αυτόν σπάνια να καταγράφονται σε ιστορικά αρχεία, μορφοποιώντας έτσι με την πάροδο του χρόνου μία δεύτερη, παράλληλη και άγνωστη ιστορία.. «απαγορευμένη» μέχρι πριν λίγα χρόνια για τους απλούς ανθρώπους.
Και λέω «μέχρι πριν λίγα χρόνια», γιατί πριν από περίπου μία δεκαετία άνοιξε τις πόρτες του το Museo Criminologico (Εγκληματολογικό Μουσείο) στη Ρώμη, το πιο οργανωμένο και πλούσιο σχετικό μουσείο παγκοσμίως.

Που έγκειται όμως η σημαντικότητα του; Όπως αναφέρει και ο Giovanni Tinebra, Πρόεδρος της ιταλικής Διοίκησης Φυλακών:
«[Το μουσείο] προσφέρει τροφή για σκέψη σε κάθε έναν που επιθυμεί να εξερευνήσει ζητήματα που αποτελούν λιγότερο γνωστές πτυχές της ιταλικής ιστορίας.
Η ιστορία της φυλάκισης και της δικαιοσύνης μπορεί να αναδημιουργηθεί μέσω μνημών, αντικειμένων, φωτογραφιών και εγγράφων, και με αυτό τον τρόπο είναι εφικτό να εφοδιάσουμε τη νέα γενιά με τα απαραίτητα εργαλεία ώστε να αναδημιουργήσει μία πραγματικότητα που, για τους περισσότερους ανθρώπους, παραμένει άγνωστη!»

Η Ιστορία της Μουσειακής Εγκληματολογίας...
Το Museo Criminologico της ιταλικής πρωτεύουσας δεν αποτελεί την πρώτη συλλογή του είδους, μήτε καν το πρώτο σχετικό μουσείο, αλλά το πιο οργανωμένο στην ιστορία της μουσειακής εγκληματολογίας, η οποία ξεκινάει γύρω στο.. 1873.
Εκείνη τη χρονιά, η πρώτη συλλογή «σωφρονιστικών» αντικειμένων δημιουργήθηκε στη Ρώμη για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Στεγάστηκε στις Φυλακές Mantellate, όπου λειτουργούσε η σχολή Σωφρονιστικών Υπαλλήλων, και ήταν προσβάσιμη μόνο σε σπουδαστές της σχολής. Λίγα χρόνια αργότερα, ο Γενικός Επιθεωρητής Φυλακών Martino Beltrani Scalia εμπλούτισε τη συλλογή με επιπλέον αντικείμενα, με την ελπίδα να μπορέσει κάποτε να λειτουργήσει ως ένα πραγματικό μουσείο για το ευρύ κοινό.
Μάλιστα, προς τα τέλη του 19ου αιώνα, άρχισε να αναπτύσσεται ένα εκτεταμένο ενδιαφέρον σε ολόκληρη την Ευρώπη, οδηγώντας στην οργάνωση και έκθεση -στο ευρύ κοινό- αρκετών παροδικών σχετικών συλλογών, όπως έγινε για παράδειγμα στη Ρώμη το 1885 υπό την επίβλεψη του Διεθνούς Σωφρονιστικού Συμβουλίου.
Κάπως έτσι, εξαιτίας εν μέρει του μεγάλου ενδιαφέροντος της κοινωνίας για το σωφρονιστικό σύστημα, επιτεύχθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της Ιταλίας αναδιαμόρφωση φυλακής το 1891! Σύντομα μάλιστα, παρά το γεγονός ότι οι πρώτες συλλογές δημιουργήθηκαν μέσα σε πανεπιστημιακά εργαστήρια και αστυνομικά τμήματα, δημιουργήθηκε και η ανάγκη για σχετικά μουσεία.

...και η Γέννηση του Museo Criminologico
Έτσι, καταλήξαμε στην αρχική ίδρυση του Museo Criminologico, το 1931, όπου επιτρεπόταν η είσοδος μόνο σε εξουσιοδοτημένους επισκέπτες. Το 1932, μετά από σχετική εντολή της ιταλικής κυβέρνησης προς τους διευθυντές των φυλακών, άρχισαν να καταφθάνουν στο μουσείο «εργαλεία βασανιστηρίων και εκτελέσεων που χρησιμοποιούνταν κατά το παρελθόν και πλέον σκουριάζουν στις αποθήκες των φυλακών, έγγραφα ιστορικής αξίας και γενικά αντικείμενα που αφορούν το σωφρονιστικό σύστημα».
Αποτέλεσμα; Σύντομα η φήμη του μουσείου εξαπλώθηκε διεθνώς ως μία πλούσια ιστορική και επιστημονική βάση δεδομένων, επισκιάζοντας σταδιακά το μουσείο Lombroso του Τορίνο που επί χρόνια κρατούσε τα ηνία.

Μετά από μία μεγάλη περίοδο αδιαφορίας -αποτέλεσμα της οποίας ήταν το κλείσιμο του μουσείου το 1976- εν έτη 1991 η Διοίκηση Φυλακών άρχισε την αναδιοργάνωση του, ενώ παράλληλα κατάφερε να άρει το περιοριστικό καθεστώς προσβασιμότητας που υπήρχε.
Τελικά, το μουσείο άνοιξε ξανά τις πόρτες του το Φεβρουάριο του 1994, αυτή τη φορά για όλο τον κόσμο, ως μία μοναδική συλλογή άκρως εξακριβωμένων ντοκουμέντων από την Παπική Ιερά Εξέταση έως τα σύγχρονα σωφρονιστικά συστήματα του 20ου αιώνα.

Όπως επιβεβαιώνει και ο C. Polidori:
«Δεν υπάρχει συλλογή ανάλογη με αυτή που οργάνωσε η ιταλική Διοίκηση Φυλακών, η οποία συγκέντρωσε πλήθος εγκληματολογικών δεδομένων, εργαλείων που χρησιμοποιούνταν σε διάφορα σωφρονιστικά συστήματα, καθώς και στοιχείων κοινωνιολογίας και εγκληματικής ψυχολογίας που αναπτύχθηκαν χάρη σε εγκληματολογικές υποθέσεις και αποτελούν μία αστείρευτη πηγή πληροφοριών».

Επίσκεψη στο Μουσείο
Έτσι, αν βρεθείτε κάποτε στην αιώνια πόλη με διάθεση να επισκεφτείτε μέρη πέρα της πεπατημένης, κατευθυνθείτε με metro ή αστικό προς την οδό Via del Gonfalone και τον αριθμό 29, όπου στεγάζετε το Museo Criminologico.
Αν για οποιοδήποτε λόγο χαθείτε, μην διστάσετε να ρωτήσετε τους ντόπιους για το Museo Crimi-nologico di Roma ή να επικοινωνήσετε τηλεφωνικά με το +39 06 68300234. Όπως και να’ χει, φροντίστε να το επισκεφτείτε από Τρίτη έως Σάββατο το πρωί μεταξύ 9- 13 και το απόγευμα μεταξύ 14:30- 18:30 (Τρίτη και Πέμπτη), όταν και είναι ανοικτό για το κοινό.
Αν δεν είστε κάτω των 18 ετών ή άνω των 60, ή υπάλληλος του χώρου της Δικαιοσύνης ή τέλος δημοσιογράφος, θα χρειαστεί να πληρώσετε 2 ευρώ αντίτιμο για την είσοδο σας, ενώ ο εξαιρετικός κατάλογος του μουσείου (10 ευρώ) θα καλύψει την αδικαιολόγητη έλλειψη ξεναγών, βοηθώντας σας να περιηγηθείτε στα τρία τμήματα του μουσείου που διαμορφώνονται βάση χρονολογίας των εκθεμάτων.

Γνωρίζοντας τον Άγνωστο «Σωφρονισμό» του Μεσαίωνα!
Ξεκινώντας χρονολογικά την περιήγηση σας, θα έρθετε αντιμέτωποι με το αμφιλεγόμενο σύστημα δικαιοσύνης των Σκοτεινών Αιώνων (Dark Ages) της Ευρώπης, το οποίο σε αρκετές περιπτώσεις επιβίωσε έως και τον 18ο αιώνα και εστίαζε σε εργαλεία βασανιστηρίων και εκτελέσεων.
Έτσι, μεταξύ άλλων, θα έχετε την ευκαιρία να περιεργαστείτε το Τσεκούρι Αποκεφαλισμού που έφτασε εδώ από το Museo di Castel Sant’Angelo το 1934, το Ξίφος της Δικαιοσύνης που χρησιμοποιήθηκε για τον αποκεφαλισμό της Beatrice Cenci το 1599, τη Σιδερά Παρθένα της Νυρεμβέργης, την αποκαλούμενη Ουγγρική Καρέκλα Βασανιστηρίων που χρησιμοποιούνταν μεταξύ 16ου και 17ου αιώνα κατά την ανάκριση γυναικών που κατηγορούνταν για μαγεία, το «χαλινό των συκοφαντών» (σιδερένια μάσκα) που τοποθετούνταν πάνω στο πρόσωπο γυναικών που κατηγορούνταν για κουτσομπολιά ή συκοφαντία, μαστίγια, μία τεράστια συλλογή από σιδερένιες καρέκλες που στόχο είχαν την τιμωρία, τον περιορισμό ή τη μεταφορά των κρατουμένων κατά τον 18ο αιώνα, κ.α.
Επίσης, σε ειδικό δωμάτιο αφιερωμένο στο μεταίχμιο μεταξύ 18ου και 19ου αιώνα, θα δείτε την περιώνυμη κόκκινη κάπα που φορούσε ο παπικός εκτελεστής Mastro Titta κατά τις δημόσιες εκτελέσεις, τρεις γκιλοτίνες συμπεριλαμβανομένης αυτής που βρισκόταν στην Piazza del Popolo της Ρώμης έως το 1869, το «χιτώνιο της παρηγοριάς» που υποτίθεται ότι φρόντιζε τη ψυχή των μελλοθανάτων κρατουμένων, καθώς και διάφορα τσίγκινα κύπελα από όπου ο κρατούμενος έπινε την τελευταία σταγόνα κρασιού πριν εκτελεστεί.

Η Εξέλιξη του Σωφρονισμού και η Γέννηση της Εγκληματολογικής Επιστήμης
Περνώντας τώρα στα δύο άλλα τμήματα του μουσείου, αφιερωμένα αντίστοιχα στον 19ο και 20ο αιώνα, παρατηρούμε ότι η φύση των εκθεμάτων σταδιακά αλλάζει όπως ακριβώς και η ανθρώπινη αντίληψη περί σωφρονισμού ανά τους εν λόγω αιώνες.
Έτσι, στις προθήκες της δεύτερης συλλογής (19ος αι.) εκτίθενται αντίτυπα από μελέτες πάνω στην εγκληματολογική ανθρωπολογία και τις τεχνικές της, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον να παρουσιάζουν οι έρευνες του Cesare Lombroso που συνοδεύονται από το κρανίο του εγκληματία Giuseppe Villella (στο οποίο βρήκε αποδείξεις σχετικά με την κληροδότηση της εγκληματικής τάσης από γενιά σε γενιά!), καθώς και αντίστοιχες των διάσημων εγκληματολόγων Niceforo, Ferri, κ.α.
Παράλληλα, εκτίθενται ντοκουμέντα από διάφορες εγκληματολογικές έρευνες του αιώνα, όπως π.χ. το κρανίο, ο εγκέφαλος και τα γραπτά του αναρχικού Giovanni Passannante που προσπάθησε να δολοφονήσει το Βασιλιά Umberto I στη Νάπολι το 1878.
Τέλος, ένα τμήμα της συλλογής είναι αφιερωμένο στις τεχνικές αναγνώρισης εγκληματιών, από το σύστημα Bertillon και τα δακτυλικά αποτυπώματα, έως τη χρήση φωτογραφιών και ανθρωπομετρικών δεδομένων.

Καθώς περνάμε στο τρίτο τμήμα του μουσείου (20ος αι.), βλέπουμε για ακόμα μία φορά τη φύση των εκθεμάτων να αλλάζει, μιας και πλέον μοιάζουν να μας διηγούνται μερικά από τα πιο ιδιαίτερα γεγονότα της εγκληματολογικής ιστορίας της εποχής.
Κάπως έτσι, τα εργαλεία της Leonarda Cianciulli μας περιγράφουν τον τρόπο που σκότωνε φίλες της και στη συνέχεια έφτιαχνε μπισκότα από το σώμα και το αίμα τους (;!), η βαλίτσα μέσα στην οποία ταξίδευε ο Ισραηλινός κατάσκοπος Mordechai Louk μας περιγράφει τον τρόπο που τελικά συνελήφθη το Νοέμβριο του 1964 στο αεροδρόμιο Fiumicino της Ρώμης όπου έφτασε με αεροπλάνο της United Arab Airlines, κ.λπ.

Με λίγα λόγια, αν βρεθείτε ποτέ στη Ρώμη, ακόμα και αν σας απωθεί η έννοια του κλασσικού μουσείου, σας προτείνω ανεπιφύλακτα να αναζητήσετε το Museo Criminologico όπου ειλικρινά θα έχετε τη μοναδική ευκαιρία να βιώσετε μία εντελώς διαφορετική εμπειρία και να έρθετε σε επαφή:
«με πτυχές του πολιτισμού […] για τις οποίες δεν ξέρατε σχεδόν τίποτα μέχρι τώρα και που έως σήμερα αντιμετωπίζατε ως επί το πλείστον βεβιασμένα ή δίνοντας τους υπερφυσική χροιά!»

C. Polidori

σημείωση:
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε την ιστοσελίδα: www.museocriminologico.it

Το Διατηρητέο Χωριό Φάντασμα (Γαλλία)

2010-06-11T06:03:00.000-07:00

Για χωριά φαντάσματα έχετε ακούσει σίγουρα, για προσπάθειες αναστήλωσης κατεστραμμένων χωριών επίσης, για εγκαταλελειμμένα όμως χωριά που πρέπει... οπωσδήποτε να παραμείνουν κατεστραμμένα;
Αυτό ακριβώς σημβαίνει στο Oradour της Γαλλίας, ένα χωριό που παραμένει όπως ακριβώς το άφησαν τα γερμανικά στρατεύματα στις 10 Ιουνίου του 1944, όταν και εισέβαλαν σκοτώνοντας μέσα σε λίγες ώρες 642 κατοίκους. Μετά τη σφαγή, οι άνδρες των SS πυρπόλησαν σπίτια και αυτοκίνητα σε μία απέλπιδα προσπάθεια να σβήσουν κάθε ίχνος του χωριού στο χάρτη.

Με το τέλος του πολέμου ο Charles De Gaulle διέταξε να χτιστεί νέο χωριό δίπλα στο παλιό, ώστε το αρχικό Oradour να παραμείνει ανέπαφο για τις επόμενες γενιές. Ήθελε να δημιουργήσει ένα «σκοτεινό μνημείο» των ακροτήτων που διαπράττονται εν καιρώ πολέμου, κάτι που το επιβεβαιώνει μία επιγραφή στην αρχή του χωριού. Αναγράφει «Souviens-Toi»... «Μην Λυσμονείτε».
Ο παράξενος ταξιδιώτης που θα θελήσει να επισκεφθεί το χωριό (πέρα του σεβασμού που πρέπει να επιδείξει) χρειάζεται να μοχθίσει για να εντοπίσει την ακριβή του θέση. Μην ψάξετε απλά για Oradour, μιας και υπάρχουν 7 στη Γαλλία! Ο προορισμός μας είναι το Oradour-Sur-Glane της επαρχίας Haute-Vienne, στην ευρύτερη γαλλική περιοχή Languedoc.
Όταν το βρείτε, απλά επιβιβαστείτε σε κάποιο τρένο από το Παρίσι με προορισμό την πόλη Limoges, από όπου θα σας μεταφέρει το ΚΤΕΛ ή κάποιο ταξί έως το χωριό. Αποφύγετε να χρησιμοποιήσετε δικό σας αυτοκίνητο γιατί παρά τους καλούς δρόμους της Γαλλίας, τα διόδια είναι ιδιαίτερα τσουχτερά (ενδεικτικά αναφέρω πως από την πόλη Calais έως την Limoges χρειάζονται 40 ευρώ!). Η είσοδος στο χωριό είναι φυσικά δωρεάν, ενώ η επίσκεψη επιτρέπεται μεταξύ 9 το πρωί και 5 το απόγευμα. Αν κάπου χαθείτε, μην διστάσετε να τηλεφωνήσετε στο (0033) 0555430430.

Ο Πρόγονος του Ιησού Φυλάσσεται από Μουσουλμάνους;

2010-06-04T05:54:00.000-07:00

Τι θα σκεφτόσασταν αν σας έλεγα ότι ένα σπάνιο ανάγλυφο του Μίθρα βρίσκεται χαμένο κάπου στην Ελλάδα; Ψιλά πράγματα, ίσως και τίποτα, μιας και οι περισσότεροι δεν γνωρίζετε καν τι εστί Μίθρας. Αν σας έλεγα όμως ότι ένας μοναδικός στο είδος του ναός “προγόνου” του Ιησού βρίσκεται στην Ελλάδα, φυλάσσεται από Έλληνες... μουσουλμάνους και πραγματικά λιγοστοί γνωρίζουν την ύπαρξη του; Κάπως καλύτερα, έτσι δεν είναι;
Αναφέρομαι φυσικά στο άγνωστο Μιθραίο στα Πομακοχώρια της Ξάνθης, έναν τόπο που κατοικείται σχεδόν ολόκληρος από Έλληνες μουσουλμάνους. Σήμερα, το μόνο που διασώζεται είναι το ανάγλυφο του Μίθρα, η χαρακτηριστική μορφή του ταυροκτόνου Θεού.

Γιατί όμως είναι τόσο σημαντικό; Μεγάλη συζήτηση άνοιξες φίλε ταξιδιώτη και δεν έχουμε το χώρο. Απλά να αναφέρω ότι για πολλούς ο Ιησούς αποτελεί αντιγραφή του Μίθρα, ενώ σχεδόν από τύχη ο χριστιανισμός επιβλήθηκε του Μιθραϊσμού τον 3ο μ.Χ. αιώνα! Όπως αναφέρει και ο Μάρκος Αυρήλιος “αν κάποιο θανάσιμο αμάρτημα σταματούσε την ανάπτυξη του Χριστιανισμού, ο κόσμος θα γινόταν μιθραϊκός”.
Χαμένο λοιπόν ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση στην πλαγιά ενός λόφου, αποτελεί το μοναδικό ίσως Μιθραίο εξωτερικού χώρου στην Ευρώπη. Αν και διαβρωμένο ήδη αρκετά, ο διαβασμένος ταξιδιώτης θα αναγνωρίσει τη μορφή του ταυροκτόνου Μίθρα αρκεί να το... βρει! Εγώ πάντως δεν στάθηκα τυχερός την πρώτη φορά και χρειάστηκε να πάω ξανά ύστερα από 4 χρόνια. Εσείς απλά προσπεράστε το χωριό Κάτω Θέρμες, σταματήστε όταν δείτε μία καφέ επιγραφή που αναγράφει “Ανάγλυφο Μίθρα” και ανεβείτε το λόφο πίσω από τη βρύση στα αριστερά σας (όχι τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο, αλλά το χωματόδρομο). Αν δεν βρείτε την επιγραφή ρωτήστε κάποιον ντόπιο, αρκεί να μιλάει ελληνικά.

Η μορφή που είχε όταν πρωτοφτιάχτηκε
το ανάγλυφο του Μίθρα στα Πομακοχώρια.

Zombie Κατέλαβαν την Πόλη! (weird.trend, παγκόσμιο)

2010-05-28T05:45:00.000-07:00

Έχετε δει την ταινία Η Νύχτα των Ζωντανών Νεκρών ή την πιο πρόσφατη 28 Μέρες Μετά; Πλήθη από απέθαντους καταλαμβάνουν πόλεις, επιτίθενται και τρώνε κατοίκους της, καταστρέφοντας παράλληλα κτίρια και οχήματα. Άρρωστη και άκρως τρομακτική κατάσταση, δεν νομίζετε;
Πως λοιπόν πιστεύετε πως αισθάνθηκαν οι ανυποψίαστοι κάτοικοι της αμερικανικής πόλης Toronto τον Οκτώβριο του 2008 ή της αυστραλιανής πόλης Sydney τον Απρίλιο του 2006 ή του San Francisco τον Ιούλιο του 2005 ή της Atlanta, της California, της Washington, της Oklahoma, της Pennsylvania, της Alabama κ.ά. όταν εκατοντάδες zombie εισέβαλαν στην πόλη τους; Όχι, δεν μιλάω για κάποια ταινία, αλλά για την πραγματική ζωή!

Ήταν Οκτώβριος του 2003, όταν η πρώτη παρέλαση zombie έλαβε χώρα στο Toronto με μόλις 5 άτομα. Η συνέχεια ήταν άκρως εντυπωσιακή, καθώς το φαινόμενο εξαπλώθηκε γρήγορα σε ολόκληρες τις ΗΠΑ και σε αρκετές χώρες παγκοσμίως. Αποτέλεσμα; Περίπου 50 πόλεις και παραπάνω από 7.500 «zombie» σε ολόκληρη την υφήλιο συμμετείχαν στην Παγκόσμια Ημέρα των Zombie, στις 26 Οκτωβρίου του 2008!
Δεν μπορώ να σας προτείνω κάποια συγκεκριμένη ημερομηνία για να επισκεφθείτε κάποια πόλη, μιας και η διοργάνωση των εν λόγω παρελάσεων γίνεται underground μέσω forum (ας είναι καλά το internet). Αν πάλι επιμένετε, δεν έχετε παρά να επισκεφθείτε το φόρουμ zombiewalk.com για πληροφορίες σχετικά με τις παρελάσεις του 2009, ή να περιμένετε έως ότου τα zombie επισκεφθούν κάποια από τις ελληνικές πόλεις!

Από την επέλαση των zombie στο Toronto, το 2007.

Παρέλαση και Φεστιβάλ Γατιών (Βέλγιο)

2010-05-21T05:34:00.000-07:00

Έχει περάσει κάτι λιγότερο από ένα έτος από το μεγάλο αφιέρωμα που πραγματοποίησε ο Παράξενος Ταξιδιώτης σχετικά με αλλόκοτα φεστιβάλ κατά μήκος ολόκληρης της Ευρώπης, κάτι που έγινε για πρώτη φορά (αν δεν απατώμαι) στον ελληνικό χώρο των εντύπων αναζήτησης. Λόγω χώρου τότε, παρουσιάσαμε ένα μακρύ κατάλογο με εκδηλώσεις δίχως όμως να μπορέσουμε να περάσουμε και το feeling που επικρατεί σε κάθε μία από αυτές.

Μέσα από το παρόν follow up επιλέξαμε ένα εξ αυτών (από τα πλέον ιδιαίτερα φεστιβάλ για πολλούς παράξενους ταξιδιώτες που μου έχουν μεταφέρει τις εντυπώσεις τους) που ακούει στο όνομα Πέταγμα της Γάτας (;!), ενώ συνοδεύεται κάθε τρία χρόνια και από μία.. Παρέλαση Γατιών! Πως σας φαίνεται; Είναι αρκετό για να σας.. παραξενέψει;
Η αλλόκοτη αυτή εκδήλωση λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο τη 2η Κυριακή του Μαΐου στην πόλη Ieper (Ypres) του Βελγίου, μία χώρα που όσο περνάει ο καιρός συνειδητοποιώ όλο και περισσότερο τη ξεχωριστή της θέση στο χάρτη του παράξενου ταξιδιώτη που σταδιακά δημιουργούμε. Αν βρεθείτε στην πόλη, δεν έχετε παρά να περπατήσετε ως το κεντρικό καμπαναριό της κατά τις 7 το απόγευμα. Η παρέλαση γίνεται την ίδια μέρα στις 3 το μεσημέρι (μόνο όμως κάθε τρία χρόνια, με την επόμενη το 2009), ενώ συμπληρωματικά events λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια όλου του σαβ/κου.
Που όμως βασίζεται η γέννηση του εν λόγω φεστιβάλ; Σε ένα θρύλο, όπως θα περίμενε κανείς. Σύμφωνα με τη μία εκδοχή, το σημείο όπου σήμερα ορθώνεται το καμπαναριό χρησιμοποιούνταν κατά το παρελθόν από παγανιστές ως σημείο λατρείας μία γάτας-θεότητας. Η δεύτερη εκδοχή –πιο κοντά στην ιστορική πραγματικότητα, αλλά συνάμα και πιο.. βαρετή- αναφέρει ότι εξαιτίας ορδών αρουραίων που είχαν κατακλίσει την πόλη και κατέστρεφαν την τοπική βιομηχανία κλωστοϋφαντουργίας, οι ντόπιοι έφεραν στην πόλη εκατοντάδες γάτες για προστασία.
Χαρακτηριστικό της παρέλασης είναι η συμμετοχή περίπου 2.400 ανθρώπων -μασκαρεμένων σαν γάτες- τους οποίους ηγείται ένας Βασιλιάς Γάτος και μία Βασίλισσα Γάτα τεραστίων διαστάσεων. Κατά την παρέλαση πραγματοποιούνται αναπαράστασεις διάφορων στιγμών μίσους και αγάπης του ανθρώπου προς το ιδιαίτερο –έως και ιερό για κάποιους πολιτισμούς- αυτό ον, βγαλμένων από την ιστορία.
Το Πέταγμα της Γάτας λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο, ανεξαρτήτως από το αν γίνεται η παρέλαση ή όχι, αποτελώντας κάτι σαν τοπική παράδοση: ένας άνθρωπος ανεβαίνει στην κορυφή του καμπαναριού της πλατείας της πόλης και πετάει βελούδινες γάτες (κούκλες) στο κοινό που βρίσκεται συγκεντρωμένο από κάτω.
Δεν ήταν όμως πάντα έτσι, μιας και έως και το 1817 από το καμπαναριό δεν πετούσαν κούκλες αλλά.. ζωντανές γάτες! Και αν αυτό σας φαίνεται απάνθρωπο, τι να πει κανείς για το γεγονός ότι κατά το μεσαίωνα πραγματοποιούνταν τελετουργικές θυσίες γατιών με απώτερο στόχο την εκδίωξη του Κακού από την περιοχή. Προσθέστε σε αυτό και το γεγονός ότι κατά τους Σκοτεινούς Αιώνες το φεστιβάλ ήταν πασίγνωστο κατά μήκος της Ευρώπης, ώστε να έχετε μία ολοκληρωμένη εικόνα για τις.. ιδιαίτερες τιμές που επιφυλάσσαμε στα συμπαθητικά πλέον αυτά κατοικίδια.
Στην πόλη μπορείτε να φθάσετε με τρένο (ή καλύτερα.. τρένα, μιας και στην καλύτερη περίπτωση θα χρειαστεί να αλλάξετε αμαξοστοιχία μία φορά στο Gare du Midi, κεντρικό σταθμό στα νότια της πόλης) κατευθείαν από το αεροδρόμιο των Βρυξελλών (πρωτεύουσα της χώρας), κάνοντας ένα ταξίδι που ανάλογα με τη μέρα και την ώρα αναχώρησης σας θα διαρκέσει από 2,5 έως 8 ώρες και θα σας κοστίσει κάτι παραπάνω από 16 ευρώ. Όπως και να’ χει, κρατήστε ένα τηλέφωνο από το τοπικό γραφείο τουρισμού για παν ενδεχόμενο: (0032) 057 20 07 24.

Μουσείο Κατασκόπων! (Φινλανδία)

2010-05-14T05:13:00.000-07:00

Επισκεπτόμενος κανείς τη Φινλανδία δύσκολα επιλέγει ως προορισμό του κάποια πόλη πέρα από την πρωτεύουσα της χώρας, το Ελσίνκι, έδρα αρκετών «απαγορευμένων μουσείων» (Μουσείο Ιατρικής Ιστορίας, κ.α.). Στην παρούσα όμως στήλη, θα χρειαστεί να ταξιδέψουμε στη σκανδιναβική επαρχία ώστε να δούμε το πλέον «απαγορευμένο μουσείο» της χώρας –κατά την ταπεινή μου άποψη-, το Μουσείο Κατασκοπίας στην πόλη Τάμπερε (Tampere), το πρώτο του είδους του παγκοσμίως...

Αν και ιδρύθηκε σχεδόν μια δεκαετία πριν, εντούτοις ανάμεσα στα εκθέματα του συγκαταλέγονται συσκευές, μηχανισμοί και οπτικοακουστικά αρχεία από το Ψυχρό Πόλεμο και ακόμα παλαιότερα, μαζί με στοιχεία και αποδείξεις από το διεθνές κατασκοπευτικό παρασκήνιο όπως διαμορφώνεται σήμερα.
Οργανωμένο από μία ομάδα σοβαρών ερευνητών –οι οποίοι χαίρουν της βοήθειας βετεράνων πρακτόρων διάφορων σχετικών οργανώσεων διεθνώς (όπως π.χ. KGB, CIA, κ.α.)- ιδρύθηκε τον Μάιο του 1998 και δύο χρόνια αργότερα (2000) συμμετείχε στην οργάνωση του «αδελφού» μουσείου Inter-national Spy Museum στην Washington των ΗΠΑ.

«Ανακαλύψτε οτιδήποτε οι μυστικοί πράκτορες δεν επιθυμούν να γνωρίζετε!», αναφέρουν με περισσό ενθουσιασμό οι σύγχρονοι εναλλακτικοί ταξιδιωτικοί συγγραφείς Κρίστιαν Λόουσον και Ανιέλι Ρούφους, για να συνεχίσουν: «το Μουσείο Κατασκοπίας του Τάμπερε ρίχνει φως στην ιστορία μερικών από τους πιο διάσημους κατασκόπους, καθώς και στην πορεία μερικών εκ των πιο ισχυρών διεθνών κατασκοπευτικών οργανισμών παγκοσμίως!»
Ας τα πάρουμε όμως όλα από την αρχή..

Ένα Μουσείο Μίας Παράλληλης Ιστορίας
Η ιστορία της κατασκοπίας –εξαιρετικά πλούσια και πολύπλοκη- έχει τις ρίζες της στα πρώτα ακόμα βήματα του ανθρώπινου πολιτισμού, μιας και πάντοτε υπήρχαν πληροφοριοδότες και πληροφοριοδέκτες πολιτικών, οικονομικών ή στρατιωτικών απόρρητων δεδομένων. Ανατρέχοντας στη δική μας ιστορία, ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελεί η περίπτωση του Σπαρτιάτη Εφιάλτη, ο οποίος υπό την πίεση και τη διπλωματική προσέγγιση των Περσών αποκάλυψε το ορεινό πέρασμα Ανόπαια που οδηγούσε πίσω από τις γραμμές των Ελλήνων και στην ουσία έκρινε τη μάχη των Θερμοπύλων.
Όμως δεν είναι μόνο αυτό.. Σε κάθε μεγάλη ιστορική μάχη, σε κάθε σημαντικό διπλωματικό επεισόδιο, σε κάθε ιστορική διακρατική διαπραγμάτευση πέρα από τα γνωστά γεγονότα που έχουν καταγραφεί και πλέον διδάσκονται στις σχολικές αίθουσες, υπάρχει και μία παράλληλη αθέατη μάχη σε κατασκοπευτικό επίπεδο.
«Μία απλή κατασκοπευτική μηχανή ή κάποιο σχετικό κρυπτογραφικό σύστημα δύναται να έχει επηρεάσει την τωρινή μορφή του κόσμου πολύ περισσότερο ακόμα και από τις γνωστότερες σήμερα πολιτικές προσωπικότητες ή κυβερνήσεις παγκοσμίως!», μας ανέφερε με ενθουσιασμό ο ιδρυτής του μουσείου, Teppo Turja. Και πράγματι, δεν έχει άδικο αν αναλογιστεί κανείς περιπτώσεις όπως αυτή του Richard Sorge ή του κρυπτογραφικού συστήματος Enigma που έπαιξαν σημαντικότατο ρόλο στην ήττα του Α. Χίτλερ κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Και όμως, όσο σημαντική και αν είναι αυτή η «παράλληλη» πλευρά της ιστορίας, σχεδόν κανένα μουσείο παγκοσμίως δεν την παρουσιάζει. Αλλά ακόμα και αν κάποιο φέρει σχετικό χώρο αφιερωμένο στην κατασκοπία, όπως π.χ. μία ολόκληρη πτέρυγα στο Imperial War Museum του Λονδίνου, δεν επιτρέπεται η πρόσβαση στο απλό κοινό!
Με λίγα λόγια, δίνεται η εντύπωση ότι η διεθνής ιστοριογραφία αγνοεί εσκεμμένα τη σημαντικότητα της κατασκοπίας ανά τους αιώνες και κυρίως αρνείται να την παρουσιάσει στο ευρύ κοινό!

Γνωρίζοντας τα παραπάνω, μπορείτε πλέον να κατανοήσετε την αίσθηση που προκάλεσε το Μουσείο Κατασκοπίας –Vakoilumuseo για τους ντόπιους- όταν άνοιξε για πρώτη φορά τις πόρτες του στο Τάμπερε της Φινλανδίας, μιας και αποτελούσε το πρώτο «ανοικτό για όλους» μουσείο κατασκοπίας, το οποίο μάλιστα δεν παρουσίαζε απλά την ιστορία ενός κατασκοπευτικού οργανισμού μίας χώρας, αλλά την κατασκοπία σε παγκόσμιο επίπεδο προσπαθώντας να συνδέσει μεταξύ τους μεγάλους και διαφορετικούς κατασκοπευτικούς οργανισμούς!
Κάπως έτσι, αποτέλεσε το πρώτο μουσείο αφιερωμένο σε μία -ας μου επιτραπεί η έκφραση- «απαγορευμένη» παράλληλη ιστορία της ανθρωπότητας.. την ιστορία της κατασκοπίας.

Επίσκεψη στο Μουσείο
Το Μουσείο Κατασκοπίας του Τάμπερε βρίσκεται στην περιοχή Finlayson στο κέντρο της πόλης και στεγάζεται στο δεύτερο όροφο του Tullintori Shopping Center. Με λίγα λόγια, είναι εύκολα προσβάσιμο με ποικίλους τρόπους, όπως π.χ. μέσω tunnel από την κεντρική πλατεία Keskustori της πόλης, από τις 9 το πρωί έως τις 6 το απόγευμα καθημερινά.
Όποιο τρόπο και αν επιλέξετε να το επισκεφτείτε, αν για κάποιο λόγο χαθείτε στο δρόμο, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μέσω τηλεφώνου στο +358 3 2123 007 ή απλά να ρωτήσετε κάποιο ντόπιο για την οδό Satakunnankatu (και πιο συγκεκριμένα τον αριθμό 18).
Αν και το αντίτιμο εισόδου, το οποίο πληρώνετε στα γκισέ αμέσως μετά την πύλη του μουσείου, ανέρχεται μόλις στα 7 € (5,5 € για παιδιά), εντούτοις δεν περιλαμβάνει σχεδόν κανένα από τα πολλά διαδραστικά εκθέματα του μουσείου, όπως π.χ. το test κατασκόπων, τον ανιχνευτή ψεύδους, κλπ. Κάπως έτσι, αν επιθυμείτε –όπως είναι φυσικό- να πειραματιστείτε με τα εκθέματα, τότε πρέπει να βάλετε βαθειά το χέρι στην τσέπη, μιας και π.χ. για τον ανιχνευτή ψεύδους πρέπει να πληρώσετε επιπλέον 50 €!

Περιήγηση στα Παρασκήνια της Ιστορίας
Αφού πληρώσετε το αντίτιμο εισόδου, μπορείτε πλέον να περιηγηθείτε στα εκθέματα του Μουσείου Κατασκοπίας, τα οποία και είναι οργανωμένα ανά κατηγορίες σε πτέρυγες με ξεκάθαρες ονομασίες που υποδηλώνουν το είδος των εκθεμάτων τους.
Κάπως έτσι, στην πτέρυγα Κρυμμένα Ξίφη θα δείτε πως ένα μπαστούνι μπορεί να μετατραπεί σε ξίφος, ενώ στην πτέρυγα Όπλα Πρακτόρων πως μία ομπρέλα μπορεί να μετατραπεί σε όπλο εκτόξευσης δηλητηρίου ή ένα ρολό μέτρησης σε ένα θανατηφόρο revolver.
Στην πτέρυγα Ρώσοι Commandos μπορείτε να δείτε στοιχεία που το μουσείο εξασφάλισε μέσω ενός διπλού πράκτορα της KGB και της CIA, όπως απόρρητοι χάρτες της KGB, συσκευές μικροφίλμ από τη Σοβιετική Ένωση του 1980’, κ.α.
Στην πτέρυγα Κατασκοπία Σημάτων μπορείτε να δείτε πως ο γερμανικός κρυπτογραφικός κώδικας Enigma «έσπασε» από Βρετανούς κατασκόπους, αλλά και πως η εξέλιξη αυτή απέτρεψε τους Γερμανούς από το να βυθίσουν σημαντική στρατιωτική δύναμη που κατέφθανε στην Ευρώπη από τις ΗΠΑ.
Στην πτέρυγα Απόρρητοι Χάρτες μπορείτε να ενημερωθείτε για την κατασκοπία της Ιαπωνικής πολεμικής στρατηγικής από τον πράκτορα Richard Sorge, η οποία ευθύνεται έως ένα μεγάλο βαθμό για τη σημερινή μορφή που έχει ο κόσμος μας, μιας και βοήθησε τους συμμάχους να σταματήσουν τον Α. Χίτλερ κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στην πτέρυγα Κάμερες Κατασκοπίας και Νυχτερινή Όραση μπορείτε να δείτε μία σπανιότατη μηχανή κατασκοπίας, την επονομαζόμενη και «Carl Zeiss air reconnaissance camera», η οποία σύμφωνα με τη Συνθήκη της Μόσχας (1945) δεν θα έπρεπε να υπάρχει σήμερα, μιας και ανάμεσα στους όρους ανακωχής ήταν η καταστροφή όλων των κατασκοπευτικών μηχανών.
Από την άλλη, στην πτέρυγα Γυναίκες Πράκτορες θα δείτε ένα δακτυλίδι με χαραγμένα πάνω του τα αρχικά “MZ”, το οποίο και κατά πάσα πιθανότητα ανήκε στη γνωστότερη σήμερα παγκοσμίως γυναίκα πράκτορα, την Margaretha Gertrud Zelle ή αλλιώς.. Mata Hari. Βέβαια, δεν αποτελεί ένα απλό δακτυλίδι, αλλά αποθηκευτικό χώρο μικροσκοπικών δηλητηριώδη χαπιών, το οποίο και έφτασε στο Μουσείο Κατασκοπίας χάρη σε ένα Γερμανό πρώην στρατιώτη των SS.
Επιπλέον, στην πτέρυγα Μυστικοί Πράκτορες και Γραφείο Παραχάραξης μεταξύ άλλων θα συναντήσετε πληροφορίες για τον Algot Niska, ο οποίος καταδικάστηκε σε πολυετή φυλάκιση για την παραχάραξη 150 διαβατηρίων, ενώ κατάφερε να επιβιώσει των βασανιστηρίων και τελικά να διαφύγει από τις φυλακές της Gestapo..

Τα παραπάνω, εντυπωσιακά ομολογουμένως, εκθέματα δεν είναι παρά μόνο ένα μικρό μέρος του πλήθους των σχετικών που εκτίθενται στο Μουσείο Κατασκοπίας του Τάμπερε, το οποίο πέρα των παραπάνω φέρει πτέρυγες με ονόματα όπως Αόρατοι Πράκτορες, Πράκτορες Αλεξιπτωτιστές, Κατασκοπευτικοί Οργανισμοί, Μετάλλια και Διακρίσεις, Κατασκοπευτική Στοά, κλπ.

Ομιλίες/ Διαλέξεις Κατασκόπων
Αν και το μουσείο, όντας φυσικά ιδιωτικό (ποια κρατική υπηρεσία θα πρόβαινε σε μία τέτοια πρωτοβουλία;), έφτασε αρκετές φορές σε σημείο πτώχευσης, εντούτοις μετά από 3 ανεπιτυχείς μετακομίσεις κατάφερε το Φθινόπωρο του 2003 να βρει τους σημερινούς χώρους που στεγάζεται. Έκτοτε, η ανάπτυξη ήταν εντυπωσιακή, όντας πλέον στο κέντρο της πόλης.
«Απλά θα σας αναφέρω το εξής: το επόμενο κιόλας έτος [σ.σ.: εννοεί της 4ης μετακόμισης], το 2004, οι επισκέπτες μας υπερδιπλασιάστηκαν φτάνοντας τους 20.000!», ανέφερε ο Teppo Turja χαρακτηριστικά.
Πέρα όμως των σπάνιων εκθεμάτων του μουσείου που συνεχώς εμπλουτίζονται –π.χ. το 2005 το μουσείο δημιούργησε από δωρεές συλλεκτών μία ολόκληρη πτέρυγα αφιερωμένη στο Ψυχρό Πόλεμο, το 2006 παρουσίασε ένα όπλο berretta που χρησιμοποίησε η Mossad ενάντια στον Μαύρο Σεπτέμβρη και μία σπανιότατη φωτογραφική μηχανή Photo-sniper της KGB για παρακολούθηση πολιτών, κλπ.- το Vakoilumuseo έχει να επιδείξει μία πληθώρα παράλληλων εκδηλώσεων.
Για παράδειγμα, κάθε χρόνο δίνονται διαλέξεις ανάλογα με τα στοιχεία που η διοίκηση του μουσείου εξασφαλίζει, όπως π.χ. το 2003 για την ιστορία του Sidney Reilly που ενέπνευσε την δημιουργία του κινηματογραφικού ήρωα James Bond, το 2004 για την επιχείρηση Stella Polaris, κλπ.
Επίσης, κάθε χρόνο στις 17 Ιουνίου (διεθνής ημέρα κατασκοπίας) δίνονται ομιλίες από πρώην πράκτορες κατασκοπευτικών οργανισμών, όπως το 1999 ο Ülo Jogi της Erna που μίλησε για την Εσθονική ομάδα κατασκοπίας που κινήθηκε πίσω από τις γραμμές του Φινλανδικού στρατού, το 2004 η Pekka Sartola που μίλησε για τις κατασκοπευτικές δραστηριότητες στη Μέση Ανατολή και το Ισραήλ, κλπ.

Οπότε, αν κάποτε αποφασίσετε να επισκεφτείτε το πρώτο Μουσείο Κατασκοπίας της υφηλίου, ενημερωθείτε για τις εκδηλώσεις και τους καλεσμένους ομιλητές- πράκτορες, μιας και κάτι αντίστοιχο δύσκολα θα έχετε τη δυνατότητα να ζήσετε κάπου αλλού..

σημείωση:
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε την ιστοσελίδα: www.vakoilumuseo.fi

Η Παρθένα Κοιμωμένη και το Κόκκινο Τριαντάφυλλο (Αθήνα)

2010-05-07T05:26:00.000-07:00

Πέρα από την κλασσική χρήση ενός νεκροταφείου, πόσοι από εσάς έχετε επισκεφθεί κάποιο εξ αυτών ως χώρο τέχνης ή μουσείο σύγχρονων καλλιτεχνικών δημιουργημάτων; Σίγουρα λίγοι, μιας και αυτή η αντίληψη δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στην Ελλάδα. Αν επισκεφθείτε όμως το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, θα καταλάβετε αμέσως τι εννοώ μιας και στεγάζει ορισμένα από τα ομορφότερα έργα γλυπτικής της σύγχρονης Ελλάδος!

Ανάμεσα σε αυτά είναι και η περίφημη «Κοιμωμένη» του γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά, ένα ιδιαίτερο ταφικό μνημείο της 18χρονης Σοφίας Αφεντάκη. Πέθανε το 1873 από φυματίωση και όντας κόρη επιφανούς οικογένειας της Κιμώλου, το νεκρό της σώμα ενταφιάστηκε κάτω από ένα εξαίσιο –όσο και παράξενο– γλυπτό.
Γιατί παράξενο όμως; Κατ’ αρχήν, όταν ο Γ. Χαλεπάς φιλοτεχνούσε το άγαλμα έπασχε από σοβαρότατα προβλήματα ψυχικής υγείας, κάτι που –όπως λένε αρκετοί– οφείλεται για τη δημιουργία του εξαίσιου αυτού έργου που μοιάζει να ανοίγει διάπλατα τις πύλες της αθανασίας στην όμορφη Σοφία. Κάπως έτσι, χιλιάδες επισκέπτες συρρέουν στο κοιμητήριο για να θαυμάσουν το τάφο της δεσποινίδας Αφεντάκη, θαμπωμένοι από την ομορφιά και τη γαλήνη του προσώπου της. Μαζί όμως με το άγαλμα, συναντάνε και ένα φρέσκο κάθε φορά κόκκινο τριαντάφυλλο στο χέρι του αγάλματος, το οποίο τοποθετείται εκεί κάθε μέρα από κάποιον άγνωστο.
Για να επισκεφθείτε το νεκρικό αυτό «μουσείο» τέχνης δεν έχετε παρά να επιβιβαστείτε στη γραμμή 2 του μετρό και να κατεβείτε στο σταθμό «Ακρόπολη». Εισιτήριο εισόδου σαφώς και δεν υπάρχει, όμως αν θέλετε να δείτε την «Κοιμωμένη» στο φυσικό της χώρο πρέπει να βιαστείτε! Οι υπεύθυνοι του κοιμητηρίου ήδη σκέφτονται να τη μεταφέρουν σε φυλασσόμενο χώρο εξαιτίας της επίθεσης που δέχθηκε από αγνώστους τον Οκτώβριο του 2007, όταν και την περιέλουσαν με μαύρη μπογιά...

γράφει ο Γιώργος Αδαμόπουλος

Ένα Σπίτι Ανάποδα! (Πολωνία)

2010-04-30T05:23:00.000-07:00

Δενδρόσπιτα έχουμε δει, ξενοδοχεία από πάγο επίσης, διαμερίσματα μέσα σε σπηλιές μπορούμε να επισκεφθούμε και στην Ελλάδα, όμως για πρώτη φορά στην πολύχρονη καριέρα του ο Παράξενος Ταξιδιώτης συνάντησε ένα σπίτι κυριολεκτικά… ανάποδα!

Τι εννοούμε; Μα είναι πολύ απλό: η σκεπή ακουμπάει στο έδαφος και το πάτωμα αιωρείται στον αέρα, μπαίνετε στο κτήριο από τη σοφίτα και ανεβαίνετε στην ταράτσα από το… υπόγειο, όλα τα έπιπλα του σπιτιού είναι στερεωμένα ανάποδα πάνω από τα κεφάλια σας καθώς περπατάτε στο ταβάνι! Θέλετε και άλλα;
Αν ναι, δεν έχετε παρά να επισκεφθείτε το χωριό Szymbark στη βόρεια Πολωνία, όπου ο Πολωνός κατασκευαστής Daniel Czapiewski θέλησε με αυτόν τον τρόπο να συμβολίσει την κομμουνιστική κατοχή επί σειρά ετών στην πατρίδα του. Στην πορεία όμως, το ανάποδο αυτό σπίτι κατέληξε να ασκεί κριτική και στη σύγχρονη κοινωνία, όπως δηλώνει ο δημιουργός του: «Το σπίτι αυτό είναι μία προειδοποίηση για το μονοπάτι που έχουμε πάρει. Η ανθρωπότητα χαλάει αυτόν τον κόσμο και μόνο η ανθρωπότητα μπορεί να τον φτιάξει ξανά!»
Σύντομα το σπίτι έγινε ένα από τα διασημότερα αξιοθέατα της χώρας, προσελκύοντας χιλιάδες τουρίστες κάθε μήνα. Η περιέργεια τους μπορεί να ικανοποιείται, το τίμημα όμως είναι μεγάλο μιας και η ζαλάδα που τους δημιουργείται στο εσωτερικό του είναι μεγάλη! Για να το δείτε από κοντά, δεν έχετε παρά να ταξιδέψτε με αεροπλάνο έως τη Βαρσοβία και από εκεί οδικός να κατευθυνθείτε βόρεια για 400 περίπου χιλιόμετρα έως το χωριό Szymbark. Σε περίπου 5μιση ώρες θα έχετε φτάσει στον προορισμό σας…

Πόλεις-Φάντασμα στη Ρώμη (Ιταλία)

2010-04-23T05:20:00.000-07:00

Σίγουρα, κανένας δεν θα περίμενε στον 21ο αιώνα σε απόσταση αναπνοής από την ιταλική πρωτεύουσα να υπάρχουν πόλεις- φαντάσματα. Και όμως, μεταξύ 20 και 55 χιλιομέτρων από τη Ρώμη, δεν υπάρχει μία... αλλά τρεις τέτοιες πόλεις: οι Ninfa, Galeria και Monterano!

Η καλύτερα διατηρημένη, η Ninfa, βρίσκεται σήμερα 55 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Ρώμης και 15 χιλ. βορειοανατολικά της μικρότερης πόλης Latina. Επισκεπτόμενοι την πόλη, θα δείτε κτήρια του 17ου αιώνα, συμπεριλαμβανομένου ενός εντυπωσιακού πύργου στην κεντρική πλατεία, καθώς και δεκάδες σπίτια και δρόμους που διατηρούνται σε πολύ καλή κατάσταση. Λίγο πιο πέρα μία λίμνη-βάλτος συμπληρώνει το επιβλητικό τοπίο, υπενθυμίζοντας -όποιον γνωρίζει την ιστορία του τόπου- ποια ήταν η έδρα των εντόμων που μοίρασαν απλόχερα ελονοσία στους κατοίκους της πόλης.
Τώρα, το πώς θα φτάσετε εκεί είναι ένα.. μεγάλο θέμα! Από τη Ρώμη με τρένο (τοπικό ή αστικό) της γραμμής Naples θα φτάσετε στο σταθμό της πόλης Latino Scalo σε 30 με 35 λεπτά, όπου θα μπορέσετε με ταξί να φτάσετε στην πύλη της Ninfa μετά από 8 χιλιόμετρα λέγοντας απλά στον ταξιτζή Citta Morte Ninfa (δηλαδή πόλη φάντασμα της Ninfa).
Η είσοδος επιτρέπεται μόνο με τη συνοδεία ξεναγού τα σαββατοκύριακα του καλοκαιριού, οπότε απευθυνθείτε στο τηλέφωνο 0039 0773695404 πριν ξεκινήσετε το ταξίδι σας από τη Ρώμη. Η ξενάγηση είναι στα ιταλικά, γι’ αυτό ένας συνοδοιπόρος με γνώση της γλώσσας θεωρείται must.

Το Δενδρόσπιτο-Ξενοδοχείο της Στοκχόλμης! (Σουηδία)

2010-04-16T05:07:00.000-07:00

Στην πόλη Vasteras της Σουηδίας, δίπλα στην Στοκχόλμη, βρίσκεται το Woodpecker Hotel (Ξενοδοχείο του Τρυποκάρυδου) του εκκεντρικού καλλιτέχνη και επιχειρηματία Mikael Genberg. Κτισμένο στην κορυφή μίας βελανιδιάς 130 ετών, μέσα σε ένα σουηδικό δημόσιο πάρκο, βρίσκεται 13 μέτρα πάνω απ’ τη γη και η πρόσβαση είναι εφικτή μόνο με σχοινένια σκάλα.

Πέρα από την εξαιρετική θέα του πάρκου και της πόλης, το ξενοδοχείο καλύπτει όλες τις βασικές και μη ανάγκες ενός ταξιδιώτης: κρεβάτι ΙΚΕΑ (η Σουηδία είναι η χώρα από όπου ξεκίνησε η διεθνής αυτή αλυσίδα), σκέπασμα για το βράδυ, θερμάστρα, κουζίνα, τουαλέτα, έως και μία μικρή βιβλιοθήκη για τις ώρες ξεκούρασης στη.. βεράντα.
Σίγουρα, αποτελεί ένα μέρος όπου ο παράξενος ταξιδιώτης μπορεί να απομονωθεί από τον πολιτισμό, με μόνη υπενθύμιση τη φασαρία της πόλης που δυστυχώς είναι παρούσα. Τα δωμάτια του ξενοδοχείου είναι.. ένα (;!) και γι’ αυτό πρέπει να κάνετε book αρκετό καιρό πριν (ιδιαίτερα αν σκοπεύετε να το επισκεφθείτε το καλοκαίρι), ενώ το κόστος είναι κάπως.. τσουχτερό και κυμαίνεται μεταξύ 170 και 240 ευρώ.
Για κράτηση δωματίου ή καλύτερα... ξενοδοχείου, απευθυνθείτε στο τουριστικό γραφείο της πόλης και το τηλέφωνο 0046 (0) 21-390100.

Στο Κρεματόριο των Εβραίων (Πολωνία)

2010-04-09T04:50:00.000-07:00

27 Ιανουαρίου, 1945. Τα σοβιετικά στρατεύματα καταλαμβάνουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Auschwitz απελευθερώνοντας τους λιγοστούς ζωντανούς κρατούμενους και βάζοντας τέλος σε μία από τις πιο σκοτεινές και απάνθρωπες σκηνές της παγκόσμιας ιστορίας.
Γυρνώντας το ρολόι 5 χρόνια πίσω, το έτος 1940, συναντάμε τους Γερμανούς να έχουν ήδη ξεκινήσει τις προετοιμασίες για την εγκατάσταση των γνωστότερων σήμερα στρατοπέδων συγκέντρωσης, στα περίχωρα της πόλης Oswiecim- που αργότερα μετονομάστηκε σε Auschwitz- της κατειλημμένης τότε από τους Γερμανούς Πολωνίας.

Γυρνώντας το ρολόι 5 χρόνια πίσω, το έτος 1940, συναντάμε τους Γερμανούς να έχουν ήδη ξεκινήσει τις προετοιμασίες για την εγκατάσταση των γνωστότερων σήμερα στρατοπέδων συγκέντρωσης, στα περίχωρα της πόλης Oswiecim- που αργότερα μετονομάστηκε σε Auschwitz- της κατειλημμένης τότε από τους Γερμανούς Πολωνίας.
Στις 14 Ιουνίου του ίδιου έτους, οι πρώτοι κρατούμενοι- Πολωνοί πολιτικοί διαφωνούντες- καταφθάνουν στις ναζιστικές εγκαταστάσεις σηματοδοτώντας την έναρξη της λειτουργίας τους. Σύντομα, το στρατόπεδο γέμισε από Ρώσους αιχμαλώτους πολέμου, γύφτους, κλπ., ενώ από το 1942 και έπειτα αποτέλεσε το επίκεντρο της μεγαλύτερης μαζικής δολοφονίας στην ιστορία της ανθρωπότητας: του ολοκαυτώματος των Εβραίων.
Κάπως έτσι, μέχρι το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, στο Άουσβιτς βρήκαν το θάνατο περισσότεροι από 2 εκατομμύρια άνθρωποι, μετατρέποντας το σε σύμβολο τρόμου και γενοκτονίας, σε σύμβολο του Ολοκαυτώματος.

Επίκεντρο της μαζικής αυτής δολοφονίας ήταν το στρατόπεδο Auschwitz II- Birkenau, όπου η συντριπτική πλειοψηφία των Εβραίων- άνδρες, γυναίκες και παιδιά- στάλθηκαν αμέσως μετά την άφιξη τους στο Άουσβιτς για να βρουν τραγικό θάνατο στους θαλάμους αερίων.
Όταν πλέον τα σοβιετικά στρατεύματα πλησίαζαν το Άουσβιτς, τα μέλη των SS προσπάθησαν με κάθε τρόπο να εξαφανίσουν τις αποδείξεις του αποτρόπαιου αυτού εγκλήματος, κατεδαφίζοντας τα κρεματόρια και τους θαλάμους αερίων και καίγοντας όλα τα σχετικά έγγραφα. Όσοι ζωντανοί κρατούμενοι θεωρήθηκε ότι γνώριζαν αρκετά ώστε να χρησιμοποιηθούν ως μάρτυρες των εγκλημάτων, μεταφέρθηκαν στην καρδιά της Ναζιστικής επικράτειας όπου και τα ίχνη των περισσοτέρων έκτοτε αγνοούνται..

Η Ίδρυση του Μουσείου
Στα ερείπια λοιπόν του στρατοπέδου, στις 2 Ιουλίου του 1945, η Βουλή της Πολωνίας ίδρυσε το μουσείο Auschwitz- Birkenau, ώστε να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη ενός εγκλήματος που η ανθρωπότητα θα ήθελε γρήγορα να ξεχάσει.. Εν έτη 1979, το ανοικτό μουσείο του Άουσβιτς χαρακτηρίστηκε από την UNESCO ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.
Πολύ νωρίς, ήδη από το 1947, η πρώτη έκθεση σχετική με το Ολοκαύτωμα παρουσιάστηκε στο χώρο των στρατοπέδων, ενώ επεκτάθηκε σε ακόμα περισσότερους χώρους τρία χρόνια αργότερα. Το 1955 πρωτοπαρουσιάστηκε η έκθεση που διατηρείται μέχρι σήμερα, με λιγοστές αλλαγές.

«Ήταν εδώ, σε πολωνικό έδαφος, όπου η εξαφάνιση των Πολωνών, των Εβραίων και των Γύφτων έλαβε χώρα. Ήταν εδώ που τα τρομακτικά εργοστάσια θανάτου κατασκευάστηκαν και όπου κάθε νέος Εβραίος από κάθε γωνιά του κόσμου έρχεται κάθε χρόνο ώστε να αποτείνει φόρο τιμής τους απογόνους του.
Εμείς, οι Πολωνοί[…] έχουμε την υποχρέωση να διατηρήσουμε τη μνήμη ενός έθνους που καταδικάστηκε σε θάνατο.»

Jerzy Buzek, Πρωθυπουργός Πολωνίας
Συνέδριο του Διεθνούς Συμβουλίου του Άουσβιτς, Βαρσοβία, 7 Ιουνίου 2000

Μία Επίσκεψη στο Μουσείο
Το ανοικτό μουσείο του Άουσβιτς- Muzeum Oswiecim για τους Πολωνούς- βρίσκεται 60 χιλιόμετρα δυτικά της Κρακοβίας. Φθάνοντας κανείς στο σιδηροδρομικό σταθμό της σημερινής πόλης Άουσβιτς μπορεί να προσεγγίσει το μουσείο με αρκετούς τρόπους, όπως π.χ. να πάρει το τοπικό λεωφορείο με την επιγραφή “Muzeum Oswiecim” ή να περπατήσει περίπου 1,5 χιλιόμετρο έως την είσοδο του.
Οι εγκαταστάσεις είναι ανοικτές όλο το χρόνο από τις 8 το πρωί έως τη δύση του ηλίου(για ακριβείς ώρες επικοινωνήστε με το περιοδικό), ενώ η γενική είσοδος είναι δωρεάν. Βέβαια, κατά την ταπεινή μου άποψη, η επίσκεψη στο χώρο δεν αξίζει αν δεν συνοδεύεστε από έναν αγγλόφωνο ξεναγό ή αν δεν δείτε τα οπτικοαουστικά αρχεία του μουσείου, υπηρεσίες που προσφέρονται με εξαιρετικά μικρό αντίτιμο.

Πλησιάζοντας το στρατόπεδο από την πλευρά της κεντρικής του πύλης, διακρίνουμε μία επιγραφή στην κορυφή της με το ειρωνικό «Arbeit Macht Frei», δηλαδή «Η Δουλειά φέρνει Ελευθερία», μία ακόμα απόδειξη της ναζιστικής προπαγάνδας για την κάλυψη των πραγματικών σκοπών του στρατοπέδου.
Μέσα στο χώρο του μουσείου, ο επισκέπτης μπορεί να γυρίσει πίσω το χρόνο και να βυθιστεί μέσα σε μία εφιαλτική και «απαγορευμένη»- κατά τα έτη 1940-45- πραγματικότητα όπου ο θάνατος ανθρώπων αποτελούσε καθημερινό φαινόμενο. Σήμερα, κατά μήκος του μουσείου υπάρχουν αρκετά κτίρια και χαλάσματα, όπως τα ερείπια των θαλάμων αερίων και των κρεματορίων, καθώς και δεκάδες χιλιόμετρα συρματένιου φράκτη που περικύκλωνε το δίκτυο των στρατοπέδων.
Στο στρατόπεδο του Birkenau, το οποίο αντιμετωπίζεται σήμερα περισσότερο ως νεκροταφείο παρά ως μουσείο, δεν έχουν πραγματοποιηθεί εκθέσεις σε μία προσπάθεια να διατηρηθεί όσο το δυνατόν πιο κοντά στην κατάσταση που βρισκόταν τη δεκαετία του 50’. Στον ίδιο χώρο ορθώνεται και το Διεθνές Μνημείο των Θυμάτων του Άουσβιτς, το οποίο εγκαινιάστηκε το 1967.

Κατά μήκος του μουσείου πλήθος ενημερωτικών πινακίδων δίνουν πληροφορίες στους επισκέπτες για τα σημαντικότερα σημεία και γεγονότα της «απαγορευμένης» ιστορίας του Άουσβιτς. Μην αμελήσετε να επισκεφτείτε τα ερείπια των κρεματορίων, στην περιοχή Crematorium I, τα οποία- σύμφωνα με τις γερμανικές αρχές- μετά την εγκατάσταση και των τριών «φούρνων» μπορούσαν κάψουν έως και 340 πτώματα ημερησίως, νούμερα εντυπωσιακά όσο και τρομακτικά..
Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται και τα ερείπια των θαλάμων αερίων, τα Bunkers No. 1 & No. 2(τα επονομαζόμενα και ως μικρό κόκκινο σπίτι και μικρό λευκό σπίτι αντίστοιχα), ενώ ανάμεσα στις περιοχές Blocks No. 10 και 11 βρίσκεται η τοποθεσία όπου άλλοτε ορθωνόταν το Τείχος του Θανάτου όπου μεταξύ 1940-43 βρήκαν το θάνατο χιλιάδες αιχμάλωτοι με τουφεκισμό.

Θανατηφόρα Αέρια και Ψευδό-Ιατρικά Πειράματα στο Άουσβιτς
Μεταξύ άλλων, ο επισκέπτης κατά την περιήγηση του στο ανοικτό μουσείο θα μάθει τον τρόπο με τον οποίο τα μέλη των SS σκότωναν τους αιχμαλώτους στους θαλάμους αερίων, πως το αέριο Zyklon B ήταν ικανό να σκοτώνει μαζικά χιλιάδες Εβραίους και Σοβιετικούς αιχμαλώτους, κλπ.
Επιπλέον, θα ενημερωθεί για τις τοποθεσίες και τα είδη των ψεύδο-ιαστρικών πειραμάτων που οι φυσικοί των Ιατρικών Ιδρυμάτων των SS και της Wehrmacht πραγματοποίησαν στους αιχμαλώτους του Άουσβιτς, μερικά εκ των οποίων αφορούσαν τη χρήση ακτινών-Χ για στείρωση, πειράματα πάνω σε δίδυμα που οδηγούσαν στο θάνατο τους για επιστημονικούς λόγους, έρευνες πάνω στο φαινόμενο του νανισμού που είχαν την ίδια κατάληξη, πάνω στην ατροφία χάρη στις εξευτελιστικές συνθήκες πείνας που επικρατούσαν στο στρατόπεδο του Άουσβιτς, πάνω στις επιδράσεις νέων φαρμάκων για χάρη εταιριών όπως η φίρμα Bayer, κλπ.
Σήμερα, διασώζονται οι αποτροπιαστικές δηλώσεις του καθηγητή Dr. Carl Clauberg, ο οποίος πραγματοποιούσε πειράματα πάνω στη στείρωση σε Εβραίες γυναίκες: «Η μη χειρουργική μέθοδος γυναικείας στείρωσης που ανακάλυψα έχει πλέον σχεδόν τελειοποιηθεί![…] Στο άμεσο μέλλον, ένας έμπειρος φυσικός[…] θα μπορεί μέσα σε μόνο μία μέρα να στειρώνει εκατοντάδες, ή ακόμα και 1.000, γυναίκες!»

Κανένας Δεν Έχει Δικαίωμα να Ξεχάσει...
Σήμερα, δυστυχώς ή ευτυχώς(παρά είναι λεπτές οι ισορροπίες για να διακρίνει κάποιος), λιγοστές ναζιστικές εγκαταστάσεις του Ολοκαυτώματος διατηρούνται, μιας και οι «φούρνοι», οι καπνοδόχοι, οι θάλαμοι αερίων, τα κρεματόρια και αρκετά από τα τείχη των στρατοπέδων- όπως π.χ. το Τείχος του Θανάτου το 1944- έχουν καταστραφεί.
Από την άλλη όμως, στο Nazi Auschwitz Camp έχουν συγκεντρωθεί πλήθος οπτικοακουστικών στοιχείων, επίσημων εγγράφων και άλλης φύσης αποδείξεων που να μαρτυρούν και να αναπαράγουν με αποτροπιαστική πιστότητα την- κατά πολλούς- πιο σκοτεινή και «απαγορευμένη» πτυχή της ανθρώπινης ιστορίας.

Έτσι, κάθε χρόνο προσελκύει όλο και περισσότερους επισκέπτες από όλο τον κόσμο, με το 2006 να σημειώνει τη μεγαλύτερη έλευση από τη στιγμή που το μουσείο άνοιξε τις πόρτες του, με 2 εκατομμύρια επισκέπτες.

«Στο Άουσβιτς, όπως και σε τόσα άλλα μέρη της Ευρώπης,[…] άνδρες, γυναίκες και παιδιά μοιάζουν να κραυγάζουν προς τα εμάς μέσα από τα βάθη του τρόμου που βίωσαν. Πως είναι δυνατόν να μην είχαμε προσέξει την έκκληση τους; Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να ξεχάσει, να προσπεράσει ή να μειώσει το τι πραγματικά συνέβη εδώ. »

Jerzy Buzek, Ιούνιος 2000

σημείωση:
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε την επίσημη σελίδα του Muzeum Oswiecim στο www.auschwitz-muzeum.oswiecim.pl ή επικοινωνήστε μέσω τηλεφώνου στο 33 43 20 22 ή 77.

Ο Χαρτογράφος των Θρύλων (Μεταξοχώρι, Λάρισα)

2010-04-02T05:49:00.000-07:00

Εδώ και μια δεκαετία περίπου, ένας γεωργός από το χωριό Μεταξοχώρι Λάρισας ασχολείται συστηματικά όχι μόνο με την καλλιέργεια της γης, αλλά και με τη σχεδίαση χειρόγραφων χαρτών! Ο μοναδικός αυτός καλλιτέχνης ονομάζεται Χάρης Τζίκας και ο λόγος που τον οδήγησε σε αυτή την μάλλον πρωτότυπη ενασχόληση δεν είναι άλλος από τη συμπλήρωση του εισοδήματος του!

Παρά το γεγονός ότι ο κ. Τζίκας κάθε άλλο παρά καταρτισμένος είναι στις μοντέρνες μεθόδους χαρτογράφησης, οι χάρτες του χαρακτηρίζονται από μια έντονη μοναδικότητα. Ο λόγος; Δεν είναι απλές γεωγραφικές απεικονίσεις φυσικών μνημείων και οικισμών, αλλά χάρτες όπου η ιστορία κάθε περιοχής μπλέκεται με τους μύθους και τους θρύλους που την περιβάλλουν, ενώ τα αγροτικά προϊόντα που παράγονται σε κάθε τόπο έχουν τη δική τους ξεχωριστή θέση στο χάρτη (είπαμε, γεωργός είναι ο άνθρωπος!).
Αν θέλετε κι εσείς να θαυμάσετε τους μοναδικούς στην Ελλάδα αυτούς χάρτες, δεν έχετε παρά να επισκεφθείτε το Αρχοντικό Σουλιώτη (πέτρινος ξενώνας ηλικίας εκατό και πλέον ετών) όπου εκτίθενται μερικοί εξ αυτών. Εκεί θα έχετε τη δυνατότητα να συναντήσετε και τον ιδιαίτερο αυτό «χαρτογράφο», ώστε να συζητήσετε, να αγοράσετε ή να παραγγείλετε το δικό σας μοναδικό χάρτη.
Για να βρείτε το χωριό, κατευθυνθείτε ανατολικά από τη Λάρισα προς τη θάλασσα περνώντας τα χωριά Μελισσοχώρι, Ελευθέριο και Γερακάρι. Όταν φτάσετε στην Αγιά, στρίψτε αριστερά (προς το βορρά) ώστε να συναντήσετε μετά από λίγα λεπτά το Μεταξοχώρι. Όταν φτάσετε στο χωριό κάντε ένα τηλέφωνο στον υπεύθυνο του αρχοντικού (24940 22040) ή στον ίδιο τον «χαρτογράφο» (6947840184) για περισσότερες οδηγίες.

γράφει ο Γιώργος Αδαμόπουλος

Ένα Χαρούμενο Νεκροταφείο! (Ρουμανία)

2010-03-26T05:01:00.000-07:00

Μπορεί ανά την υφήλιο ο θάνατος να εκλαμβάνεται ως κάτι το αρνητικό –όταν μάλιστα πρόκειται για φιλικά πρόσωπα να οδηγεί στο θρήνο– όχι όμως και για ένα μικρό χωριό της Ρουμανίας, για τους κατοίκους του οποίου αποτελεί το δρόμο προς έναν καινούργιο κόσμο. Μάλιστα φρόντισαν να κάνουν ξεκάθαρη τη διαφορετική τους αυτή αντίληψη και στο τοπικό νεκροταφείο, το οποίο και έχει λάβει τη ονομασία Happy Cemetery (χαρούμενο νεκροταφείο).

Τι το διαφορετικό όμως έχει; Εδώ τα ταφικά μνημεία δεν είναι μουντά και πένθιμα αλλά γεμάτα με ζωντανά χρώματα, αναπαραστάσεις με αισιόδοξα μηνύματα, επιγραφές με έντονο το ρουμανικό χιούμορ. Ο ταξιδιώτης που θα επισκεφθεί το χώρο θα δει 800 και πλέον ταφόπλακες ζωγραφισμένες με την τοπική παραδοσιακή αισθητική (κατασκευασμένες από το 1935 και έπειτα από τον ντόπιο καλλιτέχνη Ioan Stan Patras) να φέρουν πάνω τους όχι μία στενάχωρη φωτογραφία του νεκρού αλλά αναπαραστάσεις από τις καλύτερες στιγμές της επίγειας ζωής του, ενώ μηνύματα γραμμένα σε πρώτο πρόσωπο (σαν να τα έχει γράψει δηλαδή ο νεκρός) συμπληρώνουν τη σουρεαλιστική αίσθηση: «Ένας κακός άνδρας με πυροβόλησε στην πλάτη!», «Τώρα θα σου πω κάτι καλό, τρελαίνομαι για την plum tuica (τοπικό brandy), την έπινα με φίλους στην pub και συνήθιζα να ξεχνώ γιατί βρισκόμουν εκεί!».
Θέλετε λοιπόν να δείτε από κοντά το μοναδικό Χαρούμενο Νεκροταφείο παγκοσμίως; Δεν έχετε παρά να ταξιδέψετε στη Ρουμανία (αυτοκίνητο, τρένο, αεροπλάνο) και να κατευθυνθείτε βορειοδυτικά στα σύνορα με την Ουκρανία. 25 χιλιόμετρα μακριά από την τουριστική πόλη Vadu Izei βρίσκεται το χωριό Sapanta (οικισμός με ιστορία από τον 14ο αιώνα), όπου ρωτώντας τους ντόπιους θα σας οδηγήσουν στο Cimitirul Vesel (στα ρουμανικά) που λειτουργεί σήμερα ως μουσείο.

Jumbo Hotel: Το Πιο Ταξιδιάρικο Hostel! (Σουηδία)

2010-03-19T04:47:00.000-07:00

Ο Παράξενος Ταξιδιώτης σπάνια ταξιδεύει αεροπορικός. «Τα αεροπορικά ταξίδια είναι ο καλύτερος τρόπος χαλάσεις την εμπειρία του ταξιδιού» λέει συχνά πυκνά «μιας και σε πηγαίνουν από το σημείο Α στο σημείο Β χάνοντας όλη τη διαδρομή!».
Και όμως, όπως σε κάθε κανόνα έτσι και εδώ υπάρχουν εξαιρέσεις: ο λόγος για το Jumbo Hostel που έκανε τον ΠΤ να μπει σε αεροπλάνο μετά από πάρα πολλά χρόνια, ταξιδεύοντας έως το τέλος του… αεροδιαδρόμου του πιο πολυσύχναστου αεροδρομίου της Στοκχόλμης, του Arlanda Airport!
Εκεί λοιπόν βρίσκεται ένα παλιό Boeing 747 του 1976, το οποίο κάποτε ανήκε στο στόλο της εταιρίας PanAm. Όταν λοιπόν ήρθε η ώρα της απόσυρσης, ο επιχειρηματίας Oscar Dios μπήκε στη μέση αγοράζοντας και μετατρέποντας το σε ξενοδοχείο, κάνοντας τα πάντα ώστε να διατηρήσει το παλιό… άρωμα αεροπλάνου (για παράδειγμα όλα τα γεύματα συνεχίζουν να ζεσταίνονται σε… φούρνο μικροκυμάτων!).
Ανάμεσα στα hit του ιδιότυπου αυτού hostel είναι ότι περνάτε από την οικονομική στην πρώτη θέση δίχως… ακριβότερο εισιτήριο, μπορείτε να κοιμηθείτε μέσα στο… cockpit του Boeing, περπατάτε στα φτερά του αεροπλάνου δίχως να έχετε αυτοκτονικές τάσεις, ενώ το καλοκαίρι μπορείτε να πιείτε τον καφέ σας χαζεύοντας από το ύψος του αεροδιαδρόμου εκατοντάδες αεροπλάνα να προσγειώνονται και να απογειώνονται στο σουηδικό ουρανό.
Οι τιμές του είναι κάπως… τσιμπημένες για hostel, μιας και για ένα κρεβάτι σε τετράκλινο δωμάτιο θα χρειαστεί να πληρώσετε 33 ευρώ. Αν θέλετε κάτι πιο φθηνό, μπορείτε να ταξιδέψετε έως το κέντρο της Στοκχόλμης και το νησάκι Langholmen, όπου οι ομώνυμες φυλακές του 19ου αιώνα έχουν μετατραπεί επίσης σε hostel (21 ευρώ το βράδυ)!

Μουσείο Φαλλών! (Ισλανδία)

2010-03-12T04:33:00.000-08:00

Σχεδόν για κάθε ιδιότητα/ όργανο του ανθρώπου υπάρχει και μία φράση που την παραλληλίζει με κάποιο ζώο: «έχει τη μνήμη ελέφαντα», «είναι πονηρός σαν αλεπού», «πηδάει σαν αίλουρος» και ούτω καθεξής. Είχατε όμως την περιέργεια ποτέ σχετικά με ποιο γήινο ον έχει το μεγαλύτερο… πέος, ώστε να μπορείτε επιτέλους να πείτε «είναι τόσο μεγάλη ως …»;

Σε αυτή την ερώτηση μοιάζει να προσπαθεί να απαντήσει το Ισλανδικό Φαλλολογικό Μουσείο, το μοναδικό μουσείο στο είδος του παγκοσμίως με εκθέματα… πέη! Με μία συλλογή που θα ζήλευε κάθε μουσείο φυσικής ιστορίας, εκθέτει παραπάνω από 260 φαλλούς από κάθε θηλαστικό που μπορεί να βρεθεί στη χώρα αυτή: φάλαινες, πολικές αρκούδες, φώκιες και άλλα. Και δεν είναι μόνο αυτά! Εκτός του τμήματος βιολογίας του μουσείου, υπάρχει τμήμα με πέη από πλάσματα της μυθολογίας (ξωτικά, θαλάσσια τέρατα, trolls και άλλα) όπως επίσης και καλλιτεχνικό τμήμα όπου εκτίθενται εκατοντάδες έργα τέχνης αφιερωμένα που αλλού… στον φαλλό!
Αν και η φαλλολογία είναι μία επιστήμη με ρίζες στην αρχαιότητα, παραμένει άγνωστη μέχρι σήμερα με μικρές μόνο αναφορές στον ακαδημαϊκό χώρο μέσα από έρευνες άλλων επιστημονικών πεδίων όπως η ιστορία και η ψυχολογία. Αυτό ακριβώς προσπάθησε να αλλάξει το 1974 ο ιστορικός Sigurour Hjartarson (Ινστιτούτο Ρέικιαβικ), ιδρύοντας το εν λόγω μουσείο.
Για να το επισκεφθείτε δεν έχετε παρά να επισκεφθείτε την πόλη Husavik, στο βορειοανατολικό άκρο της νησιώτικης χώρας, όπου έχει μεταφερθεί πλέον το Hio Islenzka Reoasafn. Στον αριθμό 3α της οδού Hedinsbraut θα συναντήσετε το μουσείο, το οποίο δεν θα δυσκολευτείτε να εντοπίσετε μιας και στην είσοδο του υπάρχει ένα τεράστιο καφέ αντίγραφο ενός πέους. Ανοίγει τις πόρτες του μόνο μεταξύ Μαΐου και Σεπτεμβρίου, από τις 12 το πρωί έως τις 6 το απόγευμα. Αν κάπου στο δρόμο χαθείτε, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το τηλέφωνο 011-354-566-8668 ή το email phallus@phallus.is.
Αν και το μουσείο δεν εκθέτει μέχρι στιγμής το πέος του κυρίαρχου επί γης θηλαστικό αυτή τη στιγμή (του homo sapien), τέσσερεις άνδρες (ένας Αμερικανός, ένας Ισλανδός, ένας Άγγλος και ένας Γερμανός) έχουν δηλώσει πως θα χαρίσουν μετά το θάνατο τους το πέος τους για χάρη της επιστήμης!

Strangler GPS: Για να Μην Χάνεστε!

2010-03-10T17:29:00.000-08:00

Η νέα υπηρεσία StranglerGPS του Παράξενου Ταξιδιώτη είναι εδώ! Κατεβάστε σήμερα τα αρχεία .kml και ανακαλύψτε ακόμα πιο εύκολα τα άγνωστα και παράξενα μέρη της Ελλάδας που παρουσιάζονται στον ταξιδιωτικό οδηγό Παράξενος Ταξιδιώτης: Εξερευνώντας τη Μυστική Ελλάδα (εκδόσεις Αρχέτυπο).

Ο φίλος του strangler.gr (παράξενος ταξιδιώτης και ο ίδιος) Basile Laderchi δούλεψε με μεράκι και ενθουσιασμό τους τελευταίους μήνες, ώστε να κάνει το δικό σας ταξίδι πιο εύκολο. Ο Παράξενος Ταξιδιώτης δεν έχει παρά να τον ευχαριστήσει από καρδιάς του και εύχεται να παραμείνει κοντά μας στην προσπάθεια να αλλάξουμε την ταξιδιωτική αντίληψη των Ελλήνων (και όχι μόνο).
Καλά παραξενοταξίδια λοιπόν!

οδηγίες χρήσης
Κατεβάστε το κατάλληλο αρχείο και "φορτώστε" το σε κάποιο σχετικό πρόγραμμα/ συσκευή. Στις περισσότερες περιπτώσεις απλά ένα διπλό κλικ πάνω στο αρχείο στον υπολογιστή σας θα είναι αρκετό, ενώ εξίσου απλή διαδικασία είναι και η φόρτωση του σε κάποια συσκευή GPS.
Για περισσότερες πληροφορίες, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με την ομάδα του ΠΤ: strangetraveller@hotmail.com

αρχεία
> StranglerGPSv1 για Google Earth
> StranglerGPSv2 light version για Google Maps, Mio, iGo κ.λπ.

* Σημείωση: Μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν το Google Earth πατώντας εδώ.

Γευματίζοντας με Vampires στο… Τόκυο; (Ιαπωνία)

2010-03-05T04:43:00.000-08:00

Μπορεί τα vampires να αποτελούν πανάρχαια παράδοση των Βαλκανίων και της ανατολικής γενικότερα Ευρώπης, όμως σήμερα έχουν «απλωθεί» σε όλο τον κόσμο έχοντας μάλιστα ανοίξει ένα εστιατόριο στο… Τόκυο!

Αναφέρομαι στο Vampire Café που βρίσκεται στην πλούσια γειτονιά της Ginza, δίπλα στον ομώνυμο σταθμό του μετρό και τον αριθμό 7F της οδού Rape Bldg. Μέσα σε μία επιβλητική γοτθική ατμόσφαιρα νεαρές σερβιτόρες ντυμένες με βικτωριανά ρούχα (ναι, το ότι είναι βικτωριανές Γιαπωνέζες είναι αρκετά αλλόκοτο από μόνο του) σερβίρουν κοκτέιλ από «αίμα», σοκολάτα σε σχήμα νεκροκεφαλής, ενώ φέρετρα και πολυέλαιοι με νυχτερίδες συμπληρώνουν το ala Dracula ντεκόρ.
Μην σας παρασύρουν όμως τα ονόματα στον κατάλογο, μιας και η κουζίνα είναι κλασσική γιαπωνέζικη με δάνεια από ευρωπαϊκές (όπως η ιταλική). Για ένα βαμπιρικό γεύμα λοιπόν θα χρειαστείτε αρκετή σκοτεινή διάθεση παράξενου ταξιδιώτη, οπωσδήποτε κράτηση μέσω τηλεφώνου (03-3289-5360) και αρκετά γιεν μαζί σας (τουλάχιστον το αντίστοιχο των 100 ευρώ για 2 άτομα), μιας και προς χάρη του ονόματος σκοπεύουν στο λογαριασμό να σας πιούν κυριολεκτικά το αίμα…

Παρακαλώ μην Γλύφετε το… Ξενοδοχείο! (Βολιβία)

2010-02-26T04:37:00.000-08:00

Μετά από ένα ξενοδοχείο κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από πάγο, ήρθε η ώρα να σας παρουσιάσουμε και ένα φτιαγμένο 100% από αλάτι. Ο λόγος για το περίφημο Salt Hotel στη Βολιβία, όπου το αλάτι δεν λείπει ποτέ από το τραπέζι διότι πολύ απλά είναι το… ίδιο το τραπέζι!

Το άκρως παράξενο αυτό κτήριο βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο της χώρας, στην περιοχή Uyuni Flats όπου κάθε χρόνο χιλιάδες τουρίστες συρρέουν για να περπατήσουν πάνω στη μεγαλύτερη στον κόσμο πισίνα άλατος. Συνειδητοποιώντας μία μεγάλη επιχειρηματική ευκαιρία, ένας ντόπιος το 1993 πήρε την απόφαση να κατασκευάσει ένα ξενοδοχείο φτιαγμένο εξ ολοκλήρου από αλάτι. Τι σημαίνει αυτό; Πως όλες οι κρεβατοκάμαρες (15 στον αριθμό), το εστιατόριο, το σαλόνι, το μπαρ, τα τραπέζια, τα κρεβάτια, οι τοίχοι, τα πάντα είναι κατασκευασμένα αποκλειστικά από αλάτι.
Όπως είναι φυσικό, υπάρχουν κάποιες σημαντικές δυσκολίες στη διατήρηση του κτηρίου όπως για παράδειγμα το καλοκαίρι που οι τοίχοι λιώνουν με αποτέλεσμα να αντικαθίστανται σταδιακά οι πλάκες άλατος από τους οποίους αποτελείται.
Αν έχετε τον απαιτούμενο χρόνο και χρήμα για ένα επικό ταξίδι στη Βολιβία, φροντίστε να το συνδυάστε με μία άκρως αλλόκοτη εμπειρία διαμονής: απλά επικοινωνήστε με το Salt Hotel στο φαξ 591-62-25186 για να κλείσετε ένα δίκλινο με 45 περίπου ευρώ το βράδυ. Κανόνες συμπεριφοράς δεν υπάρχουν εντός του εκτός από έναν: μην γλείφετε τους τοίχους, για το καλό του κτηρίου!

Ένα Τροπικό Δάσος στο κέντρο του... Λονδίνου! (Μεγάλη Βρετανία)

2010-02-19T04:09:00.000-08:00

Πως θα σας φαινόταν αν περπατώντας στην πρωτεύουσα -για πολλούς- της Ευρώπης, σε έναν τόπο που εδώ και αιώνες κατοικείται ακατάπαυστα από ανθρώπους με ότι αρνητικό δύναται να σημαίνει κάτι τέτοιο για τη φύση, συναντούσατε ένα “τροπικό δάσος” στο υπόγειο ενός καταστήματος;
Το λιγότερο... παράξενο! Κάπως έτσι ένιωσα και εγώ –παρέα με τον παράξενο ταξιδιώτη Δημήτρη Αναστασίου- όταν τέλη Μαΐου συνάντησα το Rainforest Cafe στον αριθμό 20-24 της οδού Shaftesbury Ave London. Πρόκειται για ένα κατάστημα σε δύο επίπεδα με ένα εξαίρετο (αν και κάπως ακριβό) εστιατόριο στο υπόγειο και ένα λιγότερο εντυπωσιακό μαγαζί με δώρα (και πιο.... προσγειωμένες τιμές) στο ισόγειο.
Δεν ήταν μόνο η διακόσμηση που σε ωθούσε να αισθάνεσαι ότι βρίσκεσαι στον Αμαζόνιο (αν ήταν μόνο αυτή τότε το κατάστημα σίγουρα θα κατατασσόταν από τον Π.Τ. στα λεγόμενα κιτς του ημερολογίου του), αλλά η ατμόσφαιρα στο εσωτερικό του.
Το ταβάνι έσταζε νερό σε διάφορα σημεία επιβάλλοντας υγρασία στο χώρο, κελαϊδίσματα πουλιών, κραυγές πιθήκων και λοιπών τροπικών ζώων ακούγονταν σε κάθε σου βήμα, ένας μηχανικός κροκόδειλος λιαζόταν στην άκρη του μαγαζιού, ενώ ένα δέντρο που έμοιαζε πολύ με τον πράσινο άνθρωπο της μεσαιωνικής παγανιστικής παράδοσης μιλούσε στους πελάτες στο βάθος!
Και όλα αυτά στο κέντρο του Λονδίνου! Αισθάνεστε ήδη μία ανάγκη για… επιστροφή στη φύση; Δεν έχετε παρά να κατευθυνθείτε προς τη στάση Picadilly Circus του λονδρέζικου tube μέσω των γραμμών picadilly ή bakerloo, από όπου θα βγείτε μέσω της εξόδου 4. Με τουλάχιστον 25 λίρες στην τσέπη και έχοντας κάνει ήδη κράτηση (020 7434 3111), μπορείτε να εξαγοράσετε και εσείς λίγες ώρες... πράσινης παραξενιάς!

Κομμουνιστικό Πάρκο Αγαλμάτων (Ουγγαρία)

2010-02-12T04:11:00.000-08:00

23 Οκτωβρίου 1989, ώρα 12 π.μ. Στον εξώστη του Κοινοβουλίου της Βουδαπέστης ο Πρόεδρος της Βουλής, Ματίας Ζούρος, κάνει την εμφάνιση του ανακοινώνοντας την ίδρυση της «Δημοκρατίας της Ουγγαρίας».
Λίγες ημέρες πριν, το Κομμουνιστικό Κόμμα της χώρας σε έκτακτο συνέδριο αυτοδιαλύθηκε και στη θέση του ιδρύθηκε το «Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα». Με λίγα λόγια, στις 23 Οκτωβρίου του 1989 ο Κομμουνισμός έπεσε στην Ουγγαρία.
Χιλιάδες Ούγγροι ξεχύθηκαν στους δρόμους τραγουδώντας για το τέλος της δικής τους δικτατορίας, όπως συνήθιζαν να την αποκαλούν. Μία μαύρη σελίδα στην ιστορία της χώρας είχε φτάσει στο τέλος της.. μία σελίδα που οι περισσότεροι ήθελαν γρήγορα να αφήσουν πίσω.

Όμως κατά το προηγούμενο καθεστώς που κράτησε 70 ολόκληρα χρόνια, γιγαντιαία αγάλματα κομμουνιστών ηγετών σηκώθηκαν σε κάθε μεγάλη πλατεία της Βουδαπέστης και της υπόλοιπης χώρας. Αγάλματα που δεν μπορούσαν να περάσουν απαρατήρητα.. που δεν θα άφηναν τους Ούγγρους να ξεχάσουν.

Statue Park: Το Πάρκο των Αγαλμάτων
«Μία ιστορική έκθεση που παρουσιάζει τα αγάλματα της κομμουνιστικής εποχής. Έργα τέχνης που απομακρύνθηκαν από τους δρόμους της Βουδαπέστης, ακολουθώντας την πτώση του Κομμουνισμού το 1989-90. Μνημεία της "Ουγγρικής- Σοβιετικής Φιλίας" και της "Απελευθέρωσης", αγάλματα διάσημων προσωπικοτήτων του εργατικού κινήματος, μαζί με γιγαντιαία έργα των Lenin, Marx, Engels, Dimitrov, Ostapenko, Bela Kun και άλλων[...]»
Πήρα τα παραπάνω λόγια αυτούσια από ένα από τα λιγοστά διαφημιστικά φυλλάδια που έχουν μοιραστεί ποτέ για αυτό το «απαγορευμένο» πάρκο, το οποίο δεν διαφημίστηκε παρά λιγοστές φορές στο παρελθόν. Και όμως, κρύβει κάτι πραγματικά σπάνιο και «απαγορευμένο»: δεκάδες κομμουνιστικά αγάλματα από τους δρόμους της πόλης έχουν συγκεντρωθεί εκεί μετά την πτώση του κομμουνισμού.

Κατασκευάστηκε το 1992- 93 από τον Ούγγρο αρχιτέκτονα Akos Eleod, για λογαριασμό του Ουγγρικού κράτους, και άνοιξε για πρώτη φορά στις 29 Ιουνίου του 1993, στη 2η επέτειο της αποχώρησης των Ρωσικών στρατευμάτων από την Ουγγαρία.
Εξ’ αρχής, η λειτουργία του πάρκου αντιμετώπισε προβλήματα. Πως δεν θα μπορούσε άλλωστε; Σε μία χώρα με νωπές τις μνήμες ενός καταπιεστικού κομμουνιστικού καθεστώτος, έπρεπε να σεβαστεί και τις δύο πλευρές: αυτούς που ζημιώθηκαν ανεπανόρθωτα από το καθεστώς και αυτούς που το υποστήριξαν με τη ζωή τους. Έτσι, δεν έπρεπε να μετατραπεί σε ένα χώρο ειρωνείας προς τους μεν, αλλά ούτε και σε ένα χώρο κομμουνιστικής προπαγάνδας για τους δε. Γι’ αυτό και ουδέποτε επιτράπηκαν στο εσωτερικό του εκδηλώσεις πολιτικών κομμάτων ή κινημάτων, αλλά ούτε τελετές μνήμης προς τους απελθόντες κομμουνιστές ηγέτες.
Τελικά, κατάφερε να επιζήσει και σήμερα πλέον δέχεται περισσότερους από 40.000 επισκέπτες κάθε χρόνο, Ούγγρους και ξένους, νοσταλγούς του κομμουνιστικού καθεστώτος, αλλά και ανθρώπους που θέλουν να γνωρίσουν μία μαύρη και τόσο θολή σελίδα στην ιστορία της ανθρωπότητας.. μία σελίδα που οι μεγαλύτεροι έχουν πάψει να διηγούνται.

Οι 42 Κόκκινοι Γίγαντες του Παρελθόντος
«Το πάρκο αυτό είναι ένα πολύ λεπτό ζήτημα[…] Μιλάει για τη δικτατορία, αλλά την ίδια στιγμή μιλάει και για τη δημοκρατία. Άλλωστε, μόνο η δημοκρατία μπορεί να μας δώσει την ευκαιρία να σκεφτούμε ελεύθερα για τη δικτατορία. Ή για την ίδια τη δημοκρατία. Ή για οτιδήποτε!»

Αkos Eleοd Junior

Καθώς φθάνει κανείς στο Statue Park της Βουδαπέστης, αντικρίζει από μακριά μία γιγαντιαία πύλη στην είσοδο του, δεξιά της οποίας δύο πέτρινες μπότες δημιουργούν μία σουρεαλιστική ατμόσφαιρα καλωσορίζοντας τον επισκέπτη.
Οι πέτρινες μπότες είναι οτιδήποτε απέμεινε από το γιγαντιαία άγαλμα του Ιωσήφ Στάλιν, το οποίο καταστράφηκε στην αποτυχημένη λαϊκή εξέγερση του 1956 που πνίγηκε στο αίμα από το ουγγρικό κομμουνιστικό καθεστώς.
Ξεκινώντας από την πύλη, ένα συμπαγές τοίχος αγκαλιάζει όλο το πάρκο, ορίζοντας από τη μία το χώρο του ανοικτού μουσείου και αποτελώντας από την άλλη σημαντικό στοιχείο στη συμβολική αρχιτεκτονική του.
Στο εσωτερικό του φυλάσσονται σήμερα 42 αγάλματα, άλλα γιγαντιαίων και άλλα μικρότερων διαστάσεων, που έως το 1992 στόλιζαν τους σημαντικότερους δρόμους της Βουδαπέστης. Μόνο δύο- τρία παραμένουν στις αρχικές τους θέσεις μέσα στην πόλη, ως μνημεία πάνω από τους τάφους των Ρώσων στρατιωτών που πέθαναν κατά το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Από την κατασκευή του το 1992 έχει απαγορευτεί η μεταφορά επιπλέον αγαλμάτων στο Statue Park, ώστε να διατηρηθεί η ατμόσφαιρα και η λειτουργικότητα του χώρου.

Ανάμεσα στις προσωπικότητες που αναφέραμε παραπάνω- Lenin, Marx, Engels, κλπ.- ο επισκέπτης μπορεί να δει και τεράστια πέτρινα μνημεία των Στρατιωτών της Σοβιετικής Ένωσης, των Κομμουνιστών Μαρτύρων, κλπ.

Επίσκεψη στον Τάφο του Κομμουνισμού
Το Statue Park αποτελεί σήμερα το μοναδικό μουσείο στο είδος του στην κεντρική Ευρώπη και ένα από τα μόλις τρία σε ολόκληρη την πρώην σοβιετική επικράτεια. Κάπως έτσι, αποτελεί ίσως τον μοναδικό τρόπο για έναν σύγχρονο άνθρωπο να έρθει σε τόσο στενή επαφή με την περίοδο της κομμουνιστικής διακυβέρνησης.
Δεκαπέντε μόλις λεπτά με το αυτοκίνητο ή το λεωφορείο από το κέντρο της Βουδαπέστης, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε είτε το λεωφορείο του Statue Park που φεύγει από την πλατεία Etele(Etele ter) κάθε 15- 20 λεπτά, είτε με κάποιο συνδυασμό της πολύ καλής αστικής συγκοινωνίας της πόλης: από το κέντρο μπορείτε να πάρετε το αστικό 7 έως το τέρμα Kosztolanyi Dezso και στη συνέχεια να επιβιβαστείτε στο κίτρινο Volan Bus από τις αποβάθρες 7 και 8 ή αλλιώς να πάρετε επίσης από το κέντρο το αστικό 3 αλλάζοντας στην Jokai utca στο αστικό 50.
Το πάρκο παραμένει ανοιχτό όλο το χρόνο, από τις 11 το πρωί έως τη δύση του ηλίου και η περιήγηση σας κατά μέσο όρο θα διαρκέσει 20 με 40 λεπτά, δίχως αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορείτε να το γυρίσετε μέσα σε ένα 5λεπτο ή σε 3-4 ώρες.
Όσο χρόνο όμως και αν αφιερώσετε, μην αμελήσετε να προμηθευτείτε το 36σέλιδο βιβλιαράκι- οδηγό από το Souvenir Shop του πάρκου, όπου συνοψίζεται όλη η ουσία του «απαγορευμένου» αυτού μουσείου, με το όνομα κάθε αγάλματος, τον καλλιτέχνη, πληροφορίες και φωτογραφίες από την τοποθεσία στην οποία βρισκόταν πριν τη μεταφορά του στο πάρκο, την ιστορία του, τους θρύλους γύρω από αυτό, κλπ.., μιας και ξεναγός δεν υπάρχει.
Προσωπική μου προτροπή; Αγοράστε και το cd με τα πιο δημοφιλή κομμουνιστικά hits όλων των εποχών, όπως το The Happy Pionner και το We Thank You, Comrade Rakosi!, κομμάτια που ακούγονται από τα μεγάφωνα του πάρκου κατά τη διάρκεια ολόκληρης της ημέρας, συνοδεύοντας τους επισκέπτες στην περιήγηση τους στο «απαγορευμένο» κόκκινο παρελθόν του τόπου.

σημείωση:
Για περισσότερες λεπτομέρειες επισκεφτείτε την επίσημη σελίδα του Statue Park: www.szoborpark.hu

Οι Πόλεις-Φαντάσματα του Chernobyl (Ουκρανία)

2010-02-05T06:33:00.000-08:00

Όταν ακούτε τη λέξη Chernobyl τι σας έρχεται κατά νου; Σίγουρα όχι ο ιδανικός προορισμός για τουριστικές εξορμήσεις, έτσι δεν είναι; Και όμως, όταν τελειώσετε το παρόν κείμενο θα αρχίσετε να το σκέφτεστε!
Ήταν 26 Απριλίου του 1986 όταν ο Πυρηνικός Σταθμός του Chernobyl ανατινάχθηκε απελευθερώνοντας στην ατμόσφαιρα ραδιενέργεια. Μάλιστα, τα θανατηφόρα χημικά σύντομα έφτασαν σε δεκάδες χώρες της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης φυσικά και της Ελλάδας. Γιατί επομένως να επισκεφθεί κάποιος την περιοχή; Μα φυσικά για τις πόλεις φαντάσματα γύρω της!

Ας πάρουμε για παράδειγμα την πόλη Pripyat, μία από τις πρώτες που εκκενώθηκαν όντας μόλις τρία χιλιόμετρα από τον σταθμό (με πληθυσμό 50.000 κατοίκων). Είκοσι τρία ολόκληρα χρόνια αργότερα δίνει τη δυνατότητα στον ταξιδιώτη να περπατήσει σε μία πόλη της Σοβιετικής Ένωσης του 1986 με αφίσες της κομμουνιστικής προπαγάνδας να κρέμονται στους τοίχους, εγκαταλελειμμένα κτήρια, το σφυροδρέπανο να διακοσμεί τους κεντρικούς δρόμους περιμένοντας τους εορτασμούς της Πρωτομαγιάς που δεν έγιναν ποτέ, όλα τα ρολόγια να δείχνουν 11:55 (ώρα που έπεσε το ρεύμα στην πόλη) κ.λπ.
Σας κίνησα την περιέργεια; Δεν έχετε παρά να ταξιδέψετε έως το Κίεβο με 200-300 ευρώ στην τσέπη, όπου θα βρείτε πλήθος tour agencies για εκδρομές στις πόλεις-φαντάσματα που αναλαμβάνουν όλη τη γραφειοκρατία (θέλει κρατική άδεια για να επισκεφθείτε την περιοχή). Σε περίπτωση που το μικρό budget είναι το ζητούμενο επιλέξτε το Hostel Ukraine Kiev Backpackers (διοργανώνει εκδρομές με μεγάλα γκρουπ ρίχνοντας επιπλέον την τιμή), ενώ αν αναζητάτε πιο creepy καταστάσεις τη Lupine Travel, τη μοναδική εταιρία που προσφέρει διαμονή σε ξενοδοχείο του Chernobyl! Μόνο βιαστείτε, μιας και ήδη το παρακείμενο δάσος άρχισε να καταλαμβάνει τις πόλεις…

Δράκοντες σε Μνημείο της Κορέας (;!) (Θεσσαλονίκη)

2010-01-29T04:31:00.000-08:00

Γνωρίζετε πως κάποτε Έλληνες πολέμησαν στο πλευρό των Κορεατών; Πως επτά αεροσκάφη της ελληνικής αεροπορίας ταξίδεψαν έως τη μακρινή Κορέα κατά το 1950 ώστε να βοηθήσουν την τότε κυβέρνηση στον Κορεατικό Πόλεμο; Και όμως, όχι μόνο φτάσαμε έως την άλλη άκρη του κόσμου αλλά τιμηθήκαμε και με 167 μετάλλια (κυρίως από την αεροπορία των ΗΠΑ). Δεν με πιστεύετε;

Δεν έχετε παρά να ταξιδέψετε έως το κέντρο της... Θεσσαλονίκης ώστε να βρείτε την απόδειξη που ζητάτε: ένα σπάνιο και “ξένο” για την ελληνική αισθητική μνημείο της Κορεατικής Κυβέρνησης προς τιμή των Ελλήνων που συμμετείχαν στις τότε επιχειρήσεις. Λέοντες, δράκοι, ανατέλλοντες ήλιοι, τα 4 σύμβολα της δημιουργίας της φύσης (πυρ, ύδωρ, αέρας και γη) κ.ά. στέκουν ανάγλυφα πάνω στην κεντρική κολόνα του μνημείου, ενώ στις 4 μαρμάρινες στήλες που την περιτριγυρίζουν αναγράφονται στοιχεία για αυτή την άγνωστη ιστορική στιγμή.
Σας κινήσα την περιέργεια; Δεν έχετε παρά να περπατήσετε έως τον Λευκό Πύργο και από εκεί να κινηθείτε παραλιακά προς την ανατολική πλευρά της πόλης. Αφού περάσετε το μεγαλοπρεπές ξενοδοχείο “Μακεδονία Παλλάς” και πριν να φτάσετε στον Ναυτικό Όμιλο, θα δείτε το μνημείο στο αριστερό σας χέρι περιτριγυρισμένο από πράσινο, ανάμεσα από την παραλιακή οδό και τη θάλασσα. Εναλλακτικά, εφόσον 15-20 λεπτά χαλαρής πεζοπορίας σαν φαίνονται βουνό, μπορείτε να ανεβείτε σε ένα από τα πολλά αστικά λεωφορεία που διασχίζουν την παραλιακή οδό (π.χ. 5, 6, 8, 33 κ.ά) και να κατεβείτε στη στάση μετά το ξενοδοχείο.
Α, και καλή τύχη στον... αποσυμβολισμό του!

Ζήστε για λίγο σαν... Xάμστερ! (Γαλλία)

2010-01-22T07:56:00.000-08:00

Υπάρχουν αμέτρητα ξενοδοχεία σε ολόκληρο τον κόσμο που προσπαθούν με διάφορους τρόπους να δελεάσουν,να προσελκύσουν και φυσικά να κρατήσουν τους πελάτες τους. Είτε με προσιτές τιμές, είτε με την τοποθεσία και το περιβάλλον όπου βρίσκεται το ξενοδοχείο, ανάλογα με τις υπηρεσίες που προσφέρει, πόσο κοντά βρίσκεται στο κέντρο μιας περιοχής, αν διαθέτει πάρκινγκ, wifi, κ.λπ. Υπάρχουν, βέβαια, και κάποια που προσπαθούν να φθάσουν σε ένα... άλλο επίπεδο.

Ένα από τα πιο περίεργα αλλά και πρωτότυπα ξενοδοχεία του κόσμου βρίσκεται στη πόλη Ναντ της Γαλλίας. Και αυτό, διότι οι πελάτες του μπορούν να ζήσουν μία... διαφορετική βραδιά καθώς μπορούν να ζήσουν, να νιώσουν και να συμπεριφερθούν σαν χάμστερς! Ναι, καλά ακούσατε!
Οι ιδιοκτήτες-αρχιτέκτονες Frederic Tabary και Yann Falquerho δίνουν την "ευκαιρία" στους πελάτες του ξενοδοχείου τους, εκτός φυσικά από τη διαμονή, να βάλουνε στολές χάμστερ, να κυλήσουν και να τρέξουν σε μεγάλους κάθετους τροχούς όπως έχουν τα χαριτωμένα τετράποδα στα κλουβιά τους, να πιούνε νερό από έναν σωλήνα που στάζει νερό, καθώς και να φάνε το φαγητό τους μέσα από δοχεία! Το κτίριο όπου στεγάζεται το πρωτότυπο αυτό ξενοδοχείο κτίστηκε τον 18ο αιώνα και όπως καταλαβαίνετε δίνει ταυτόχρονα και μία μεσαιωνική αισθητική στους πελάτες-χάμστερς...
Αν τυχόν βρεθείτε στη Ναντ, στη δυτική Γαλλία, μην παραλείψετε να επιλέξετε το Hamster's Villa για τη διαμονή σας. Μπορεί να είναι λίγο ακριβό στις τιμές του (100 ευρώ/βραδιά), όμως σκεφτείτε ότι θα σας δωθεί η ευκαιρία να ζήσετε και να νιώσετε σαν αληθινά χάμστερς!

Θέλεις να Γίνεις Παράξενος Ταξιδιώτης; (ανοιχτή πρόσκληση)

2010-01-15T07:54:00.000-08:00

Η συντακτική ομάδα του Παράξενου Ταξιδιώτη ανοίγει τις πόρτες της μετά από πολλούς μήνες, αναζητώντας νέο αίμα και άτομα που με ενθουσιασμό, ζωντάνια και διαφορετική ματιά θα καταφέρουν να εμπλουτίσουν το weird journal του strangler.gr με αλλόκοτες, αναπάντεχες και ψαγμένες προτάσεις παράξενων τοποθεσιών!
Θεωρείς τον εαυτό σου Παράξενο Ταξιδιώτη; Επισκέπτεσαι συχνά τοποθεσίες ικανές να παραξενέψουν ένα ταξιδευτή; Δεν σε καλύπτει ο μαζικός και επιφανειακός "τουρισμός"; Ψάχνεις σε κάθε σου ταξίδι το αλλόκοτο, το διαφορετικό; Παρακολουθούσες τον Παράξενο Ταξιδιώτη στο strangler.gr, στο περιοδικό mystery, στο βιβλίο Παράξενος Ταξιδιώτης: Εξερευνώντας τη Μυστική Ελλάδα ή στο Facebook και ήθελες πάντα να τον ακολουθήσεις πραγματικά; Να συνεισφέρεις και εσύ στην παράξενη αυτή ιδέα;

Αν στις περισσότερες από τις παραπάνω ερωτήσεις η απάντηση είναι ναι, επικοινώνησε με το team του Παράξενου Ταξιδιώτη και τον συντονιστή της ιδέας Νικόλαο Κουμαρτζή για να δούμε από κοινού πως μπορείς να γίνεις μέλος της πιο ταξιδιάρικης και παράξενης παρέας του διαδικτύου...

Το Χωριό των Γκράφιτι! (Iταλία)

2010-01-15T04:07:00.000-08:00

Ένα ιδιαίτερα όμορφο -αν και καθ’ όλα παράξενο- φεστιβάλ λαμβάνει χώρα αδιάκοπα από το 1960 κάθε δύο χρόνια στη μικρή πόλη Dozza της Ιταλίας. Ο λόγος για το Biennale d’Arte Muro Dipinto, κατά το οποίο δεκάδες καλλιτέχνες “βανδαλίζουν” τους εξωτερικούς τοίχους των σπιτιών του μεσαιωνικού αυτού οικισμού!
Αποτέλεσμα; Ο σημερινός επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει περισσότερες από 90 νωπογραφίες στα δρομάκια του, δίχως αντίτιμο φυσικά. Σύμφωνα με την ιταλική καλλιτεχνική “αριστοκρατία” τα έργα που παράγονται είναι τόσο ποιοτικά που θα μπορούσαν άνετα να εκτίθενται σε κάποιο μουσείο. Επομένως, δεν είναι κρίμα να καταστρέφονται κάθε τόσο δίνοντας τη θέση τους σε νέα; “Η τέχνη πρέπει να εξάπτει τα ανθρώπινα συναισθήματα και γι’ αυτό πρέπει συνεχώς να ανανεώνεται!” απαντούν οι ντόπιοι που δεν δίστασαν να μπογιατίσουν πλήθος εξαίρετων έργων κατά το παρελθόν.
Αν τύχει λοιπόν να βρεθείτε στη γείτονα χώρα με διάθεση παράξενου ταξιδιώτη, ταξιδέψτε έως τη Μπολόνια και από εκεί με λεωφορείο έως την Ίμολα (διαδρομή μίας ώρας). Στη συνέχεια, πάρτε το λεωφορείο για την Dozza όπου θα βρίσκεστε σε ένα 15λεπτο, ενώ μη διστάσετε να επικοινωνήσετε με το δημαρχείο (0039 0542 678116) αν κάπου στο δρόμο χαθείτε.

Ένα Ινδιάνικο Χωριό στην Ελλάδα! (Κατερίνη, Πιερία)

2009-11-09T10:46:00.000-08:00

Ρωτώντας κάποιον σχετικά με το αν υπάρχει χωριό Ινδιάνων στην Ελλάδα, το πιο πιθανό είναι να βιαστεί να απαντήσει αρνητικά ή ακόμα και να αρχίσει να γελάει απαξιωτικά. Και όμως... ο Παράξενος Ταξιδιώτης έψαξε και το ανακάλυψε! Ναι, καλά ακούσατε! Η Ελλάδα μπορεί να μην έχει τον πληθυσμό των Η.Π.Α. ή την έκταση της Αμερικής, όμως διαθέτει εδώ και λίγο καιρό το πρώτο ινδιάνικο χωριό!

Εμπνευστής και δημιουργός του είναι ο Τζον, ένας Κατερινιώτης "Ινδιάνος" που γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ελατοχώρι της Πιερίας. Ο Τζον λάτρευε από μικρός τους Ινδιάνους και είχε ως όνειρο να δημιουργήσει το δικό του ινδιάνικο χωριό. Γύρισε λοιπόν τον κόσμο και έμαθε πολλά πράγματα για την "ερυθρόδερμη" αυτή φυλή. Μετά από πολύ κόπο και ιδρώτα, κατάφερε να δώσει σάρκα και οστά στο όνειρό του και να δημιουργήσει το πρώτο και μοναδικό ινδιάνικο χωριό στην Ελλάδα!
Το ινδιάνικο χωριό αποτελεί μία μορφή εναλλακτικού τουρισμού. Ο επισκέπτης μπορεί να κάνει ιππασία, τοξοβολία και άλλες δραστηριότητες, ενώ μετά τη βόλτα του με άμαξες και έλκυθρα στη γύρω ορεινή περιοχή μπορεί ακόμα και να διανυκτερεύσει! Το τόσο ξένο (για τα ελληνικά δεδομένα) αυτό χωριό βρίσκεται πάνω στο δρόμο Ρητίνης – Ελατοχωρίου, κοντά στην Κατερίνη και αποτελεί δίχως υπερβολή έναν χώρο όπου το ινδιάνικο πνεύμα ζωντανεύει, ένας χώρος που μοιάζει να κινείται στον δικό του χρόνο, σε μία πραγματικότητα πολύ μακρινή αλλά ταυτόχρονα ζωντανή...

Μπορείτε να δείτε εδώ τον χάρτη της περιοχής καθώς και εδώ ένα πολύ ενδιαφέρον video για το ινδιάνικο χωριό από την εκπομπή "Γυρίσματα" του Σκάι.

Το Ελληνικό Άγαλμα της Ελευθερίας! (Λέσβος)

2009-11-06T09:00:00.000-08:00

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η χώρα μας βρίθει από ασυνήθιστα αγάλματα, έργα τέχνης δηλαδή που είτε χαρακτηρίζονται από εκκεντρική αισθητική είτε απλώς δεν περιμένει κανένας να βρει στην Ελλάδα! Τι εννοώ; Πάρτε για παράδειγμα τις «Ιπτάμενες Ομπρέλες» του Γιώργου Ζογγολόπουλου στο Φάληρο Θεσσαλονίκης, τα σουρεαλιστικά αγάλματα στον παραλίμνιο των Ιωαννίνων, αλλά και την προτομή του απελευθερωτή της Βενεζουέλας (;!) Μπολιβάρ στην Γλυφάδα!
Ο σχετικός κατάλογος του Παράξενου Ταξιδιώτη συνεχίζεται μακρύς, δεν θα ήταν όμως πλήρης αν δεν περιλάμβανε το ελληνικό Άγαλμα της Ελευθερίας, ένα (όχι πολύ πιστό είναι η αλήθεια) αντίγραφο του πασίγνωστου συμβόλου των Η.Π.Α.!

Το ιδιαίτερο αυτό άγαλμα βρίσκεται στη Μυτιλήνη, στην περιοχή Τσαμάκια και πιο συγκεκριμένα στη θέση όπου έως και το 1922 βρισκόταν το φρούριο Καστρέλι. Εργασίες ανάπλασης ήταν ο λόγος κατεδάφισης του και τοποθέτησης στο εν λόγω σημείο του παράξενου αυτού αγάλματος. Δημιουργός φέρεται να είναι ο γλύπτης Γρηγόριος Ζευγώλης ενώ το σχέδιο επιμελήθηκε ο Λέσβιος ζωγράφος Γεώργιος Ιακωβίδης. Οι ομοιότητες με τον «μεγάλο αδελφό» που βρίσκεται στην Νέα Υόρκη πολλές: και τα δύο βρίσκονται σε είσοδο λιμανιού, έχουν υπερμέγεθες βάθρο, κρατούν ένα πυρσό με το δεξί χέρι και είναι κατασκευασμένα από μπρούτζο!
Ποιος ευθύνεται λοιπόν για την εν λόγω παραξενιά των ελληνικών νησιών; Σύμφωνα με την παράδοση, κάποιος νέος από τη Μυτιλήνη μετανάστευσε στην Αμερική κατά τις αρχές του 20ου αιώνα ψάχνοντας για ένα καλύτερο μέλλον στην «χώρα των ευκαιριών». Φθάνοντας στη Νέα Υόρκη αντίκρισε το Άγαλμα της Ελευθερίας και στη θέα του γέμισε με ελπίδα. Γι’ αυτό και υποσχέθηκε στον εαυτό του πως αν κατάφερνε να βγάλει χρήματα θα επέστρεφε στην πατρίδα του και θα έστηνε ένα άγαλμα παρόμοιο με το σύμβολο της Νέας Υόρκης! Έτσι έγινε λοιπόν, αποκτώντας η Λέσβος το δικό του Άγαλμα της Ελευθερίας!
Για να το δείτε, δεν έχετε παρά να ταξιδέψετε με πλοίο ως το νησί. Το άγαλμα βρίσκεται μερικές δεκάδες μέτρα μακριά από το λιμάνι της Μυτιλήνης και κατά πάσα πιθανότητα θα το βρείτε μόνοι σας. Αν κάπου δυσκολευτείτε, μην διστάσετε να ρωτήσετε τους ντόπιους!

από Γιώργο Αδαμόπουλο

Γνωρίζετε ότι;
Ένα ακόμα ελληνικό Άγαλμα της Ελευθερίας, έργο του γλύπτη Θωμά Θωμόπουλου, υπήρχε στο Ακρωτήρι Χανίων της Κρήτης μέχρι και το 1970 και απεικόνιζε τη.. θεά Αθηνά ως Ελευθερία που φωτίζει τον κόσμο; Επρόκειτο για ένα από τα μεγαλύτερα και εντυπωσιακότερα αγάλματα της σύγχρονης Ελλάδας, καθώς έφθανε σε ύψος τα 17 μέτρα και ήταν φτιαγμένο εξ’ ολοκλήρου από μάρμαρο. Τελικά, το 1970 το άγαλμα απομακρύνθηκε με τη χρήση... δυναμίτη (;!), όταν ο ΕΟΤ αποφάσισε να εξωραΐσει την περιοχή. Μάλιστα, μέχρι πριν λίγα χρόνια ο επισκέπτης μπορούσε να διακρίνει κομμάτια του πεσμένα στο έδαφος, κοντά στους τάφους των Βενιζέλων.

Οι Λίμνες των Δράκων (Ήπειρος)

2009-11-03T10:10:00.000-08:00

Για το θέμα της ύπαρξης ή όχι δράκων έχουν γραφτεί τόμοι ελληνικών και ξενόγλωσσων βιβλίων, η μελέτη των οποίων απαιτεί μήνες αφοσίωσης. Αν όμως αναζητείτε απάντηση στο παλαιό αυτό ερώτημα και ο χρόνος δεν σας περισσεύει, τότε δεν έχετε παρά να ακολουθήσετε την απλή και γρήγορη λύση που προτείνουν οι Ηπειρώτες: επισκεφθείτε τις Δρακολίμνες της περιοχής τους!

Ο λόγος φυσικά για τις Δρακολίμνες της Ηπείρου, δύο αλπικές λίμνες όπου ζουν μικροσκοπικά αμφίβια γνωστά και ως αλπικοί Τρίτωνες. Τα Triturus alpestris, όπως είναι η επίσημη ονομασία τους, είναι ένα εξαιρετικά σπάνιο είδος σαύρας που θυμίζει μικρό… δράκο! Είτε μέσω μύθων είτε μέσω επιστημονικών ερευνών (όπως π.χ. αυτή του Πανεπιστημίου της Λιέγης) μπορείτε να συγκεντρώσετε αρκετές πληροφορίες για τους τρίτωνες, ο καλύτερος όμως τρόπος για να τους γνωρίσετε είναι να επισκεφθείτε μία από τις λίμνες.
Η πρώτη –και γνωστότερη– Δρακολίμνη βρίσκεται στην οροσειρά Τύμφη και σε υψόμετρο 2.050 μέτρων. Η επίσκεψη απαιτεί 4 ώρες πεζοπορίας (3 ώρες για το καταφύγιο του Άστρακα) από το Μικρό Πάπιγκο των Ζαγοροχωριών, χωριό κτισμένο μέσα στον Εθνικό Δρυμό Βίκου-Αώου, και θεωρείται εύκολη λόγω του πολύ καλά σημαδεμένου ορειβατικού μονοπατιού Ο3.
Η δεύτερη –και σχετικά άγνωστη– λίμνη βρίσκεται σε υψόμετρο 2.150 μ. στο βουνό Σμόλικας (το δεύτερο ψηλότερο όρος της Ελλάδας). Η πρόσβαση είναι εύκολη μέσω του μονοπατιού Ο3 και διαρκεί επίσης 4 ώρες, από το χωριό Παλιοσέλι (29 χιλιόμετρα από την Κόνιτσα). Αν επιλέξετε τη δεύτερη λίμνη, μην αμελήσετε να διανυκτερεύσετε στο καταφύγιο Σμόλικας, ένα από τα πιο καινούργια πανελληνίως.

Φωτογραφίες: Ρίτα Παπαγεωργίου

Στο Παζάρι των Μαγισσών (Βολιβία)

2009-10-29T10:06:00.000-07:00

Αν και οι περισσότεροι έχουμε συνδέσει τη μαγεία με κάποια ευρωπαϊκή μεσαιωνική πόλη γεμάτη μυστήριο (Πράγα, Λονδίνο κ.ά.), εντούτοις οι σύγχρονοι μάγοι θα πρέπει να αναθεωρήσουν μιας και το μεγαλύτερο παζάρι μαγείας βρίσκεται σήμερα σε μία πόλη της… λατινικής Αμερικής! Ο λόγος για τη La Paz, πρωτεύουσα της Βολιβίας με ένα εκατομμύριο κατοίκους, η οποία μάλιστα αποτελεί τη ψηλότερη πρωτεύουσα παγκοσμίως (με υψόμετρο 3.400 μέτρων)!

Πιο συγκεκριμένα, το Mercado de Hechiceria ή Mercado de las Brujas (όπως το αποκαλούν οι ντόπιοι) είναι ένα δίκτυο μικρών μαγαζιών πάνω στις πετρόκτιστες οδούς (calle στα βολιβιανά) Jiminez και Linares, στο κομμάτι τους που βρίσκεται ανάμεσα στις οδούς Sagarnaga και Santa Cruz. Στο εσωτερικό των καταστημάτων θα συναντήσετε ένα πλήθος μάγων, αστρολόγων και μελλοντολόγων που ζουν και εργάζονται εκεί, ενώ θα έχετε την ευκαιρία να αγοράσετε οποιοδήποτε απαραίτητο υλικό για τελετουργικά Βολιβιανής κυρίως μαγείας όπως αποξηραμένα έμβρυα Λάμα ή άλλα ζώα, φτερά από κουκουβάγιες, πέτρινα ομοιώματα, φυλαχτά κ.ά.
Το πώς θα τα χρησιμοποιήσετε όλα αυτά είναι άλλο θέμα! Όπως και να’ χει, για όσους έχουν ανάγκη τη μαγεία όμως δεν γνωρίζουν να την εξασκούν, υπάρχει πλήθος «ειδικών» που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους με αμοιβή, όπως για παράδειγμα το κατάστημα Goya στην οδό Jimenez (φίλτρα και βότανα) ή ο Pedro Victor Luina Castro στην οδό Sagarnaga (προβλέπει το μέλλον «διαβάζοντας» φύλλα κακάο)!
Αν και οι τιμές στο παζάρι είναι εξαιρετικά χαμηλές, εντούτοις ένα ταξίδι στη Βολιβία κοστίζει για κάθε ευρωπαίο. Ένα καλό σημείο πάντως για να αναζητήσετε φθηνά εισιτήρια και ξενοδοχεία είναι η ιστοσελίδα www.boliviaweb.com.

Η Κόλαση της Νορβηγίας! (Νορβηγία)

2009-10-25T10:01:00.000-07:00

Και όμως.. η κόλαση όντως παγώνει και μάλιστα, κατά τους χειμωνιάτικους μήνες, δύναται να φτάσει έως και τους -20ο βαθμούς κελσίου! Ο λόγος για ένα μικρό χωριό του Stjørdal της Νορβηγίας με πληθυσμό 352 κατοίκους και όνομα.. Hell.

Τι και αν στα νορβηγικά η λέξη προέρχεται από το hellir που σημαίνει σπηλιά λόφου ή τύχη; Τι και αν στα νορβηγικά η λέξη κόλαση είναι helvete; Εκατοντάδες αγγλομαθείς τουρίστες κάθε χρόνο ταξιδεύουν με τρένο έως το μικρό αυτό οικισμό μόνο και μόνο για να τραβήξουν μία φωτογραφία μπροστά από την επιγραφή του σιδηροδρομικού σταθμού του χωριού και να δουν ιδίοις όμμασι ότι η κόλαση αποτελεί μία από τις πλέον παγωμένες τοποθεσίες παγκοσμίως.
Και να ήταν μόνο αυτό.. εν έτη 1990 αποτέλεσε γενέτειρα έως και Miss Universe. Ο λόγος για τη Mora Grudt, μία νεαρή κοπέλα από γειτονικό χωριό της Νορβηγικής Κόλασης που στη μετέπειτα παγκόσμια περιοδείας της δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει ως σλόγκαν τη φράση «The Beauty Queen from Hell».

Modern Toilet Restaurant: Φάτε, Αφοδεύστε, Τελειώσατε! (Ταϊβάν)

2009-10-21T09:55:00.000-07:00

Στην πόλη Kaohsiung του βόρειου Taipei, στον αριθμό 34 της οδού Lin Quan St, βρίσκεται το αμφιλεγόμενο εστιατόριο Modern Toilet.. ένα must για κάθε παράξενο ταξιδιώτη που θα τον φέρει ο δρόμος του στην τόσο μακρινή αυτή χώρα. Αν και μπορώ σίγουρα να σας εγγυηθώ ότι θα παραξενευτείτε, κρατάω επιφυλάξεις για το αν θα καταφέρετε να.. χορτάσετε. Γιατί;

Το εστιατόριο, το οποίο αποτελεί μία τεράστια.. τουαλέτα με 100 «χέστρες» αντί καθισμάτων και περισσότερες από 30 μπανιέρες αντί τραπεζιών για τους πελάτες του, σε ωθεί σε αλλόκοτες σκέψεις καθώς τρως μιας και καταφέρνει να φέρει σε ευθεία σύγκρουση δύο αισθήσεις: τη γεύση και την όραση! Για παράδειγμα, αν προτιμήσετε το πλέον δημοφιλές μενού με τίτλο Number 1 Toilet θα κλιθείτε να φάτε μεταξύ άλλων ένα παγωτό καλυμμένο με καυτή λιωμένη σοκολάτα (καλά ως εδώ) που μοιάζει σε εξαιρετικό βαθμό με μικρά ανθρώπινα περιττώματα (sic)!
Και αν, όπως κάθε φυσιολογικό άνθρωπος, ανακατευτείτε από το θέαμα και τους παραλληλισμούς δεν χρειάζεται καν να τρέξετε έως την τουαλέτα, μιας και υπάρχει χαρτί υγείας σε ρολό (ως υποκατάστατο της χαρτοπετσέτας) ακριβώς δίπλα σας! Το αλλόκοτο αυτό εστιατόριο παραμένει ανοικτό καθημερινά έως τις 10 το βράδυ και σαβ/κο έως τις 10:30, ενώ για οποιεσδήποτε πληροφορίες απευθυνθείτε στο τηλέφωνο (07) 752 2471.

Η Πετρωμένη Γοργόνα της Χαλκιδικής

2009-10-18T09:43:00.000-07:00

Η επόμενη παραξενιά στο ταξίδι μας στην Ελλάδα είναι λίγο έως πολύ γνωστή στους βορειοελλαδίτες, παλιούς και νέους. Αν και για να τη γνωρίζουν οι παλιοί πρέπει να είχαν μία τάση προς τον... γυμνισμό!

Ο λόγος για την πετρωμένη γοργόνα της Χαλκιδικής, ένα εξαίρετο έργο τέχνης πάνω στο βράχο φιλοτεχνημένο από φοιτητές της σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ (μία πληροφορία όμως που ακόμα ο Παράξενος Ταξιδιώτης δεν έχει καταφέρει να επιβεβαιώσει, οπότε κάθε βοήθεια δεκτή). Ξαπλωμένη και κουλουριασμένη στην άκρη του βράχου, η γοργόνα μοιάζει να κοιμάται καθώς το κύμα γλύφει τις άκρες της. Λίγα μέτρα πιο πέρα, μία ειλικρινής αλλά κακότεχνη προσπάθεια μίμησης της γοργόνας φιλοξενείται πάνω στο βράχο, αυτή τη φορά από το σύλλογο γυμνιστών Διόνυσος της περιοχής. Αν και πρώην άντρο γυμνιστών όπως θα έχετε ήδη καταλάβει, σήμερα η παραλία έχει καταλειφθεί από “πολιτισμένους” παραθεριστές απομακρύνοντας τους λιγοστούς γυμνιστές στην άκρη της παραλίας.
Σας κίνησα την περιέργεια; Δεν έχετε παρά να ταξιδέψετε έως το δεύτερο πόδι της Χαλκιδικής, να αφήσετε πίσω σας τον οικισμό Βουρβουρού κατευθυνόμενοι προς το νότιο κομμάτι του ποδιού, να περάσετε το πασίγνωστο camping του Αρμενιστή και λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα να στρίψετε αριστερά σε έναν χωματόδρομο προς την παραλία Πορτοκάλι. Αν και υπάρχει σχετική επιγραφή στα δεξιά του δρόμου στο ύψος της στροφής πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί αν θέλετε να βρείτε την παραλία με την πρώτη.
Αν τώρα κάπου χαθείτε (διόλου σπάνιο φαινόμενο στην περιοχή) μην διστάσετε να ρωτήσετε κάποιον στο δρόμο. Απλά έχετε κατά νου ότι η παραλία αποκαλείται ανεπίσημα και Καβουρότρυπες, μία ονομασία που είναι περισσότερο διαδεδομένη ανάμεσα στους ντόπιους.

Ένα Κάστρο από Χιόνι! (Φινλανδία)

2009-10-15T09:35:00.000-07:00

Στο βόρειο κομμάτι της Ευρώπης, στην παραλία του Gulf of Bothnia της πόλης Kemi της Φινλανδίας, βρίσκεται το Μεγαλύτερο Κάστρο από Χιόνι στον Κόσμο όπως το αποκαλούν οι ντόπιοι. Ναι, το ξέρω ότι ο τίτλος του παραείναι περιγραφικός, όμως οφείλω να προσθέσω ότι είναι και κυριολεκτικός (για το “μεγαλύτερο” μόνο δεν γνωρίζω, μιας και είναι η πρώτη φορά που συναντάω κάστρο από χιόνι).

Κατασκευάστηκε για πρώτη φορά το 1996 σε εξαιρετικά μεγάλη κλίμακα ώστε να χωράει στο εσωτερικό του εστιατόρια, ξενοδοχεία, καταστήματα αλλά και ένα concert hall! Το πρωτότυπο αυτό εγχείρημα είχε τόσο μεγάλη επιτυχία που σύντομα καθιερώθηκε ως ετήσιο φαινόμενο στην περιοχή: κάθε Δεκέμβριο ένα κάστρο κτίζεται και παραμένει στη θέση του μέχρι να λιώσουν τα χιόνια, συνήθως κάπου στο Μάρτιο του επόμενου έτους!
Κουφό; Που να ακούσετε και τι πληροφορίες μου έχουν δώσει οι ντόπιοι για το κάστρο που κτίζουν φέτος. Σκοπεύουν μέχρι και εκκλησία να έχουν στο εσωτερικό του!
Αισθάνεστε λοιπόν αρκετά Παράξενος Ταξιδιώτης για να περάσετε έναν κατάλευκο χειμώνα (μιας και στην Ελλάδα μήνα Νοέμβριο ακόμα παραθερίζαμε); Δεν έχετε παρά να κατευθυνθείτε προς τη μικρή φινλανδική πόλη, ανάμεσα στις μεγαλύτερες Oulu και Rovaniemi. Ακριβής διεύθυνση δυστυχώς δεν υπάρχει, μιας και κάθε χρόνο το κάστρο λιώνει και κτίζεται από την αρχή, οπότε σημειώστε ένα τηλέφωνο (0 16 259 822). Η είσοδος στο κάστρο σαφώς και είναι δωρεάν, όμως οι υπηρεσίες στο εσωτερικό του κοστίζουν όπως θα περίμενε κανείς.

Έργα Τέχνης Μέσα στα Καμένα (Πελοπόννησος)

2009-10-12T09:25:00.000-07:00

Όλοι γνωρίζουμε τις φωτιές που καταστρέψανε τεράστιες δασικές περιοχές της Πελοποννήσου το καλοκαίρι του 2007. Στο ερειπωμένο και αποκαρδιωτικό όμως τοπίο των καμένων δασών, το χέρι ενός άγνωστου καλλιτέχνη άφησε πίσω του δύο έργα τέχνης πάνω σε έναν μαυρισμένο κορμό.

Για να τα δείτε, κατευθυνθείτε προς τη Δημητσάνα της Αρκαδίας (βόρεια της Καρύταινας και της Μεγαλόπολης) και από εκεί προς τον ορεινό μεγάλο οικισμό Λαγκάδια. Λίγο προτού φτάσετε λοιπόν στη γέφυρα του Καρκάλου, στην παρυφή μίας μεγάλης ευθείας, θα συναντήσετε το πιο παράξενο καμένο δέντρο της Ελλάδας! Με ύψος που δεν ξεπερνάει το ενάμιση μέτρο, ξεχωρίζει εξαιτίας δύο υπέροχων και πρωτότυπων αναπαραστάσεων γυναικείων μορφών πάνω στον κορμό του. Φυσικά εισιτήριο ή ωράρια λειτουργίας δεν υπάρχουν, φροντίστε όμως να επισκεφθείτε την τοποθεσία υπό το φως του ηλίου για ευνόητους λόγους.

από Μιλτιάδη Τσαπόγα

Στη Χώρα των Δισεκατομμυριούχων! (Ζιμπάμπουε)

2009-10-09T09:13:00.000-07:00

Πόσες φορές δεν σκεφτήκατε με παράπονο το σενάριο να είχατε γεννηθεί σε ζάμπλουτη οικογένεια ή έστω να κερδίζατε κάποιο λαχείο αργότερα στη ζωή σας; Πόσα πράγματα θα μπορούσατε να είχατε κάνει, έτσι δεν είναι;

Αν και ο Παράξενος Ταξιδιώτης σε καμία περίπτωση δεν πιστεύει πως τα χρήματα φέρνουν την ευτυχία, θα σας δείξουμε τον τρόπο να γίνεται άμεσα δισεκατομμυριούχοι! Απλά ταξιδέψτε στη Ζιμπάμπουε (με την αεροπορική εταιρία Air Zimbabwe μέσω Λονδίνου), την πιο πλούσια χώρα της Αφρικής, όπου πρόσφατα η κυβέρνηση τύπωσε χαρτονομίσματα των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων! Τι μπορείτε να αγοράσετε με τόσα χρήματα λοιπόν; Δυστυχώς μόλις 2 φέτες ψωμί, μιας και η εγχώρια οικονομία βρίσκεται σε άθλια κατάσταση.
Σε μία χώρα που οι κάτοικοι πραγματοποιούν πλέον τις καθημερινές τους αγοραπωλησίες σε τρισεκατομμύρια δολάρια, το μότο «τα χρήματα φέρνουν την ευτυχία» δεν ισχύει σε καμία περίπτωση!

Παράφρων... Έκθεση Ζωγραφικής στη Θεσσαλονίκη!

2009-10-06T03:13:00.000-07:00

Φίλος του Παράξενου Ταξιδιώτη βρέθηκε κατά τύχη στο αεροδρόμιο Μακεδονία της Θεσσαλονίκης και μας μετέφερε μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα είδηση. Στην αίθουσα αναμονής (πριν από τον έλεγχο των διαβατηρίων) φιλοξενείται μία άκρως παράδοξη και... αλλόφρων έκθεση ζωγραφικής που «μας παρουσιάζει μία ευρύτερη γνώση του ανθρώπου και μία βαθύτερη κατανόηση της ψυχής του, ενώ παράλληλα μας δείχνει [...] τη φυσιολογική πλευρά της ψύχωσης» σύμφωνα με τον ψυχίατρο Παύλο Βασιλειάδη.

Ο λόγος φυσικά για την έκθεση ζωγραφικής Η Άλλη Ματιά, όπου εκτίθενται έργα τροφίμων του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης. Όπως αναφέρει ο διοικητής του νοσοκομείου, Κωνσταντίνος Γούλιος: «Ο θεατής, με τη διπλή ιδιότητα του επισκέπτη-ταξιδιώτη, έχει την ευκαιρία να δει ότι τα άτομα με ψυχική διαταραχή έχουν διατηρήσει ακέραιη την ικανότητα τους να εκφράζουν σημαντικά και παναθρώπινα συναισθήματα». Σαφώς και εισιτήριο εισόδου δεν υπάρχει, ενώ για να φτάσετε στο αεροδρόμιο αρκεί να ανεβείτε στο αστικό 78. Απλά βιαστείτε, μιας και η η έκθεση υποτίθεται πως θα έληγε τον Ιούλιο του 2009 αν και εμείς την πετύχαμε μέσα Οκτωβρίου!

κατεβάστε το προσπέκτους της έκθεσης

Σε μία Πόλη με… Βραχόσπιτα! (Ισπανία)

2009-10-03T08:49:00.000-07:00

Πολλές κωμοπόλεις και χωριά της Ισπανίας (αλλά και γενικότερα των μεσογειακών χωρών) φημίζονται για την αρχιτεκτονική τους, τα ιδιαίτερα ήδη και έθιμά, τη ζωή των κατοίκων, τις γιορτές και τα πρωτότυπα φεστιβάλ που λαμβάνουν μέρος σε κεντρικά σημεία και πλατείες κ.α. Η κωμόπολη όμως Setenil de las Bodegas της Ισπανίας είναι γνωστή και για κάτι ακόμα, μοναδικό και άκρως παράξενο: ένα μεγάλο μέρος του οικισμού είναι κτισμένο πάνω, κάτω ή μέσα σε… βράχους!

Ναι, καλά διαβάσατε! Τα σπίτια της ιδιαίτερης αυτής κωμόπολης είναι κτισμένα στην κυριολεξία στο χείλος του γκρεμού, με μερικά εξ αυτών να βρίσκονται στις πλαγιές του βουνού, μερικά να έχουν ως οροφή ή πάτωμα κομμάτια βράχων και άλλα που το μπαλκόνι τους αποτελεί προέκταση του εδάφους! Τι πήγε… στραβά λοιπόν σε αυτήν την πόλη;
Ήταν τέλη του 15ου αιώνα, όταν οι πρώτοι κάτοικοι άρχισαν να κτίζουν τα σπίτια τους σε επίπεδο έδαφος. Με τον καιρό όμως ο προσφερόμενος χώρος άρχισε να μειώνεται με αποτέλεσμα τα νέα σπίτια να αρχίσουν να σκαρφαλώνουν στις πλαγιές του παρακείμενου βουνού. Κάπως έτσι, σύντομα δημιουργήθηκε ένας αλλόκοτος προορισμός για κάθε ταξιδιώτη, με ιδιαίτερα σπίτια και κατοίκους να ζουν στην κυριολεξία μέσα στους βράχους!
Σας κινήσαμε την περιέργεια; Δεν έχετε παρά να ταξιδέψετε αεροπορικώς έως τη Μαδρίτη και από εκεί οδικώς να κατευθυνθείτε στη νοτιοδυτική Ισπανία και συγκεκριμένα στην επαρχία Cadiz της Ανδαλουσίας. Εκεί θα βρείτε την παράξενη κωμόπολη της Setenil de las Bodegas! Αν κάπου στο δρόμο χαθείτε, μην διστάσετε να επικοινωνήσετε με το τοπικό γραφείο τουρισμού στο τηλέφωνο 956134261 (η γνώση της ισπανικής θα σας λύσει τα χέρια). Ιδιαίτερη προσοχή σε πιθανούς σεισμούς, μιας και ενώ στον υπόλοιπο κόσμο οι κατολισθήσεις μεταφέρουν πέτρες στην πόλη αυτή μεταφέρουν σπίτια!

από Δημήτρη Αναστασίου

Ταξιδιωτικός Οδηγός Παραξενιάς για την Ελλάδα!

2009-06-30T12:51:00.000-07:00

Συγγραφείς: ΚΟΥΜΑΡΤΖΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ, ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, ΤΣΑΠΟΓΑΣ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ
Εκδόσεις: Αρχέτυπο
Σελίδες: 352
Κυκλοφορία: ΜΑΪΟΣ 2009
Τιμή: 19.90 €

Γνωρίζατε ότι ο Πύργος του Άιφελ βρίσκεται στην… Πελοπόννησο; Ότι υπάρχουν πυραμίδες στο Άργος; Ότι η Σκάλα του Μιλάνου κτίστηκε και στην… Πάτρα; Ότι μπορείτε να δειπνήσετε ως αρχαίος Έλληνας ή Εσκιμώος στην Αθήνα; Ότι υπάρχουν μαύροι Έλληνες και μάλιστα ζούνε στη Θράκη;
Η Ελλάδα είναι γεμάτη με μέρη που μπορούν να σε παραξενέψουν, αρκεί να ταξιδέψεις με άλλο μάτι και έναν διαφορετικό ταξιδιωτικό οδηγό! Το "Εξερευνώντας τη Μυστική Ελλάδα - Παράξενος Ταξιδιώτης" μετά από δύο χρόνια περιήγησης στην άγνωστη Ελλάδα, αποτελεί τον πρώτο ταξιδιωτικό οδηγό παραξενιάς στη χώρα μας.
Παράδοξα εστιατόρια, ξενοδοχεία και cafe, αρχαιολογικοί χώροι που ανατρέπουν την ιστορία, παράξενα εκθέματα σε μουσεία ή εκθέσεις, κάστρα και φρούρια με αλλόκοτους θρύλους ή ιδιαίτερη ιστορία, τόπους με μυθολογική, ιστορική ή λαογραφική παραξενιά… τα πάντα.
Μία ομάδα νέων ανθρώπων του εναλλακτικού χώρου αναζήτησης με το συντονισμό του Νικόλαου Κουμαρτζή συγκέντρωσε σε ένα βιβλίο 352 έγχρωμων σελίδων περισσότερα από 200 εξαιρετικά παράδοξα μέρη στην Ελλάδα, με πρωτότυπο φωτογραφικό υλικό (500+ φωτογραφίες), οδηγίες πρόσβασης, άγνωστες πληροφορίες και πρακτικές συμβουλές για οικονομικά ταξίδια.
Είστε λοιπόν έτοιμοι να παραξενευτείτε, ακολουθώντας τις ράγες του Παράξενου Ταξιδιώτη;

Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του βιβλίου πατώντας εδώ.

(Χαιρετισμός του συντονιστή του έντυπου Παράξενου Ταξιδιώτη)

Με χαρά μπορώ πλέον να ανακοινώσω την ολοκλήρωση του project του έντυπου "Παράξενου Ταξιδιώτη", ενός ταξιδιωτικού οδηγού για τις παραξενιές στην Ελλάδα που κυκλοφόρησε στα τέλη Μαΐου του 2009 από τις εκδόσεις Αρχέτυπο.
Σε συνεργασία με 4 ταξιδιωτικούς συγγραφείς, 70+ φωτογράφους από όλο τον κόσμο, 1 illustrator και την άψογη συνεργασία των εκδόσεων Μεταεκδοτική Α.Ε., το βιβλίο πλέον είναι έτοιμο και έχουν ξεκινήσει όλες οι διαδικασίες ώστε σύντομα να βρίσκεται στα ράφια των βιβλιοπωλείων σε Ελλάδα και Κύπρο.
Παρουσιάζοντας 200 τοποθεσίες από όλη την Ελλάδα (από τα Πομακοχώρια έως τα Μάταλα της Κρήτης και από το νησάκι της Ρω έως την Κέρκυρα), περισσότερες από 500+ φωτογραφίες, λεπτομερείς οδηγίες πρόσβασης ώστε να "ανακαλύψετε" κάθε τοποθεσία σχετικά εύκολα, γεωγραφικό στίγμα για χρήση gps ή google maps κ.α., επιδιώξαμε και πιστεύουμε ότι καταφέραμε να δημιουργήσουμε κάτι σπάνιο για τα ελληνικά δεδομένα.
Οι παραπάνω αριθμοί μιλάνε από μόνοι τους άλλωστε, αν και πιστεύω ότι το ίδιο το βιβλίο έχει να σας "πει" πολύ περισσότερα.

Αν και διανύουμε δύσκολους οικονομικά καιρούς για ταξίδια, δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ τις μικρές χαρές που μας δίνουν δύναμη και πολλές φορές νόημα στην καθημερινή μας ζωή. Και κάποιες φορές, οι μικρές αυτές χαρές δεν θέλουν κόστος (όπως μας έχουν μάθει σε μία άκρως καταναλωτική κοινωνία) αλλά απλώς μία... διαφορετική ματιά και ένα διαφορετικό τρόπο ταξιδιού, παράξενου!

Καλή δύναμη και πάντα με χαμόγελο,
Νικόλαος Κουμαρτζής
(συντονιστής έντυπου Παράξενου Ταξιδιώτη)

Βιβλιοπωλεία

Το βιβλίο "Εξερευνώντας τη Μυστική Ελλάδα - Παράξενος Ταξιδιώτης" κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρχέτυπο σε όλα τα βιβλιοπωλεία της Ελλάδας και της Κύπρου.

Αποστολή στο Σπίτι
Σε περίπτωση που θέλετε να σας αποσταλεί ταχυδρομικά επικοινωνήστε με τις εκδόσεις Αρχέτυπο στο τηλέφωνο 2310-226166.

Διαδικτυακές Αγορές
Επίσης, είναι διαθέσιμο για διαδικτυακές αγορές μέσω αρκετών e-shops, όπως το www.e-shop.gr και το biblioasi.gr.

Το Μουσείο του Παράξενου (Τσεχία)

2009-06-30T03:46:00.000-07:00

Στις αγροτικές περιοχές της Τσεχίας, 100 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Πράγας, βρίσκεται η πόλη Pelhrimov η οποία δικαίως αποκαλείται από τους κατοίκους της Η Πόλη του Παράξενου.
Στο κέντρο της και ανατολικά της πλατείας, αφού περάσετε την πύλη Jihlavska που οδηγεί σε ένα από τα πολλά παλαιά οχυρά της περιοχής, θα συναντήσετε το Μουσείο του Παράξενου, μία τεράστια συλ-λογή με τα πιο εκκεντρικά εκθέματα: ένα κουτάλι αρκετά μεγάλο ώστε να κάνετε μπάνιο μέσα του, τη μεγαλύτερη εικόνα που φτιάχτηκε ποτέ από.. μακαρόνια, άγαλμα πελεκημένο πάνω σε.. οδοντογλυφί-δα, κ.α.

Στον περίβολο του μουσείου κάθε χρόνο διοργανώνεται και ένα live project για την επίτευξη ενός νέου ρεκόρ στο οποίο ζητείται η συμμετοχή των επισκεπτών (π.χ. το 1999 πλεκόταν ένα κασκόλ 200 μέ-τρων!), ενώ στην πόλη κάθε Ιούνιο συγκεντρώνονται Τσέχοι από όλη τη χώρα για να συμμετάσχουν σε ένα φεστιβάλ παράξενων ρεκόρ, διακινδυνεύοντας πολλές φορές τη σωματική τους ακεραιότητα για χάρη μίας πρωτιάς!
Αν βρεθείτε ποτέ στην όμορφη αυτή χώρα με διάθεση παράξενου ταξιδιώτη, κατευθυνθείτε προς το Pehlrimov ρωτώντας τους ευγενέστατους ντόπιους για το Muzeum Rekordu a Kuriozit, ή ζητώντας βοήθεια στο τηλέφωνο 0366 321 226.

Το Χωριό των Τρωγλοδυτών (Γαλλία)

2009-06-29T03:35:00.000-07:00

Στην επαρχιακή Γαλλία, 20 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της μικρής πόλης Saumur, ορθώνεται ένας ιδιαίτε-ρα παράξενος προορισμός, το Χωριό των Τρωγλοδυτών, ένας υπόγειος οικισμός κάτω ακριβώς από το χωριό Rochemenier, αλλά διπλάσιος σε έκταση!

Περισσότερες από 40 φάρμες και 250 δωμάτια (μεταξύ άλλων υπνοδωμάτια, αχυρώνες, τουαλέτες, κουζίνες, σαλόνια, κ.λπ.) κτίστηκαν μεταξύ 17ου και 18ου αιώνα, σε μία εποχή που στην κεντρική Ευ-ρώπη το σκάψιμο ήταν κατά πολύ φθηνότερο απ’ ότι το κτίσιμο. Κάπως έτσι, Γάλλοι αγρότες επέλε-ξαν να κτίσουν την οικία τους σκάβοντας, αναζητώντας παράλληλα νερό για τις καλλιέργειες τους αλλά και αντιπυρική προστασία για την περιουσία τους!
Για να επισκεφτείτε τη μικρή αυτή υπόγεια πολιτεία, πρέπει να κατευθυνθείτε προς την πόλη Douéla-Fontaine, από εκεί 6 χιλιόμετρα βορειοδυτικά προς την πόλη Louresse και τέλος 1 χιλιόμετρο βορει-οανατολικά έως το Rochemenier. Αν τελικά τα καταφέρετε, με ή χωρίς τηλεφωνική βοήθεια (02 41 59 18 15), θα περιηγηθείτε σε 20 περίπου δωμάτια, μία υπόγεια φάρμα με ζώα, καθώς και ένα υπόγειο εκκλησάκι. Μην ξεχάσετε να παρατηρήσετε του θάμνους που φυτρώνουν ανάποδα, μιας και πλέον βρίσκεστε κάτω από το έδαφος!

Πέτρωσαν εν Ώρα Εργασίας! (Σλοβακία)

2009-06-01T05:09:00.000-07:00

Τα παράξενα αγάλματα αποτελούν ένα από τα πιο αγαπημένα θέματα που εντοπίζει και καταγράφει ο Παράξενος Ταξιδιώτης. Γι' αυτό και το κέντρο της ιστορικής παλιάς πόλης της Μπρατισλάβας (πρωτεύουοσα της Σλοβακίας) αποτελεί "must" προορισμό για κάθε Παράξενο Ταξιδιώτη, ακριβώς διότι εκεί υπάρχουν ορισμένα αγάλματα που κεινούν σίγουρα το ενδιαφέρον κάθε περαστικού!

Ο φωτογράφος paparazzi, ο εργάτης που βγαίνει από τον υπόνομο και ο συμπαθητικός ηλικιωμένος κύριος που σε καλοσωρίζει στο μαγαζί του είναι τα ιδιαίτερα αυτά αγάλματα που βρίσκονται στους κεντρικούς δρόμους της παλιάς πόλης. Ο φωτογράφος έχει στηθεί πίσω από μία γωνία, φοράει ένα παλιομοδίτικο παλτό και βρίσκεται σε στάση "παρακολούθησης" και φωτογράφησης του οποιοδήποτε περαστικού που περνάει από το οπτικό του πεδίο. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο που στην γωνία από όπου φωτογραφίζει, βρίσκεται και το μαγαζί paparazzi...
Λίγα μέτρα παραπέρα συναντάει κανείς τον εργάτη που έχει βγεί από τον υπόνομο και με τα χέρια του έχει ακουμπήσει πάνω στο πεζοδρόμιο, παίρνoντας κάποιες ανάσες και δύναμη για τη συνέχεια. Με το κράνος στο κεφάλι του και φορώντας τα ρούχα της δουλειάς, ξεκουράζεται κοιτώντας πάντα με το χαμογελαστό του πρόσωπο τους περαστικούς που περνάνε από μπροστά του...
Απέναντι και λίγο παραπέρα, ένας ευχάριστος και χαρούμενος ηλικιωμένος κύριος σε καλωσορίζει στο μαγαζί του. Έχει βγάλει το καπέλο του, το κρατάει στο απλωμένο αριστερό του χέρι και με μεγάλη ευγένεια και χαρά σε υποδέχεται στο κατάστημα του!
Τα παραπάνω πρωτότυπα αγάλματα κοσμούν ευχάριστα το κέντρο της πόλης, με τους περαστικούς να μην χάνουν την ευκαιρία για ιδιαίτερες φωτογραφίες. Περπατώντας στην παλιά και ιστορική πόλη της Μπρατισλάβας νιώθει διαφορετικά, "παραμυθένια"... Αν θέλετε και εσείς να δείτε από κοντά και να φωτογραφίσετε τα αγάλματα αυτά δεν έχετε παρά να βρεθείτε στην -αναπτυσσόμενη με γοργούς ρυθμούς τα τελευταία χρόνια- Μπρατισλάβα και να κάνετε μία βόλτα στο κέντρο της παλιάς πόλης. Τα αγάλματα αυτά είναι διασκορπισμένα στους πλακώστροτους δρόμους του κέντρου και βρίσκονται κοντά το ένα με το άλλο, οπότε και θα τα βρείτε γρήγορα. Ή, θα σας εντοπίσουν αυτά πρώτα...

Ο Κύκλος με τις Οδηγίες (Σλοβακία)

2009-05-28T05:34:00.000-07:00

Πόσο απέχει η Αθήνα; Πόσο κοντά βρίσκονται η Βουδαπέστη και η Βιέννη και πόσο μακριά η Ιερουσαλήμ; Πόσα χιλιόμετρα πρέπει να διανύσει κανείς για να φτάσει στη πρωτεύουσα των Η.Π.Α., της Ιαπωνίας ή της Αυστραλίας; Ποιές από αυτές βρίσκονται νότια, βόρεια, ανατολικά ή δυτικά;

Οι απαντήσεις σε όλες τις παραπάνω ερωτήσεις είναι «χαραγμένες» σε έναν κύκλο "σφηνωμένο" σε πεζοδρόμιο της πρωτεύουσας της Σλοβακίας, Μπρατισλάβα!
Στην περίμετρο του χρυσαφί κύκλου αναγράφονται γνωστές πρωτεύουσες και πόλεις κρατών από όλο τον κόσμο (και από τις πέντε ηπείρους) προσφέροντας ακριβείς πληροφορίες προσανατολισμού στον ταξιδιώτη (παράξενο ή μη). Κάπως έτσι, πάνω στον κύκλο μπορεί να δει κανείς τις πόλεις Βουδαπέστη, Πράγα και Βιέννη, την Αθήνα, το Λονδίνο, το Πεκίνο και το Τόκιο, τη Μελβούρνη, την Ουάσινγκτον, το Σαντιάγκο, το Γιοχάνεσμπουργκ κ.λπ.

Για να βρείτε και εσείς τον κύκλο με τις χιλιομετρικές αποστάσεις των γνωστών πρωτευουσών αλλά και πόλεων όλου του κόσμου, να τον μελετήσετε και να προσανατολιστείτε με μεγάλη ακρίβεια δεν έχετε παρά να βρεθείτε στο ιστορικό κέντρο της πόλης της Μπρατισλάβας και να φτάσετε στον πεζόδρομο Michalska. Ο δρόμος αυτός βρίσκεται κοντά στην ελληνική πρεσβεία (αν δυσκολευτείτε, δηλαδή, να τον βρείτε μην διστάσετε να ρωτήσετε κάποιον συμπατριώτη!) καθώς και σε άλλες ωραίες και πρωτότυπες παραξενιές (στις οποίος ο Παράξενος Ταξιδιώτης θα ταξιδεύψει προσεχώς!). Στο τέλος του πεζόδρομου θα αντικρίσετε από μακριά την Πύλη του Michael (φωτογραφία 3). Ο κύκλος βρίσκεται ακριβώς εκεί, στο πέρασμα της Πύλης, το οποίο αν ακολουθήσετε θα συναντήσετε το Κάστρο της πόλης.

(Πατήστε εδώ για να δείτε χάρτη της πόλης).